Αργύρης Μυστακίδης: Ο μαθητής ασφυκτιά σε ένα περιβάλλον που δεν τον διεγείρει πνευματικά, δεν του δίνει κίνητρα / Η εξεταστοκεντρική διαδικασία προκαλεί μύρια όσα δεινά / Το περίφημο IB θεωρώ ότι είναι απλά πομφόλυγες και παντελώς αδιάφορο
«Είμαστε για μία ακόμη χρόνια θεατές στο ίδιο έργο, σε μία «ρουτίνα εκπαιδευτική», η οποία αναλίσκεται στην τυπολατρική διεκπεραίωση κάποιων διαδικασιών».
Τα παραπάνω επισήμανε σε δηλώσεις που έκανε στον «Ενήμερο», ο ιδιοκτήτης του φροντιστηρίου «Πυρήνας», Αργύρης Μυστακίδης, μ’ αφορμή την έναρξη του δεύτερου μισού της σχολικής χρονιάς.
«Ο κρίσιμος παράγοντας, το υποκείμενο της εκπαίδευσης, ο μαθητής ασφυκτιά για μία ακόμα χρονιά σε ένα περιβάλλον, που δεν τον διεγείρει πνευματικά, δεν του δίνει κίνητρα…»
«Καθώς περνούν τα χρόνια πρέπει να αναλογιστούμε πρωτίστως τι έπρεπε να κάνουμε και δευτερευόντως τι θα μπορούσαμε να κάνουμε, με βάση τις τεχνολογικές δυνατότητες και ευκαιρίες που δίνει η εποχή μας. Το τι κάνουμε όμως προκαλεί τεράστια απογοήτευση σε όποιον καλόπιστα προσεγγίζει το ζήτημα δίχως παρωπίδες και δίχως προκαταλήψεις. Βλέπουμε ότι ο κρίσιμος παράγοντας που είναι το υποκείμενο της εκπαίδευσης, ο μαθητής, ασφυκτιά για μία ακόμα χρονιά σε ένα περιβάλλον, το οποίο δεν τον διεγείρει πνευματικά, δεν του δίνει κίνητρα να αγαπήσει τη γνώση και τη μάθηση. Απλά αρκείται σε μία εξεταστοκεντρική διαδικασία, η οποία, δυστυχώς, προκαλεί μύρια όσα δεινά. Με λύπη το λέω και το καταθέτω αυτό», τόνισε στη συνέχεια των δηλώσεών του ο κ. Μυστακίδης.
«Η τυπολατρεία έχει πια εδραιωθεί σε όλους τους παράγοντες της εκπαίδευσης. Επιφέρει μια αδράνεια, η οποία είναι τόσο μεγάλη που δεν αφήνει πολλά περιθώρια ελπίδας…»
«Διαπιστώνω ότι αυτή η τυπολατρία, που έχει πια εδραιωθεί σε όλους τους παράγοντες της εκπαίδευσης, δυστυχώς, επιφέρει μια αδράνεια, η οποία είναι τόσο μεγάλη που δεν αφήνει πολλά περιθώρια ελπίδας για κάτι καλύτερο. Βεβαίως τα παιδιά, μέσα σε αυτό το πλαίσιο το εξεταστοκεντρικό, αυτό που φαίνεται ότι τους απασχολεί πάντοτε είναι το πώς θα ανταποκριθούν σ’ αυτές τις διαδικασίες, τις οποίες, όπως προανέφερα, τις βρίσκουν ασφυκτικές και αδιάφορες πλην όμως με την βοήθεια και τη δική μας προσπαθούν να ανταποκριθούν στον καλύτερο δυνατό βαθμό», συμπλήρωσε χαρακτηριστικά ο ιδιοκτήτης του φροντιστηρίου «Πυρήνας».
«Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται σίγουρα πάντα στους μαθητές της Γ’ Λυκείου, που δίνουν έναν ιδιαίτερο αγώνα…»
Όσον αφορά το επόμενο χρονικό διάστημα, ο κ. Μυστακίδης σημείωσε: «Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται σίγουρα πάντα στους μαθητές της Γ’ Λυκείου, που δίνουν έναν ιδιαίτερο αγώνα γι’ αυτόν τον διαγωνισμό που συνηθίζουμε να λέμε πανελλαδικές εξετάσεις, με τις μύριες όσες παθογένειες. Για τα παιδιά είναι μία διαδικασία κατά την οποία αυξάνουν οι ταχύτητες, αυξάνουν οι ρυθμοί της εργασίας, βλέπουν το φως στην άκρη του τούνελ και χρειάζεται μία λογική και συντεταγμένη διαχείριση, ώστε να περιορίσουν, στον βαθμό που μπορούν γιατί δεν είναι πάντοτε εφικτό, το άγχος και να οργανώσουν τη δουλειά τους με τον καλύτερο τρόπο για να φέρουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα».
«Οι μαθητές μας ας επικεντρωθούν στο να δώσουν το μέγιστο που μπορούν στην δουλειά που έχουν και από εκεί και πέρα όλα θα έρθουν με τη σειρά τους…»
«Εκείνο που πρέπει πάντα να λέμε εμείς ως εκπαιδευτικοί στους μαθητές μας, είναι ότι από τη στιγμή που οι ίδιοι καταθέτουν το καλύτερο που μπορούν δεν έχουν να νοιαστούν γιατί τίποτα άλλο, ούτε να κάνουν σκέψεις για το πώς θα είναι τα θέματα, αν θα είναι εύκολα ή αν θα είναι δύσκολα, τι θα γίνει με τις βάσεις κλπ. Τώρα ας επικεντρωθούν στο να δώσουν το μέγιστο που μπορούν στην δουλειά που έχουν, στο γνωστικό αντικείμενο που πρέπει να κατακτήσουν και από εκεί και πέρα όλα θα έρθουν με τη σειρά τους», ανέφερε επιπροσθέτως ο Αργύρης Μυστακίδης.
«Το περίφημο IB σε κάποια δημόσια σχολεία, θεωρώ ότι είναι απλά πομφόλυγες και παντελώς αδιάφορο γι’ αυτό που χρειάζεται το εκπαιδευτικό μας σύστημα…»
Σε ό,τι αφορά τέλος την εξαγγελία για την εισαγωγή του περίφημο IB, δηλαδή του International Baccalaoureate σε κάποια δημόσια σχολεία, ο κ. Μυστακίδης επισήμανε: «Θεωρώ ότι είναι απλά πομφόλυγες και παντελώς αδιάφορο γι’ αυτό που χρειάζεται το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Πέρα από την δυνατότητα που ανήκει σε παιδιά που κάνουν IB σε ιδιωτικά Λύκεια, το τονίζω αυτό, να αποκτήσουν πρόσβαση και στο δικό μας πανεπιστημιακό σύστημα που δεν την είχαν, νομίζω ότι δεν εξυπηρετεί απολύτως τίποτα. Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι ένα καλό σχολείο για όλα τα παιδιά κι όχι για κάποιους λίγους και εκλεκτούς».
