Η Ανάσταση του Χριστού είναι η µοναδική αλήθεια που άλλαξε την ροή του χρόνου και µας ωδήγησε στην µετά τον Χριστό εποχή.
Μια αλήθεια που προσβάλλεται διαχρονικώς από τους ανθρώπους της απιστίας και του µηδενισµού.
«Κι’ αυτά στο εξής ας διαλαλή η γλώσσα σου γυναίκα, και να τα διερµηνεύη στα παιδιά της βασιλείας που καρτερούν την Ανάστασή µου, που είµαι ζωντανός. Τρέξε, Μαρία, γρήγορα και µάζεψε τους µαθητές µου. Εσένα χρησιµοποιώ σαν σάλπιγγα µεγαλόφωνη. Σάλπισε ειρήνη για τους φίλους µου που από φόβο κρύφτηκαν. Ξύπνησέ τους όλους, έτσι σαν από ύπνο, να ανάψουν λαµπάδες και να µε ανταµώσουν. Να πης : ‘Σηκώθηκε από τον τάφο ο Νυµφίος και τίποτε δεν άφησε µέσα σε αυτόν. Ρίξτε µακρυά, Απόστολοι, τον λήθαργο, επειδή αναστήθηκε αυτός που δίνει στους πεσµένους την ανάσταση» [ Υµνος αγίου Ρωµανού του Μελωδού ] .
Αυτό το µήνυµα µας παρουσιάζει σήµερα, και πάλι, και ξανά, ο άγιος ΡΩ-ΜΑΝΟΣ ο µελωδός [490 – 556 µ.Χ.] στον µοναδικό και ανεπανάληπτο ύµνο που συνέθεσε στην αγία και ζωηφόρο ηµέρα της αναστάσεως, της ηµέρας του Πάσχα. Τα λόγια που ακούσαµε παραπάνω απευθύνονται στην αγία Μαρία την Μαγδαληνή, την µία από τις µυροφόρες γυναίκες που πήγαν για να αλείψουν µε αρώµατα το σώµα του Χριστού. Και µε αυτά τα λόγια διαλαλείται ότι το άκτιστο φως της Αναστάσεως του Χριστού µας, επί αιώνες, τώρα, σκεπάζει την παραπαίουσα από την αµαρτία ανθρωπότητα, και όπως κάθε χρόνο, έτσι και εφέτος, µέσα στη λειτουργική ζωή της αγίας µας Εκκλησίας, µέσα στο σήµερα της αιωνιότητος και της βασιλείας του Θεού. Αυτά τα λόγια ξαναζωντανεύουν, µέσα σε όλους εµάς που πιστεύοµε στον Κύριο της δόξης, στον Αναστάντα από τους νεκρούς για την σωτηρία µας Κύριο Ιησού Χριστό, οι αναµνήσεις του Πάσχα που ζούσαµε, µικρά παιδιά µαζύ µε τους γονείς µας στην εκκλησία της ενορίας µας. Είναι αυτή η ανείπωτη χαρά που ζούµε όλοι εµείς, καθώς µας αξιώνει ο Θεός, να είµεθα ζωντανοί, γεγονός που µας ενθουσιάζει και µας οδηγεί στους δρόµους της ελπίδος και της αγάπης. Ναί, ο Χριστός, αναστήθηκε από τους νεκρούς δύο χιλιάδες περίπου χρόνια πριν από εµάς. Αυτή είναι η αλήθεια, η µοναδική αλήθεια που άλλαξε την ροή του χρόνου και µας ωδήγησε στην µετά τον Χριστό εποχή. Μια αλήθεια που προσβάλλεται διαχρονικώς από τους ανθρώπους της απιστίας και του µηδενισµού.
Γι’ αυτήν την αλήθεια γράφει ο άγιος ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο επίσκοπος Νύσσης ( 335 – 394 µ.χ.) : «Ακούστε σείς οι άρχοντες. φυλάξατε ως ωφέλιµη την συµβουλή µου, µη µε διαβάλλετε στους δούλους ότι τάχα εγκωµιάζω ψεύτικα την ηµέρα. διώξτε την λύπη των ψυχών που θλίβονται, όπως ο Κύριος την νέκρωση από τις ψυχές, µεταµορφώστε τους δίχως τιµή και κάνετέ τους τιµηµένους. κάνετε όσους θλίβονται χαρούµενους, τους δειλούς θαρραλέους, βγάλετε από τη γωνιά τους σαν από τάφο τους πεταµένους εκεί, ας ανθήση η οµορφιά της εορτής σε όλους σαν να είναι λουλούδι. Γιατί, εάν τα γενέθλια του βασιληά η κάποια επινίκια εορτή, ανοίγουν την φυλακή, δεν θα απαλλάξη τους λυπηµένους ο αναστηµένος Χριστός; Οι φτωχοί αγκαλιάστε την τροφό σας, όσοι έχετε σώµατα αδύνατα και κακοπαθηµένα, εκείνην που θεραπεύει τις συµφορές σας. Γιατί η ελπίδα της αναστάσεως µας δηµιουργεί τον πόθο της αρετής και το µίσος κατά της κακίας, ενώ όταν η ανάσταση αναιρεθή θα βρεθή να ισχύη σε όλους ένα παράγγελµα. ‘ας φάµε και ας πιούµε. επειδή αύριο δεν θα ζούµε [Α’ Κορ. 15, 32-34]» [αγ. Γρηγορίου Νύσσης έργα, «Οµιλία εις το άγιον Πάσχα» .
Αλλά και ο άγιος ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο θεολόγος, αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπό-λεως [329 – 390 µ.Χ.] σε λόγο του στο Πάσχα γράφει : «Εάν είσαι Σίµων Κυρηναίος, σήκωσε τον σταυρό και ακολούθησέ τον. Αν σταυρωθής µαζύ του ως ληστής, δείξε καλή προαίρεση και γνώρισε τον Θεό. Αν εκείνος τοποθετήθηκε µεταξύ των παρανόµων εξ αιτίας σου και εξ αιτίας της αµαρτίας σου, συ να γίνης για χάρη του πιστός στον νόµο του. Προσκύνησε εκείνον που υψώθηκε προς χάρη σου στον σταυρό, ακόµη και αν έχης υψωθή και συ. Κέρδισε κάτι από την κακία. Εξαγόρασε µε τον θάνατο την σωτηρία. Είσελθε στον παράδεισο µαζύ µε τον Ιησού, για να µάθης από ποια αγαθά έχεις αποµακρυνθή. Να παρατηρήσης τα κάλλη τα οποία υπάρχουν εκεί. Τον ληστή που διαµαρτύρεται και υβρίζει, άφησέ τον να αποθάνη έξω µαζύ µε την βλασφηµία του. Και αν είσαι ο Ιωσήφ ο από Αριµαθαίας, να ζητήσης το σώµα από εκείνον ο οποίος τον σταυρώνει. Ας γίνη δικό σου το σώµα εκείνο το οποίο καθαρίζει τον κόσµο. Και αν είσαι ο Νικόδηµος, ο θεοσεβής εκείνος ο οποίος τον επεσκέφθη την νύκτα, ενταφίασέ τον µε µύρα. Και αν είσαι κάποια Μαρία, η η άλλη Μαρία, ή η Σαλώµη, η η Ιωάννα, πήγαινε πρωί-πρωί να τον θρηνήσης. Δες πρώτη κυλισµένο τον λίθο, ενδεχοµένως και τους αγγέλους και τον ίδιο τον Ιησού. Πες του κάτι και άκουσε την φωνή του. Αν ακούσης ‘µη µε αγγίζεις’, σταµάτησε µακρυά, δείξε σεβασµό προς τον Λόγο, αλλά µη λυπηθής. Διότι γνωρίζει σε ποιους θα εµφανισθή πρώτα. Βοήθησε την Εύα, η οποία έπεσε πρώτη, να χαιρετήση και αυτή πρώτη τον Χριστό και να το ανακοινώση στους µαθητές. Γίνε Πέτρος η Ιωάννης και τρέξε στον τάφο, τρέχοντας µαζύ η προπορευόµενος και συναγωνιζόµενος στον καλό συναγωνισµό. Και αν σε προλάβη στην ταχύτητα, νίκησέ τον µε την συστηµατικότητά σου και µην αρκεσθής µόνον να πλησιάσης το µνηµείο, αλλά να εισέλθης και µέσα. Και αν λείψης, όπως ο Θωµάς, από την συγκέντρωση των µαθητών στους οποίους εµφανίζεται ο Ιησούς, όταν τον δης, ας µην απιστήσης. Και αν απιστήσης, να πιστέψης σε εκείνους που σου το λέγουν. Αν δεν τους πιστέψης ούτε αυτούς, ας πεισθής από τα σηµάδια των καρφιών. Αν κατεβαίνη στον άδη, κατέβα µαζύ του. Γνώρισε και τα εκεί µυστήρια του Χριστού, ποιο είναι το σωτηριώδες σχέδιο της διπλής καταβάσεως και ποιος ο λόγος της. Σώζει µε την εµφάνισή του εκεί τους πάντες, η και εκεί σώζει µόνον εκείνους που τον πιστεύουν;» [ αγίου ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ του Θεολόγου, Λόγος ΜΕ’ Εις το Πάσχα ]
Η ανθρωπότητα πάσχει σήµερα από το πάθος της πλεονεξίας. Μιάς πλεονεξίας η οποία οδηγεί τους ανθρώπους στην καταστροφή, στον πόλεµο, στην αδικία, στη συκοφαντία, στην εξαφάνιση κάθε ηθικής εννοίας, στην ισοπέδωση της οποιασδήποτε ελπίδος µε το άνοµο συµφέρον και την διαστροφή της αληθείας. Τα σύννεφα της απελπισίας καλύπτουν το οποιοδήποτε ευοίωνο µέλλον των ανθρώπων. Είναι καιρός, πλέον η ανθρωπότης να επιστρέψη στην µόνη αλήθεια που είναι ο Χριστός. Με δυνατή προσευχή και θεόπνευστα λόγια ο απόστολος των Εθνών άγιος ΠΑΥΛΟΣ αναφωνεί : «Σαν εκλεκτοί, λοιπόν, του Θεού, αγιασµένοι και αγαπηµένοι του, αποκτήστε φιλευσπλαγχνία, καλωσύνη, ταπεινοφροσύνη, πραότητα, µακροθυµία. Να ανέχεσθε µε υποµονή ο ένας τον άλλον, και να συγχωρήτε ο ένας τον άλλον, κάθε φορά που δηµιουργούνται παράπονα ανάµεσά σας. Όπως ο Χριστός σας συγχώρησε τα παραπτώµατα, έτσι να κάµετε και σείς µεταξύ σας. Πάνω από όλα, να έχετε αγάπη, που είναι ο σύνδεσµος όλων και οδηγεί στην τελειότητα. Η ειρήνη του Θεού, στην οποία έχετε κληθεί όλοι σαν ένα σώµα, ας κατευθύνη τις καρδιές σας. Και για όλα να ευγνωµονήτε τον Θεό. Ο λόγος του Χριστού, µε όλο τον πλούτο του, ας µένη µόνιµα ανάµεσά σας. Κι’ έτσι να διδάσκετε και να συµβουλεύετε ο ένας τον άλλον µε σοφία. Να ψάλλετε µε ευγνωµοσύνη στον Κύριο από την καρδιά σας ψαλµούς, ύµνους και ασµατα που εµπνέει το άγιο Πνεύµα. Καθετί που λέτε η καµετε ας γίνεται στο όνοµα του Κυρίου Ιησού και έτσι να ευχαριστήτε διά του Χριστού τον Θεό Πατέρα» [ Κολοσ. 3, 12-17 ].
Εφέτος, το ΠΑΣΧΑ του 2026 µετά Χριστόν, σκεπάζεται στους αγίους Τόπους µε τις πολεµικές συρράξεις και τις βιαιότητες εναντίον των συνανθρώπων µας. Η προσευχή µας πρέπει να είναι δυνατή, συνεχής και γεµάτη από πίστη στον Χριστό, που είναι ο άρχοντας της ειρήνης του κόσµου, και που µόνον αυτός έχει την ουράνια δύναµη να συντρίψη οποιαδήποτε θανατηφόρα και κακή ενέργεια που προέρχεται από τον διάβολο και τους εργάτες της ανοµίας. Εφέτος, όµως, η τοπική µας Εκκλησία, εορτάζει και πανηγυρίζει την συµπλήρωση εκατό (100) ετών από εκείνη την Κυριακή 23 Μαίου του 1926, τότε που έγιναν τα ΕΓΚΑΙΝΙΑ της καθεδρικής µας Εκκλησίας του αγίου αποστόλου ΠΑΥΛΟΥ, που είναι και ο ιδρυτής της. Τότε, ο µακαριστός Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κυρός ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΟΥ [ 1880 – 1968 ] ετέλεσε την αρχιερατική Θεία Λειτουργία και τα ως άνω ΕΓΚΑΙΝΙΑ, µε µεγάλη επισηµότητα και την συµµετοχή του ιερού Κλήρου και του λαού, αλλά και µε την παρουσία των τότε πολιτικών και στρατιωτικών αρχών. Η πρωτοβουλία της ανεγέρσεως του ιερού Ναού ξεκίνησε µε µία οµάδα ευσεβών χριστιανών στις αρχές του 1900 και τελικά ο θεµέλιος λίθος τοποθετήθηκε το 1905 από τον Μητροπολίτη Ξάνθης ΙΩΑΚΕΙΜ Σγουρό [ 1864 – 1912 ], αφού προηγουµένως ζητήθηκε από την Ελληνική Κοινότητα η συγκατάθεση της Οθωµανικής διοικήσεως, διότι την εποχή αυτή η Καβάλα τελούσε υπό τουρκική κατοχή. Το έργο ανατέθηκε στον Κωνσταντινουπολίτη αρχιτέκτονα Περικλή Φωτιάδη, ο δε εφαρµοστής του έργου ήταν ο Τήνιος Μάρκος Ι. Σαµούχος. Για την ανέγερση του ιερού Ναού, πρωτοστάτησε ο ευσεβής λαός, το ‘Σωµατείο Καπνεργατών Καβάλας’ και η ‘Φιλόπτωχος Αδελφότητα Κυριών Καβάλας’.
Εφέτος, το ΠΑΣΧΑ του 2026 µετά Χριστόν, σκεπάζεται στους αγίους Τόπους µε τις πολεµικές συρράξεις και τις βιαιότητες εναντίον των συνανθρώπων µας. Η προσευχή µας πρέπει να είναι δυνατή, συνεχής και γεµάτη από πίστη στον Χριστό, που είναι ο άρχοντας της ειρήνης του κόσµου, και που µόνον αυτός έχει την ουράνια δύναµη να συντρίψη οποιαδήποτε θανατηφόρα και κακή ενέργεια που προέρχεται από τον διάβολο και τους εργάτες της ανοµίας. Εφέτος, όµως, η τοπι-κη µας Εκκλησία, εορτάζει και πανηγυρίζει την συµπλήρωση εκατό (100) ετών από εκείνη την Κυριακή 23 Μαίου του 1926, τότε που έγιναν τα ΕΓΚΑΙΝΙΑ της καθεδρικής µας Εκκλησίας του αγίου αποστόλου ΠΑΥΛΟΥ, που είναι και ο ιδρυ-της της. Τότε, ο µακαριστός Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κυ-ρος ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ [ΧΑΤΖΗΣΤΑΥΡΟΥ] [ 1880 – 1968 ] ετέλεσε την αρχιερατική Θεία Λειτουργία και τα ως άνω ΕΓΚΑΙΝΙΑ, µε µεγάλη επισηµότητα και την συµµετοχή του ιερού Κλήρου και του λαού, αλλά και µε την παρουσία των τότε πολιτικών και στρατιωτικών αρχών. Η πρωτοβουλία της ανεγέρσεως του ιερού Ναού ξεκίνησε µε µία οµάδα ευσεβών χριστιανών στις αρχές του 1900 και τελικά ο θεµέλιος λίθος τοποθετήθηκε το 1905 από τον Μητροπολίτη Ξάνθης ΙΩΑΚΕΙΜ Σγουρό [ 1864 – 1912 ], αφού προηγουµένως ζητήθηκε από την Ελληνική Κοινότητα η συγκατάθεση της Οθωµανικής διοικήσεως, διότι την εποχή αυτή η Καβάλα τελούσε υπό τουρκική κατοχή. Το έργο ανατέθηκε στον Κωνσταντινουπολίτη αρχιτέκτονα Περικλή Φωτιάδη, ο δε εφαρµοστής του έργου ήταν ο Τήνιος Μάρκος Ι. Σαµούχος. Για την ανέγερση του ιερού Ναού, πρωτοστάτησε ο ευσεβής λαός, το ‘Σωµατείο Καπνεργατών Καβάλας’ και η ‘Φιλόπτωχος Αδελφότητα Κυριών Καβάλας’.
Αγαπητοί µου αδελφοί, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ !
Ευχέτης προς τον εκ νεκρών αναστάντα διά την σωτηρίαν ηµών,
τον Θεάνθρωπον Κύριον Ιησούν Χριστόν
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
- Ο ΦΙΛΙΠΠΩΝ, ΝΕΑΠΟΛΕΩΣ & ΘΑΣΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΣ
