του Παύλου Λεμοντζή
Απόλυτος Σταρ ο Μαζωνάκης, «έφυγε» πολύ νωρίς κάτω από περίεργες συνθήκες, η δικαιοσύνη επιλαμβάνεται της υπόθεσης, εμείς κρατάμε τη θλίψη από την απώλεια αυτού του, όπως αποδείχθηκε, αξιαγάπητου ανθρώπου. Προσωπικά, κρατώ τις εικόνες από τη λαοθάλασσα στον αποχαιρετισμό του, μου θύμισαν εκείνες των Ανδρέα Παπανδρέου, Μελίνας Μερκούρη, Στέλιου Καζαντζίδη, αλλά και της Αλίκης Βουγιουκλάκη.
Τα υπόλοιπα, που αφορούν δεκάδες τηλεώρες με δημοσιογραφικές «έρευνες», επί τόπου ρεπορτάζ, τηλεπαράθυρα, όπου ειδικοί και ανειδίκευτοι είχαν πολλά να πουν για τον αδόκητο θάνατο του δημοφιλούς καλλιτέχνη, αγγίζουν τα όρια της σκύλευσης του νεκρού.
Ξανά και ξανά τα ίδια λόγια, οι ίδιες εικόνες. Από όλα τα κανάλια. Μικρά και μεγάλα. Η ανάλυση των ωρών του στο ψευτοιατρείο, με πειστήριο το ντοκουμέντο που προμηθεύτηκαν όλοι, σημαντικό εύρημα αλλά και κι ένας τεράστιος κουμπαράς, καθόλου ευκαταφρόνητων ποσών. Μάλιστα, τυχαία είδα κι άκουσα έναν παρουσιαστή να σταματά το παραλήρημά του για να δείξει τον «διαγωνισμό μας» , όπως είπε, ώστε να τρέξει κι άλλο χρήμα στο ταμείο του εργοδότη του και, αμέσως μετά, να επανέρχεται με ύφος 45 εισαγγελέων στον ίδιο καταγγελτικό τόνο και, φυσικά, με αγαπημένα ρεφρέν από τραγούδια του Μαζωνάκη. Τον έκλεισα.
Ο τραγικός και αιφνίδιος θάνατος του αγαπημένου τραγουδιστή, έφερε με οδυνηρό τρόπο στο προσκήνιο τα τεράστια κενά εποπτείας, σε χώρους που διαφημίζουν «θαυματουργές» αναγεννητικές και αντιγηραντικές θεραπείες.
Είναι μια πικρή πραγματικότητα, δυστυχώς χρόνια, ότι στην Ελλάδα χρειάζεται να συμβεί μια επώνυμη τραγωδία για να κινητοποιηθούν άμεσα οι ελεγκτικοί μηχανισμοί. Στη συγκεκριμένη περίπτωση οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές, με πιο σημαντικές τις παρακάτω:
Το κατηγορητήριο για τους δύο εμπλεκόμενους γιατρούς αναβαθμίστηκε σε ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο, καθώς φέρεται να αγνόησαν προειδοποιήσεις του μηχανήματος για θρόμβωση και να χορήγησαν λάθος δόση αδρεναλίνης.
Μετά τη δημοσιοποίηση του θανάτου του καλλιτέχνη, άνοιξε ο ασκός του Αιόλου, με άλλους ασθενείς να προχωρούν σε σοβαρές καταγγελίες για τη δράση των συγκεκριμένων γιατρών (π.χ. ψευδείς διαγνώσεις για καρκίνο).
Το «Ελληνικό FBI», οι εισαγγελικές αρχές και οι επιστημονικοί φορείς, όπως η Ελληνική Εταιρεία Γονιδιακής Θεραπείας και Αναγεννητικής Ιατρικής, κρούουν πλέον τον κώδωνα του κινδύνου για την ανάγκη αυστηρού νομοθετικού πλαισίου και ελέγχων σε όλη την αγορά των stem cell θεραπειών.
Αυτή η τραγωδία, ωστόσο, αναδεικνύει με τον πιο σκληρό τρόπο πώς η ανθρώπινη ματαιοδοξία, σε συνδυασμό με την πίεση για αιώνια νεότητα, μπορεί να γίνει τυφλή και επικίνδυνη.
Ζούμε σε μια εποχή όπου η εικόνα έχει γίνει αυτοσκοπός. Η βιομηχανία της αντιγήρανσης εκμεταλλεύεται συχνά αυτή την ευάλωτη πλευρά μας, υποσχόμενη «θαύματα» και «μαγικές λύσεις» που, τάχα, μπορούν να σταματήσουν τον χρόνο. Όταν η επιθυμία να παραμείνει κανείς νέος ή να αγγίξει ένα μη ρεαλιστικό πρότυπο ομορφιάς ξεπερνά τη λογική, ο άνθρωπος γίνεται εύκολος στόχος για ασυνείδητους που θυσιάζουν την ασφάλεια στον βωμό του κέρδους.
Το πιο θλιβερό είναι ότι ο φόβος των γηρατειών ή της φθοράς οδηγεί ανθρώπους στο να εμπιστευτούν τυφλά «επαναστατικές» μεθόδους, παρακάμπτοντας τους βασικούς κανόνες της ιατρικής επιστήμης. Αντί για υγεία, η αναζήτηση της τέλειας εικόνας καταλήγει να κοστίζει την ίδια τη ζωή.
Είναι βέβαιο ότι ο Μαζωνάκης έπεσε θύμα σοβαρής παραπλάνησης. Όταν ένας άνθρωπος -ακόμα και ένας αναγνωρίσιμος καλλιτέχνης- εμπιστεύεται επιστήμονες με λευκές ρόμπες, θεωρεί ότι βρίσκεται σε ασφαλή χέρια. Δεν μπορεί να γνωρίζει αν το μηχάνημα είναι παράνομο, αν ο γιατρός στερείται ειδικότητας ή αν ο χώρος στερείται άδειας.
Όσον αφορά το κομμάτι της ματαιοδοξίας, η αλήθεια είναι πιο σύνθετη και ανθρώπινη, ειδικά για έναν καλλιτέχνη του δικού του βεληνεκούς.
Ένας κορυφαίος τραγουδιστής ζει κάτω από τα φώτα της δημοσιότητας. Η εικόνα, η ενέργεια και η νεότητα δεν είναι απλώς «ιδιορρυθμία», αλλά συνδέονται άμεσα με το επάγγελμα και την ταυτότητά του. Αυτό δημιουργεί μια τεράστια, συχνά εξαντλητική, ψυχολογική πίεση να «σταματήσει ο χρόνος».
Πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί δεν επέλεξε ένα μεγάλο νοσοκομείο, ο τραγουδιστής. Για έναν διάσημο άνθρωπο, η επιλογή ενός «διακριτικού» ιδιωτικού ιατρείου στο Κολωνάκι, μάλλον, δε γίνεται από ματαιοδοξία, αλλά από την ανάγκη να προστατεύσει την ιδιωτική του ζωή από τα βλέμματα του κόσμου και τις κάμερες.
Η βιομηχανία αυτών των ιατρείων, όμως, δεν πουλάει πλέον «πλαστικές επεμβάσεις», αλλά όρους, όπως «αναγέννηση», «μακροζωία» και «biohacking». Παρουσιάζουν αυτές τις επικίνδυνες μεθόδους, όπως η πλασμαφαίρεση, σαν απλές θεραπείες αποτοξίνωσης και τόνωσης, παγιδεύοντας ακόμα και τους πιο υποψιασμένους.
Είναι εύκολο, βεβαίως, να κρίνουμε εκ των υστέρων και να μιλήσουμε για ματαιοδοξία. Όμως, στην πραγματικότητα, ο Γιώργος Μαζωνάκης λειτούργησε σαν ένας άνθρωπος που εμπιστεύτηκε τυφλά τη λάθος αυθεντία, πληρώνοντας το βαρύτερο δυνατό τίμημα.
Πιστεύω, ότι όταν ξεθυμάνει το θέμα θα βρεθεί κάποια άλλη τραγωδία ίσου ή και μεγαλύτερου (κτυπάω ξύλο, αλλά δεν πιάνει) μεγέθους, για να γεμίσει τηλεοπτικές ώρες . Ο Γιώργος Μαζωνάκης, όμως, θα είναι ο απόλυτος σταρ στις καρδιές μας, επειδή περισσότερο από καλός τραγουδιστής ήταν ένας καλός άνθρωπος που «έφυγε» πολύ νωρίς.
ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ
