Άγγιξαν τις καρδιές απογόνων προσφύγων και όχι μόνο. Σε κάθε μια ιστορία κάτι κοινό έβρισκε ο καθένας μας, κάποια θύμηση ερχόταν στο νου του. Είναι πολλές οι αναμνήσεις, είναι πολλά τα βάσανα και οι χαρές που έζησαν όσοι με βίαιο τρόπο εκδιώχθηκαν από τις πατρίδες τους.
Ιστορίες πόνου αλλά και ελπίδας, διανθισμένες με ήχους του χθες, με χρώματα και αρώματα των αλησμόνητων πατρίδων ξετυλίχθηκαν το βράδυ της Κυριακής, στην εκδήλωση που διοργάνωσε με άψογο τρόπο, ο δραστήριος σύλλογος των κατοίκων της Παναγίας “Το Κάστρο”.
Είναι κοινός τόπος ότι οι κοινές ρίζες ενώνουν τους ανθρώπους. 100 ολόκληρα χρόνια πέρασαν από τον διωγμός τους, γενιές και γενιές μεγάλωσαν στη νέα τους πατρίδα, άνδρες και γυναίκες πόνεσαν, πάλεψαν αλλά και δημιούργησαν πολλά. Και έβαλαν το δικό τους λιθαράκι, χτίζοντας όχι μόνο την ιστορία της συνοικίας της Παναγίας αλλά και της πόλης της Καβάλας που άνοιξε την αγκάλη της και δέχθηκε τους πρόσφυγες.
Τίποτε δεν ήταν εύκολο. Αλλά όπως λέει και ο σοφός μας λαός, αν θέλει κάποιος και βουνά κινεί. Και ναι! Εκείνοι, εκείνες κίνησαν βουνά. Δημιούργησαν. Έχτισαν. Άφησαν παρακαταθήκη. Και σήμερα αναπολούμε το χθες μέσα από τις αφηγήσεις, τα ακούσματα και την προίκα των παππούδων και των γιαγιάδων μας.
Μια βραδιά νοσταλγίας και μνήμης, μια βραδιά που ξετυλίχθηκε μέσα από ένα κουβάρι ιστοριών, έτσι όπως το έπλεξαν και το παρουσίασαν σε κοινή θέα οι απόγονοι εκείνων! “Η δύναμη της πίστης μας” από την Σοφία Απλάκη, “Η επανασύνδεση” από τον Απόστολο Μουμτσάκη, “Η φωτογραφία” από την Λίλα Μπρουκάκη, “Το μυστικό του μπαούλου” από την Άννα Κιουρτσόγλου, “Το κλειδί’ από τη Δώρα Γεωργακούδη, “Ο χορός” από την Στέλλα Ρόκκου, όλες αληθινές ιστορίες που αρχικά προκαλούν θλίψη, στο τέλος όμως σου δίδουν το έναυσμα να πιστέψεις ότι δεν πρέπει ποτέ να εγκαταλείπεις. Ό,τι και να συμβεί στην ζωή, πάντα υπάρχει κάποιος λόγος για να συνεχίζεις. Και αν αυτό το κάτι είναι η κληρονομιά που θα αφήσεις στις επόμενες γενιές, ναι αυτό το κάτι είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο!
Μοναδικές οι αφηγήσεις που ντύθηκαν με μελωδίες, με τραγούδια από την χορωδία του Εξωραϊστικού Πολιτιστικού Συλλόγου Παναγίας “Το Κάστρο” υπό τη διεύθυνση και διδασκαλία βέβαια του κ. Παύλου Ξανθόπουλου. Δύο νέα κορίτσια στο ακορντεόν, η Κλεοπάτρα Αρμόνη και η Βίκυ Μορένου και το ταξίδι “Από την Χαμένη Πατρίδα στην γειτονιά της ελπίδας” άφησε μια γλυκιά ανάμνηση, όπως ακριβώς το λικέρ μέντα και στο σοκαλατάκι με το οποίο έκλεισε η βραδιά. Έπεται και συνέχεια εκδηλώσεων όπως μας υποσχέθηκε ο Πρόεδρος του Συλλόγου Φώτης Λαζαρίδης και νομίζω ότι αυτή την συνέχεια πολλοί θα την αναμένουν!
