Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος
Στη Σαντορίνη ζουν και εργάζονται περίπου 480 πολύτεκνες οικογένειες, ενώ κάθε χρόνο προστίθενται στην τοπική Ένωση Πολύτεκνων ακόμη τέσσερις έως έξι νέες οικογένειες.
Ανάμεσά τους βρίσκεται και η οικογένεια του Νικόλα και της Δώρας, οι οποίοι αποφάσισαν πριν από μερικά χρόνια να εγκαταλείψουν την Αθήνα και να επιστρέψουν στη Σαντορίνη μαζί με τα πέντε παιδιά τους, τη Λουίζα, την Αλεξάνδρα, τη Χαράλαμπια, την Κατερίνα και τον Χαράλαμπο. Όπως ανέφεραν στην ΕΡΤ3, η επιλογή αυτή έγινε με βασικό κριτήριο την αναζήτηση ενός πιο ασφαλούς και ποιοτικού περιβάλλοντος για τα παιδιά τους και, όπως υποστηρίζουν, δεν έχουν μετανιώσει για την απόφασή τους.
Η δημογραφική δυναμική του νησιού αποτυπώνεται και στην εκπαιδευτική του πραγματικότητα. Σήμερα λειτουργούν στη Σαντορίνη 34 σχολικές μονάδες όλων των βαθμίδων, στις οποίες φοιτούν περισσότερα από 4.500 παιδιά!
Τι μας λέει το παράδειγμα της Σαντορίνης; Ότι όπου υπάρχει οικονομική άνθηση, δεν υπάρχει το δημογραφικό. Να γιατί η Ελλάδα χρειάζεται ένα μεγάλο σχέδιο αποκέντρωσης ώστε η Αθήνα της κακής ποιότητας ζωής να αποσυμφορηθεί – όπως έφυγε η οικογένεια με τα πέντε παιδιά – και η περιφέρεια με τον πλούτο της να αναγεννηθεί.
Μιλώντας στη γενική συνέλευση του ΣΕΒ ο πρωθυπουργός ζήτησε από τους βιομήχανους να στρέψουν επενδύσεις τους και στην περιφέρεια. Οι δρόμοι υπάρχουν πια. Αρκούν; Όχι. Πρέπει να υπάρξει ένα γενναίο σχέδιο κινήτρων ώστε η Ελλάδα να αναπνέει παντού όχι μόνο όπου υπάρχει τουρισμός.
Η Ελλάδα πρέπει να μεγαλώσει πέραν του τουρισμού και φαίνεται πως το μπορεί.
