του Παύλου Λεμοντζή
Μεταφορικά σημαίνει ντροπή, αιδώς, φιλότιμο ή ηθικός φραγμός. Όταν λέμε για κάποιον ότι «δεν έχει τσίπα επάνω του», εννοούμε ότι είναι αδιάντροπος, ξεδιάντροπος και δεν υπολογίζει τους κανόνες ευπρέπειας ή την κριτική των άλλων.
Η λέξη έχει σλαβική προέλευση (tsipa) και στην κυριολεξία της αναφέρεται σε μια λεπτή μεμβράνη ή κάλυμμα.
Στα μεσαιωνικά και παραδοσιακά χρόνια, ήταν το μαντήλι ή το πέπλο με το οποίο οι σεμνές γυναίκες κάλυπταν το κεφάλι και το πρόσωπό τους. Η γυναίκα που έβγαζε αυτό το μαντήλι δημόσια θεωρούνταν ότι «πέταγε τη ντροπή της», εξού και ο χαρακτηρισμός «ξετσίπωτη».
Αλλά ποιος έχασε την τσίπα – ντροπή, για να τη βρουν οι πολιτικοί και δη, ο ξαφνικά πατριώτης Τσίπρας που αράδιασε καινολογίες στη Θεσσαλονίκη με κορωνίδα την «πατριωτική εισφορά»;
Οι ΕΛ.Α.Σίτες έχουν μεγάλα απωθημένα. Δεν κατάφεραν να πάρουν «τους αρμούς της εξουσίας» όταν κυβερνούσαν και επανέρχονται χαϊδεύοντας αυτιά. Γιατροί, νοσηλευτές, εκπαιδευτικοί σαφώς αδικημένοι, όμως επί των ημερών τους ουδεμία λύση έδωσαν στα διαχρονικά προβλήματα τους. Επανέρχονται με τη θέσπιση «πατριωτικής εισφοράς» για τα υψηλά εισοδήματα (κοσμήματα σε θυρίδες κ.λ.π). Δηλαδή, άρπαγας εκ νέου.
Τι άλλο θα σκεφτούν για να μας διχάσουν ακόμη περισσότερο; Ας φροντίσουν να σταματήσουν το πάρτι των ελεύθερων επαγγελματιών- τεχνιτών κυρίως- να ελέγξουν τα αφορολόγητα πλαστά εισοδήματά τους και ας ασχοληθούν στη συνέχεια με τους πλούσιους, στα σοβαρά όμως, διότι ποιος πιστεύει ότι θα πλησιάσουν Λάτσηδες και Βαρδινογιάννηδες, που αυτοί και οι όμοιοί τους έχουν ασυλία επί παντός κυβερνήτη;
Σε επικίνδυνα μονοπάτια μάς οδηγούν και πάλι οι της δεύτερης και φαρμακερής φοράς «Αριστερά» στην εξουσία. Αρκεί να αναλάβει ξανά τα ηνία ο φιλόδοξος αρχηγός με τον πρότερο ανέντιμο βίο. Ο Τσίπρας!
Πριν εκλεγεί πρωθυπουργός το 2015, ο Αλέξης Τσίπρας είχε παρουσιάσει μια σειρά από ριζοσπαστικές προεκλογικές δεσμεύσεις όπως και τώρα. Κατάργηση των Μνημονίων, τελικά ψήφισε και εφάρμοσε ένα νέο μνημόνιο λιτότητας. Είχε υποσχεθεί τη διαγραφή του δημόσιου χρέους, αντί αυτού όμως, το χρέος αναγνωρίστηκε στο ακέραιο και προστέθηκαν νέα δάνεια.
Παρά το γεγονός ότι το 61,3% των πολιτών ψήφισε «ΟΧΙ» στα μέτρα των δανειστών, το γύρισε σε «ΝΑΙ» και υπέγραψε μια αυστηρότερη συμφωνία!
Ακόμη, είχε δεσμευτεί ότι “το 2015 δε θα υπάρχει ΕΝΦΙΑ. Υποσχέθηκε άμεση επαναφορά του αφορολόγητου ορίου για όλους στα 12.000 ευρώ. Αντιθέτως, το αφορολόγητο μειώθηκε επί των ημερών του ακόμη περισσότερο.
Το σύνθημά του «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» κατέρρευσε άμεσα, εφόσον οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί θεσμοθετήθηκαν.
Ο Αλέξης Τσίπρας είχε δημιουργήσει, ως πρωθυπουργός, έναν μεγάλο κατάλογο από δηλώσεις του που δεν έγιναν ποτέ πραγματικότητα.
Από τα «go back, κ. Μέρκελ, go back, κυρίες και κύριοι της συντηρητικής νομενκλατούρας της Ευρώπης» φτάσαμε στο σημείο να τον ακούμε να λέει στην τελευταία του συνέντευξη στον ΑΝΤ1 για την Άνγκελα Μέρκελ: «Είναι μια πολιτικός που έχει συναίσθηση της ευθύνης και παρ’ ότι είναι στο κεντροδεξιό κόμμα, είναι ανοιχτόμυαλη, όπως φάνηκε από τη στάση της στο προσφυγικό».
Πολύ αργότερα η Γερμανίδα Μέρκελ εξέφρασε τη συμπάθειά της στο πρόσωπό του, ερήμην του.
«Δεν είμαι πρωθυπουργός παντός καιρού και δε βρέθηκα σε αυτή τη θέση επειδή αγάπησα την καρέκλα της εξουσίας» δήλωνε σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ και στον Αντώνη Αλαφογιώργο, ενώ σε άλλη συνέντευξη, στην εκπομπή «Εnikos», δήλωνε: «Κωλοτούμπες και υποχωρήσεις εξευτελισμού, υπάρχουν άλλοι για να τις κάνουν».
«Διότι εμείς θα βαράμε το νταούλι και αυτές (σ.σ. οι αγορές) θα χορεύουν. Δε θα παίζουν αυτοί τον ζουρνά για να χορεύουμε εμείς σε όποιον σκοπό αυτές θέλουνε. Θα παίζουμε τη λύρα και θα χορεύουν πεντοζάλη» έλεγε σε ομιλία του στο Ηράκλειο τον Δεκέμβρη του 2014.
Στη συνέχεια και έπαιξε τα όργανα της Ε.Ε και χόρεψε στο ταψί όπως ήθελαν οι Ευρωπαίοι και συντάξεις πετσόκοψε με την υπογραφή Κατρούγκαλος και εφοπλιστές δεν άγγιξε.
«Η μόνη εναλλακτική και σωτήρια πρόταση είναι η κατάργηση με έναν νόμο και σε ένα άρθρο, όπως ακριβώς τα ψηφίσατε προχθές, όλων των μέτρων λιτότητας που εξαθλιώνουν την κοινωνία και γεννούν ακόμη μεγαλύτερη ύφεση» είχε πει επανειλημμένως, ενώ τον Ιούλιο του 2015, σε συνέντευξη στον ραδιοσταθμό «Κόκκινο», δήλωνε: «Δεν είπα εγώ ότι μπορούν να σκιστούν τα μνημόνια με έναν νόμο».
Εθισμένος πια στις κωλοτούμπες.
«Ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας φόρος παράλογος, δε διορθώνεται, καταργείται» δήλωνε τον Σεπτέμβρη του 2014, ενώ σε προεκλογική συνέντευξή του στον Σταύρο Θεοδωράκη για το YouTube και το Protagon υποστήριζε ότι δεν πλήρωσε το χαράτσι για συμβολικούς λόγους. Αργότερα, το 2015, σε ομιλία του στη Βουλή, καλούσε τους πολίτες «να ανταποκριθούν στην εθνική προσπάθεια και να καταβάλουν τις τελευταίες δόσεις του ΕΝΦΙΑ», ενώ σε άλλη συνέντευξή του στο STAR, υποστήριζε ότι «η κατάργηση του φόρου ακινήτων θα πραγματοποιηθεί το 2016, αφού εξαρτάται από την πορεία της οικονομίας». Όλα τα παραπάνω, τα έκανε γρήγορα «γαργάρα». Χωρίς τσίπα.
«Θα υπερασπιστούμε τον δημόσιο χαρακτήρα των περιφερειακών αεροδρομίων» ήταν τα λόγια του Αλέξη Τσίπρα τον Γενάρη του 2015, ενώ τον Απρίλιο του 2017, όταν συναντήθηκε στο Μαξίμου με τη διοίκηση της Fraport, στην οποία μεταβιβάστηκαν τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια, δήλωνε: «Σήμερα στέλνεται ένα σημαντικό μήνυμα με την επένδυση των 1,234 δισ. ευρώ, είναι μια σημαντική στιγμή για την Ελλάδα».
Αυτός ο άνθρωπος που απουσίαζε σκόπιμα για μερικά χρόνια από την πολιτική, επανεμφανίστηκε με τον μανδύα του Σωτήρα, εφόσον διέλυσε τον ΣΥΡΙΖΑ στα εξων συνετέθη και πριν μερικά εικοσιτετράωρα αράδιασε υποσχέσεις κούφιες στη Θεσσαλονίκη, όπως: κοινωνική δικαιοσύνη και τη δίκαιη αναδιανομή του πλούτου.
Αντιμετώπιση της ακρίβειας.
Ενίσχυση των εισοδημάτων και στήριξη της εργασίας
Ανακουφιστική παρέμβαση υπέρ των μικρομεσαίων επιχειρήσεων
Επανίδρυση του κοινωνικού κράτους, με έμφαση στους τομείς της Υγείας και της Παιδείας.
Πώς και από πού όλα αυτά; Δεν είπε, πλην της «πατριωτικής εισφοράς».
Στη συνάντησή του με τους παραγωγικούς φορείς της Θεσσαλονίκης, ο κ. Τσίπρας εξαπέλυσε πυρά κατά των ολιγοπωλίων, κατηγορώντας τα ότι συμπιέζουν τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα. Και έφυγε ικανοποιημένος για τη ρητορική του ικανότητα.
Το απορίας άξιον είναι πώς τρέχουν ξανά από πίσω του οι εξαπατηθέντες. Άβυσσος η ψυχή του ψηφοφόρου.
ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ
