Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος
To σύνολο των επιστημόνων διαβεβαιώνει ότι σχεδόν τρία χρόνια μετά, είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ οποιαδήποτε τοξικολογική εξέταση οστών να δείξει το παραμικρό. Όμως:
– Ο Ρούτσι έκανε απεργία πείνας επί 23 μέρες αν και γνώριζε ότι η εκταφή των οστών του παιδιού του δεν θα αποφέρει τίποτε.
– Το γνώριζε και η Κωνσταντοπούλου, που είχε το θράσος να μιλά ότι με την εκταφή θα λάμψει η αλήθεια.
– Έχει περάσει ένας μήνας από την απεργία πείνας και ο Ρούτσι δεν έχει κάνει την εκταφή των οστών.
Το φυσιολογικό: Αν ποτέ γίνει εκταφή των οστών, (αν…), οι εξετάσεις δεν θα δείξουν τίποτε. Τότε θα τα βάλλουν με τους επιστήμονες και την κυβέρνηση που συγκαλύπτουν. Ο αγώνας συνεχίζεται.
Εδώ είμαι υποχρεωμένος να επαναλάβω τα ίδια ερωτήματα:
– Που είναι η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει επιτέλους την ψευδολογία των Τεμπών; Ξεκινήσαμε με χαμένα βαγόνια και συνεχίσαμε με 57 αγνοούμενους, λαθραία καύσιμα, ξιλόλια, μπαζώματα που έκρυβαν άγνωστο τι, δεκάδες μηνύσεις σε δικαστικούς, εργαζόμενους κ.α που τους έχει πιάσει η κυβέρνηση κάτι να κρύβουν (τι;) και αφού όλα κατέρρευσαν τα ψέματα συνεχίστηκαν με τα κόκκαλα των Νεκρών που πρέπει να εκταφούν (ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ), για να λάμψει η… “αλήθεια”.
Σε όλα αυτά τα ακατανόητα χοντρά ψέματα η κυβέρνηση ψέλλιζε αντί να τα αντιμετωπίσει.
– Που είναι η αντιπολίτευση που όλα τα παραπάνω τα υιοθετούσε με ύβρεις και κραυγές;
– Που είναι τα Μέσα Ενημέρωσης που αναπαράγουν όλη μέρα και νύχτα κάθε ψέμα και δεν προβάλλουν ποτέ μια αλήθεια;
– Που είναι οι πολίτες που υποτίθεται ότι έχουν την ευθύνη να προστατεύουν το δημόσιο καλό, την κοινωνία από όσους την δηλητηριάζουν; Πολλοί, διαδηλώνουν πίσω από κάθε ψέμα.
Πώς αν ελπίζει κανείς σε μια κοινωνία χωρίς ίχνος σεβασμού σε αξίες, στην αλήθεια και στον αλληλοσεβασμό;
