Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος
Τα τελευταία χρόνια η Ελλάδα είναι ένα τεράστιο εργοτάξιο ενώ αλλάζει θεσμικά παντού. Το έργο που παράγεται είναι πρωτοφανές και επεκτείνεται σε όλους τους κλάδους. Για παράδειγμα γίνονται οδικά έργα που κάποτε ήταν μόνο στα χαρτιά (Ε65, ΒΟΑΚ, Πατρών – Πύργου κ.α). Εκσυγχρονίζεται το τρένο, επεκτείνονται τα μετρό.
Πάνω από 2.185 ψηφιακές υπηρεσίες εφαρμόζονται για την καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη. Οι δωρεάν ιατρικές εξετάσεις έσωσαν 320.000 ανθρώπους. Τεράστια κτηριακή αναβάθμιση σε όλο το ΕΣΥ. Μπαράζ κοινωνικών ενισχύσεων ευπαθών ομάδων, αλλαγές στη λειτουργία της Δικαιοσύνης. Οι κληρονόμοι δεν φορτώνονται τα χρέη του εκλιπόντος. Λειτουργία των Ναυπηγείων με αυξανόμενες παραγγελίες.
Πλήρης ανασυγκρότηση της θητείας στο στρατό σε συνδυασμό με τον εξοπλισμό του. Για πρώτη φορά η χώρα δεν έχει ανεργία αλλά αεργία (όσοι είναι άνεργοι δεν θέλουν να δουλέψουν… Από την αγορά λείπουν χιλιάδες εργαζόμενοι). Οι επενδύσεις κάνουν ρεκόρ και δεν είναι πια αγορές ακινήτων. Επιστρέφουν περισσότεροι νέοι από όσοι φεύγουν.
Ακόμη η κυβέρνηση δίνει μάχη να μην συμμετέχει στα ψεύδη και την τοξικότητα. Είναι η μοναδική εξαίρεση ήπιου και ειλικρινούς δημόσιου λόγου.
Ο κατάλογος των έργων των καινοτομιών και της σωστής συμπεριφοράς είναι πολύ μεγάλος (εκατοντάδες αλλαγές ουσίας), αλλά τον κρύβουν όλοι όσοι είναι απέναντι της, με τα καθημερινά τους ψεύδη, τις ύβρεις, την τοξικότητα. Ποιοι και πόσοι είναι όλοι αυτοί;
Εκπληκτικό αλλά απέναντι στην κυβέρνηση που πορεύεται με τεράστιο έργο, μοιάζει να είναι όλοι! Και μάλιστα με κοινά όπλα τις ύβρεις για την τοξικότητα για να την φθείρουν. Εκτός από τα κόμματα έχουν απέναντι εννέα στα 10 ΜΜΕ που ανήκουν πλέον σε ολιγάρχες. Ακόμη και πρώην πρωθυπουργούς της, όπως ο Σαμαράς και ο Καραμανλής.
Ωστόσο η ΝΔ παρά την καθημερινή πολεμική εναντίον της, είναι στο 30%. Και από την συσπείρωση μπροστά στην κάλπη θα πάει παραπάνω. Παρά τον πόλεμο φθοράς δεν έχει αντίπαλο.
