του Παύλου Λεμοντζή
Στη μυθοπλασία είναι μια ελληνική δραματική, πειραματική, ανεξάρτητη, σουρεαλιστική, υπόγεια ταινία τέχνης του 1979, σε σκηνοθεσία Νίκου Νικολαΐδη. Είναι το πρώτο μέρος της τριλογίας: “Χρόνια της Χολέρας”, «Γλυκιά συμμορία» (1983) και το «Ο χαμένος τα παίρνει όλα» (2002).
Ο σκηνοθέτης μελέτησε τη μετατροπή των κοινωνικών αξιών, χρησιμοποιώντας το παράδειγμα μιας ομάδας φίλων που συναντιούνται μετά από έναν μακροχρόνιο διαχωρισμό και μοιράζονται μεταξύ τους τις λεπτομέρειες της δύσκολης ζωή τους.
Η ταινία έγινε το σύμβολο της γενιάς του 1950 και αντανακλούσε τις προσωπικές του απόψεις σχετικά με το πρόβλημα της αλλοτρίωσης στον σύγχρονο κόσμο. Γυρίστηκε με έναν σουρεαλιστικό τρόπο, με προτίμηση στην αισθητική του Μαρκήσιου Ντε Σαντ.
Το κυρίαρχο κομμάτι της ιστορίας είναι η ηθική, η οποία συναντάται στην ανθρώπινη κοινωνία ως ένα σύνολο αρχών και αξιών που καθοδηγούν τη συμπεριφορά των ανθρώπων, αλλάζει με την πάροδο του χρόνου και διαφέρει από τόπο σε τόπο. Ενώ βασικές αρχές, όπως η μη βλάβη των άλλων, μπορεί να είναι καθολικές, πολλές ηθικές αντιλήψεις εξελίσσονται ποικιλότροπα, αλλά πάντα συνδέονται στενά με την εξέλιξη της κοινωνίας.
Στην «ΙΘΑΚΗ» του ο πρώην πρωθυπουργός, μετέπειτα αθόρυβος πολιτικός και νυν θορυβώδης γραπτώς και προφορικώς, μίλησε στην παρουσίαση του βιβλίου του ενώπιον πυκνού ακροατηρίου – ομοϊδεατών και περιέργων – για πολλά και διάφορα, για πολλούς αδιάφορα, με σημαία του την «ηθική».
Εδώ σού έρχεται στη θύμηση η ταινία της Έιμι Χέκερλινγκ «Κοίτα ποιος μιλάει».
Για να δούμε όμως ποιος μιλάει για ηθική στη διακυβέρνηση.
Ο κ. Αλέξης Τσίπρας θέλησε να επιβάλει τη δική του ενημέρωση διά του Τύπου. Να βάλει δικούς του διευθυντές σε μέσα ενημέρωσης, ενώ έδωσε και το πράσινο φως για το θέμα των τηλεοπτικών αδειών, πανηγυρίζοντας και ο ίδιος για τον διασυρμό των επιχειρηματιών που μετείχαν σε εκείνη τη διαδικασία που το ΣτΕ απέρριψε. Αυτά δεν ξεχνιούνται ούτε από εκείνους που έχουν κοντή μνήμη και τα κατάπιαν εν μέσω χειροκροτημάτων.
Ο κ. Αλέξης Τσίπρας είναι ο πρωθυπουργός που βρισκόταν εντός του Μαξίμου, όταν ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης έβγαινε από αυτό και δήλωνε πως η Novartis ήταν το μεγαλύτερο σκάνδαλο από την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Δικά του τα λόγια έξω από το Μαξίμου. Διέσυρε δέκα πολιτικούς αντιπάλους, τους κρέμασε στα μανταλάκια υπερασπιζόμενος προσωπικά τους κουκουλοφόρους ψευδομάρτυρες –και με τη βούλα της Δικαιοσύνης– τους οποίους αποκαλούσε ήρωες.
Είναι ο ίδιος που καθόταν και άκουγε τον κ. Παύλο Πολάκη, πάλαι ποτέ στενό συνεργάτη του και πλέον αποσυνάγωγο, να δηλώνει ότι πρέπει να μπουν στη φυλακή πολιτικοί αντίπαλοι για να κερδίσει τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ο άνθρωπος που επί πρωθυπουργίας του στήθηκε η μεγαλύτερη πολιτική σκευωρία.
Είναι όμως και ο πρωθυπουργός για τον οποίο ένας υπουργός του, και μάλιστα της Δικαιοσύνης, έχει πει ότι επί των ημερών του λειτουργούσε στο Μαξίμου παραϋπουργείο Δικαιοσύνης. Σε εκείνο το κτήριο, που στενοί συνεργάτες του αποκαλούσαν «μαγαζί» και κανόνιζαν συναντήσεις για να τα βρουν κάποιοι μεταξύ τους.
Είναι κι άλλα πολλά, με σοβαρότερο τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ σε έξι κομματάκια, να μην τα ξαναλέμε, ωστόσο, προανήγγειλε κόμμα. Το έχουμε ξανακούσει αυτό γύρω στο καλοκαίρι. Περιμένουμε να το δούμε, να δούμε και πόσοι εκ των χειροκροτητών θα γίνουν δεκτοί, αφού το μήνυμα του το υπαινίχτηκε, μιλώντας για προσκλήσεις την επόμενη φορά.
Ποιος ξέρει τι σκέφτονταν φανερά ή μυστικά οι παρευρισκόμενοι την ώρα της παρουσίασης και τι άλλαξε στη σκέψη τους κατά την έξοδό τους από την αίθουσα. Τώρα, αν και πόσοι αγόρασαν το βιβλίο (ήξερα για 28 ευρώ το κομμάτι, πιθανώς στο Παλλάς να είχε έκπτωση), δε θα το μάθουμε ποτέ.
Το σίγουρο είναι ότι θα ξαναδούμε και θα ξανακούσουμε πρώην ισχυρούς συνεργάτες του κ. Τσίπρα να εκφράζουν δημόσια τη γνώμη τους – και όχι μόνο – όπως η κ. Κωνσταντοπούλου, ο κ. Βαρουφάκης, ο κ. Λαφαζάνης, ο κ. Κασσελάκης, ενώ μερικοί άλλοι σιωπούν υποκριτικά, διότι αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και πάρει το εν δυνάμει κόμμα διψήφια ποσοστά, μπορεί και να μπούνε σε ψηφοδέλτια περιφερειών.
«Κάλλιο γαιδουρόδενε, παρά γαιδουρογύρευε»!
Κατά τα λοιπά, μένουμε με την κυρίαρχη εντύπωση όλοι μας από την εκδήλωση παρουσίασης βιβλίου και στόχων του κ. Τσίπρα: «Αυτοοργάνωση-Επανίδρυση-Αναγέννηση», δηλαδή το τρίπτυχο που αντανακλά το νέο δόγμα Τσίπρα παρουσία Φάμελλου, Χαρίτση και 25 βουλευτών από ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά.
ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ
