Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος
Όλοι γνωρίζουμε ότι εδώ και χρόνια, η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια βαθιά δημογραφική κρίση, η οποία δεν αντιμετωπίζεται σοβαρά από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Και η αιτία είναι κυρίως μια. Η ερήμωση της περιφέρειας.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι όπου υπάρχει ανάπτυξη υπάρχουν και γεννήσεις. Αντίθετα όπου οι πληθυσμοί και η οικονομική ζωή μειώνονται, μειώνονται και οι γεννήσεις.
Οι αριθμοί μας λένε ότι η ηπειρωτική Ελλάδα αργοσβήνει οικονομικά και δημογραφικά, την ώρα που ορισμένες νησιωτικές περιοχές είναι σε ακμή και έχουν γεννήσεις.
Αυτά τα στοιχεία αποτυπώνονται στην έρευνα του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών. Η πτώση της γεννητικότητας ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Ενώ οι γυναίκες που γεννήθηκαν στα τέλη του ’50 απέκτησαν κατά μέσο όρο 2,0 παιδιά, όσες γεννήθηκαν γύρω στο 1985 περιορίστηκαν σε λιγότερα από 1,5. Την ίδια στιγμή, η μέση ηλικία απόκτησης πρώτου παιδιού πήγε από τα 26,2 στα 32,2 έτη.
Δείτε την πτώση σε έξι νομούς της ηπειρωτικής Ελλάδας, όπως η Θεσπρωτία, τα Γρεβενά, η Φθιώτιδα, η Κοζάνη, η Ευρυτανία και η Φλώρινα. Εδώ, η μείωση των γεννήσεων ξεπέρασε το 50%. Αντίθετα, σε έξι νησιωτικούς νομούς η μείωση ήταν μικρότερη του 30%, με τις Κυκλάδες και τη Ζάκυνθο να καταγράφουν περιορισμό κάτω του 15%. Ο λόγος; Υπάρχει ανάπτυξη.
Βασικό εύρημα της έρευνας είναι ότι οι περιοχές με τους υψηλότερους δείκτες θανάτων προς γεννήσεις είναι ταυτόχρονα εκείνες που έχασαν πάνω από το 10% του συνολικού πληθυσμού τους την τελευταία δεκαπενταετία. Η οικονομική κατάρρευση έφερε εσωτερική μετανάστευση και μείωση γεννήσεων.
Μόνη λύση είναι η απογείωση της περιφέρειας μέσα από την αξιοποίηση του πλούτου της. Υπάρχει σχέδιο για κάτι τέτοιο; Όχι.
