Η Περιφερική Αρτηριοπάθεια είναι μια κατάσταση που προκαλεί μειωμένη αιμάτωση των κάτω άκρων λόγω στένωσης ή απόφραξης των αρτηριών. Η κύρια αιτία της Περιφερικής Αρτηριακής Νόσου (ΠΑΝ) είναι η αθηροσκλήρωση, η οποία χαρακτηρίζεται από σχηματισμό στα τοιχώματα των αρτηριών, αθηρωματικών πλακών, αποτελούμενων από χοληστερόλη και άλλες ουσίες.
Στους κυριότερους παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνονται η ηλικία, η οικογενειακή προδιάθεση, ο σακχαρώδης διαβήτης, η αυξημένη χοληστερίνη, η υπέρταση, το κάπνισμα και η παχυσαρκία, ενώ το πιο κοινό αρχικό σύμπτωμα είναι η διαλείπουσα χωλότητα, που εκδηλώνεται ως πόνος ή δυσφορία στα πόδια κατά το περπάτημα, ο οποίος υποχωρεί με την ανάπαυση. Με την εξέλιξη της νόσου, ο πόνος μπορεί να εμφανίζεται και σε μικρότερες αποστάσεις ή ακόμα και σε ηρεμία. Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν ψυχρότητα στα κάτω άκρα, πληγές που δεν επουλώνονται και νέκρωση ιστών σε προχωρημένα στάδια. Η διάγνωση της Περιφερικής Αρτηριοπάθειας προκύπτει από τη μέτρηση του σφυρο-βραχιόνιου δείκτη με τη βοήθεια υπερήχων (Doppler), καθώς και με άλλες εξετάσεις όπως triplex κοιλιακής αορτής, λαγονίων, αρτηριών κάτω άκρων και αγγειογραφία.
Υπάρχει θεραπεία;
Η θεραπεία της νόσου εξαρτάται από τα συμπτώματα και τη σοβαρότητά της και περιλαμβάνει συντηρητική θεραπεία με φάρμακα, αλλά και επεμβατικές μεθόδους, είτε με ενδαγγειακή μέθοδο, είτε με ανοικτή μέθοδο. Η ενδαγγειακή μέθοδος περιλαμβάνει τη διάνοιξη των στενωμένων αρτηριών μέσω ενός ειδικού μπαλονιού και τοποθέτηση ενδονάρθηκα (stent). Αντίθετα, η ανοικτή μέθοδος περιλαμβάνει τη δημιουργία παράκαμψης (bypass) της αποφραγμένης περιοχής με τη χρήση συνθετικού μοσχεύματος ή φλέβας του ασθενούς. Γενικότερα, η σωστή θεραπεία της περιφερικής αρτηριοπάθειας απαιτεί έμπειρους αγγειοχειρουργούς που θα επιλέξουν την κατάλληλη μέθοδο σύμφωνα με τις ανάγκες του ασθενούς.
