Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος
Κράτος – διώκτης. Αυτό ζούμε στην Ελλάδα εδώ και πολλές δεκαετίες. Και αυτό αποδεικνύεται καθημερινά σε μικρά και μεγάλα που αποφασίζει η κεντρική εξουσία “δολοφονώντας” λέξεις, νοήματα και κυρίως το δίκιο του πολίτη. Αντί να τον προστατεύουν, τον στριμώχνουν με διάφορα τερτίπια, για να του πάρουν ακόμα και ένα ευρώ από την τσέπη.
Θα σας δώσω ένα μικρό αλλά χαρακτηριστικό παράδειγμα. Πρώτα δολοφόνησαν τις λέξεις και το νόημα τους: “Καταβολή τελών κυκλοφορίας με τον μήνα” Τι καταλαβαίνει κάθε λογικός άνθρωπος; Ότι μπορούμε πλέον να πληρώνουμε μήνα – μήνα τα τέλη, ειδικά αν έχουμε ένα σαραβαλάκι του χιλιάρικου, αλλά 2.000 κυβικών που έχει τέλη 615 ευρώ.
Η φράση δεν ισχύει. ΠΡΟΠΛΗΡΩΝΕΙΣ όλους τους μήνες μαζί για όσους θέλεις να κινήσεις το όχημα σου Ωραία λοιπόν. Έχω καταθέσει πινακίδες αλλά στις 5 Απριλίου θέλω να πληρώσω κάποιους μήνες για να βγάλω πάλι στο δρόμο το αμάξι μου. Δεν γίνεται. πρέπει να πληρώσεις και τους τρεις πρώτους μήνες του χρόνου που ΔΕΝ κυκλοφορούσες! Μετά τις 8 Απριλίου ισχύει το “μήνα – μήνα” (που όπως είπαμε δεν ισχύει).
Κάποιος αποφασίζει να βγάλει το ΙΧ τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο. Πληρώνει τέλη δυο μηνών αλλά στα μέσα Σεπτέμβρη αποφασίσει να επεκτείνει το “μήνα – μήνα” (που δεν ισχύει), μέχρι τέλος του χρόνου, δηλαδή άλλους τρεις μήνες. Δεν μπορεί. Για να επεκτείνει τρεις ακόμη μήνες (ή και μια μέρα) πρέπει να πληρώσει τα τέλη ΟΛΗΣ της χρονιάς, δηλαδή και τους πρώτους 7 μήνες που το όχημα δεν κυκλοφορούσε.
Και πάμε στο ωραιότερο: Έχεις καταθέσει πινακίδες αλλά Νοέμβρη μήνα επιτέλους εμφανίστηκε κάποιος να αγοράσει τα σαραβαλάκι των 1000 ευρώ. Λες, “θα το κινήσω 1η Δεκεμβρίου και αμέσως κάνω την μεταβίβαση. Δεν γίνεται. Για να μεταβιβάσεις όχημα που ΔΕΝ έχει κυκλοφορήσει καθόλου επί 11 μήνες, πρέπει να πληρώσεις τα τέλη όλου του χρόνου λες και κυκλοφορούσε!
Δυο παρατηρήσεις εδώ: 1. Ποιος σαδιστής εγκέφαλος σκέφτηκε να αδικεί τόσο ξεδιάντροπα τον απλό πολίτη; 2. Έγινε ποτέ καμία Ερώτηση στη Βουλή για αποκατάσταση όλων αυτών των αδικιών ή είχαμε το ξυλόλιο και δεν προλαβαίναμε;
