Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος
Στη Βουλή ο Γιώργος Φλωρίδης κατηγόρησε τον Κυριάκο Βελόπουλο ότι υπήρξε ο αρχικός εμπνευστής μιας σειράς ισχυρισμών στα Τέμπη, που κατά τον υπουργό, έχουν καταρριφθεί. Αναφέρθηκε στις καταγγελίες για τρία βαγόνια, για 53 αγνοούμενους επιβάτες και για ξυλόλιο, υποστηρίζοντας ότι οι πραγματογνωμοσύνες δεν επιβεβαίωσαν τίποτε από αυτές τις εκδοχές.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης επανέφερε και την καταγγελία περί ξένης παρέμβασης αναφερόμενος σε 50.000 ψεύτικους διαδικτυακούς λογαριασμούς. Υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη εκστρατεία τροφοδότησε την πεποίθηση πως η κυβέρνηση επιχειρούσε συγκάλυψη, οδηγώντας εκατομμύρια πολίτες στους δρόμους.
Φυσικά η αξιοπιστία Φλωρίδη είναι τεράστια και δεν μπορεί να συγκριθεί με τον ψευδόμενο Βελόπουλο που δηλητηριάζει συστηματικά την ελληνική κοινωνία. Ο Φλωρίδης πέρα από συνετός και επιτυχημένος υπουργός, δίνει και μια μάχη για την αλήθεια κάποιες στιγμές, κόντρα σχεδόν σε όλους.
Και γράφω κόντρα σε όλους διότι δίδει τη μάχη κόντρα και στην θλιβερή δημοσιογραφία των καιρών μας. Τα ψέματα των Τεμπών έπρεπε να πάνε στα σκουπίδια από την πρώτη στιγμή, από το σύνολο του Τύπου. Έγινε όμως το αντίθετο. Τα ψέματα έγιναν από την δημοσιογραφία της συμφοράς καθημερινό μόνιμο θέμα, στέλνοντας χιλιάδες ανθρώπους σε διαδηλώσεις.
Ακόμα και σήμερα, που όλα έχουν πια αποσαφηνιστεί με οριστικό και ξεκάθαρο τρόπο, η δημοσιογραφία των κομματικών δήθεν “δημοσιογράφων” δεν διορθώνει τα ψέματα. ΚΡΥΒΕΤΑΙ. Και ποιοι κρύβονται; Κομματικοί δημοσιογράφοι – φερέφωνα και δειλοί δημοσιογράφοι που δεν τολμούν να αντικρούσουν ακόμα και τερατολογίες. Είναι μεσίτες της τοξικότητας τίποτε περισσότερο.
Ο Φλωρίδης έχει την εκτίμηση μου λοιπόν και μακάρι να τον είχαν μιμηθεί κι άλλοι πολιτικοί. Η κοινωνία θα ήταν καλύτερη.
