Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος
Τα Μέσα Ενημέρωσης στην Ελλάδα έχουν τεράστια ευθύνη για την συσκότιση και την παραπληροφόρηση που επιβαρύνει την παρακμή στη δημόσια ζωή της χώρας. Το παράδειγμα των Τεμπών είναι κορυφαίο. Το ΣΥΝΟΛΟ των ΜΜΕ περιέγραφε την ύπαρξη λαθραίου καυσίμου το οποίο υποτίθεται ότι ευθυνόταν για την έκρηξη που φόνευσε επιβάτες.
Ενώ από την πρώτη στιγμή υπήρχαν ΟΛΑ τα στοιχεία που απέρριπταν το ασύστολο αυτό ψέμα, τα ΜΜΕ το παρουσίαζαν ως πραγματικότητα, παρασύροντας χιλιάδες ανθρώπους να διαδηλώνουν στους δρόμους. Μέσα στο ψέμα εγκλωβίστηκαν οι πάντες.
Ο Πλακιάς μάλιστα που έχασε τρία παιδιά του, αποκάλυψε ότι γονείς γνώριζαν από νωρίς ότι δεν υπήρχε ξυλόλιο, αλλά δεν το αποκάλυπταν γιατί “δεν τους συνέφερε”. Πως το γνώριζαν; Από τις ανακριτικές αρχές που τους έδειξαν τις καταθέσεις ελεγκτών και βίντεο. Που ήταν τα ΜΜΕ να προβάλλουν αυτά τα στοιχεία και να αποκατασταθεί η αλήθεια;
Δείτε τώρα τον εξευτελισμό των ΜΜΕ με τον Κασιδιάρη. Αντί να καταγγέλλουν έναν καταδικασμένο τραμπούκο, που δεν έχει σχέδιο για τίποτε και μολύνει διαρκώς μέρος της κοινής γνώμης με ύβρεις και χολή, στήθηκαν με κάμερες έξω από τις φυλακές και μετέδωσαν σε ζωντανή μετάδοση δηλώσεις του! Ο παραλογισμός εδώ δεν έχει ταβάνι. Τα ΜΜΕ βάζουν τον Κασιδιάρη να συνομιλεί με την ελληνική κοινωνία, αντί να τον περιθωριοποιήσουν όπως του αξίζει.
Γιατί τα ΜΜΕ είναι τόσο τραγικά στην χώρα μας; Γιατί α) Οι ιδιοκτήτες τους δεν ασχολούνται με την άθλια ποιότητα ενημέρωσης που προσφέρουν β) Οι επώνυμοι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ, μόνιμοι εδώ και χρόνια – οι ίδιοι και οι ίδιοι μας “ενημερώνουν επί δεκαετίες” – είναι άτολμοι, λίγοι και χωρίς την συγκρότηση που απαιτεί το βαρύ έργο της σωστής ενημέρωσης γ) Προέχει το “χτύπημα του αντιπάλου” από το να λαμβάνουν υπόψιν όποιον τους διαβάζει, τους ακούει (ραδιόφωνα) ή τους βλέπει (τηλεόραση).
Η κατάσταση έχει ξεφύγει και οι λίγες εξαιρέσεις (π.χ. “Καθημερινή”) δεν αλλάζουν την πικρή αλήθεια. Είμαστε μια κοινωνία χωρίς ενημέρωση, μέσα στο ψέμα, την σαχλαμάρα και την ανυποληψία.
