Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος
Δεν είναι πια καθόλου αυτονόητο, για αυτό θα πρέπει να το επαναλάβω. Κάθε φορά που γράφω ένα κείμενο, που μιλώ στο ραδιόφωνο ή εμφανίζομαι στην τηλεόραση, απέναντι μου έχω μόνο αυτόν που με διαβάζει, με ακούει ή με βλέπει. Δεν υπάρχουν κόμματα ή δημόσια πρόσωπα. Υπάρχει μόνο η αλήθεια που πρέπει να ειπωθεί με ακλόνητα στοιχεία, όχι με υποθέσεις.
Για μένα η υπέρτατη υποχρέωση μου είναι στον έναν άνθρωπο που με διαβάζει να είμαι τίμιος. Να τον βοηθήσω να προβληματιστεί σωστά κι ας αποφασίσει ότι νομίζει. Αδιαφορώ απολύτως αν η αλήθεια που γράφω “εξυπηρετεί” το ένα ή το άλλο κόμμα. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι αλήθεια και πάντα επιβεβαιώνεται.
Αρκεί όμως αυτή η σταθερή πρακτική μου για ένα καλό αποτέλεσμα; Όχι δεν αρκεί. Απέναντι μου υπάρχουν κομματικοί σκλάβοι, εμμονικοί, ξερόλες, ανώνυμοι και επώνυμοι έτοιμοι να σε διασύρουν, αν ότι πεις ή ότι γράψεις, είναι κόντρα στο κόμμα τους ή στον ξερολισμό τους.
Η αλήθεια, δεν αρκεί πια για ένα καλό κείμενο ή μια τίμια δημόσια τοποθέτηση. Γιατί πλέον ζούμε αυτό που ευρέως περιγράφεται ως εποχή της “μετα αλήθειας”. Αποδεδειγμένα πια στη θέση της αλήθειας μπαίνουν ψέματα και συνωμοσιολογίες που την καταργούν. Ο Τραμπ π.χ. δηλώνει ότι νικά στο Ιράν ενώ οι ΗΠΑ στρατιωτικά διασύρονται και πείθει.
Πολίτες πιστεύουν ακόμα και σήμερα, ότι μεταφέρθηκε παράνομο λαθραίο καύσιμο στο τρένο των Τεμπών. Αυτή η μετα αλήθεια κυριάρχησε επί της αλήθειας επί τρία χρόνια. και όσοι την υποστήριζαν αν και η αλήθεια τους γελοιοποίησε, συγκεντρώνουν ένα 20% στις δημοσκοπήσεις.
Που επικρατεί η μετα αλήθεια; Στο διαδίκτυο που έχει εξελιχθεί σε ένα πανίσχυρο όπλο των, κατά Ουμπέρκο Έκο, ηλιθίων που επελαύνουν. Όλοι αυτοί δεν αρκούνται στο να διατυπώσουν την φαιδρή άποψη τους. Κάνουν πολύ χειρότερα πράγματα. Επιτίθενται χυδαία σε όποιον πει την δική του στέρεα αληθινή γνώμη. Διαδίδουν χονδροειδή ψέματα που επικροτούνται και εμφανίζονται ως αληθή.
Όπως έχω ξαναγράψει, το διαδίκτυο αντί να γίνει το παγκόσμιο περιβάλλον που θα μας προωθεί τα σπουδαία, τις αξίες και τις αλήθειες έγινε ένα περιβάλλον σκοταδισμού, ένας οχετός της χειρότερης πλευράς του ανθρώπινου είδους.
