Αν είστε χωρισμένος πατέρας ή χωρισμένη μητέρα και σας απασχολεί το θέμα του χρόνου επικοινωνίας τέκνου αναφορικά με το τεκμήριο του 1/3, τότε μείνετε να παρακολουθήσετε το σημερινό βίντεό μας.
Είμαι ο Γιώργος Γιαγκουδάκης, νομικός σύμβουλος – ειδικός δικηγόρος οικογενειακού δικαίου και σας ενημερώνω με χρήσιμα νομικά βίντεο οικογενειακού δικαίου.
Πριν προχωρήσουμε μη ξεχάσετε να εγγραφείτε στο κανάλι μου. Κάντε ένα κλικ στο καμπανάκι για να λαμβάνετε ειδοποιήσεις για τα νέα βίντεο μου. Ας μπούμε κατευθείαν στο θέμα μας, χωρίς καμιά χρονοτριβή.
Σύμφωνα δε με την παρ. 2 του νέου άρθρου 1520 Α.Κ. καθιερώνεται μαχητό τεκμήριο χρόνου επικοινωνίας ως εξής: Ο χρόνος επικοινωνίας του τέκνου µε φυσική παρουσία µε τον γονέα, µε τον οποίο δεν διαμένει, τεκμαίρεται στο ένα τρίτο (1/3) του συνολικού χρόνου, εκτός (εξαίρεση) εαν ο γονέας αυτός ζητά μικρότερο χρόνο επικοινωνίας,(συνήθως δεν συμβαίνει) ή αν επιβάλλεται να καθορισθεί μικρότερος ή μεγαλύτερος χρόνος επικοινωνίας για λόγους που αφορούν στις συνθήκες διαβίωσης ή στο συμφέρον του τέκνου, εφόσον, σε κάθε περίπτωση, δεν διαταράσσεται η καθημερινότητα του τέκνου. Με βάσει την με αριθ. 54/2023 ΜΠΡ ΜΥΤΙΛ (ΑΣΦ) απόφαση επιχειρείται με το ανωτέρω άρθρο η οριοθέτηση ενός ελάχιστου χρόνου επικοινωνίας του τέκνου με το γονέα που δεν διαμένει, το οποίο συμβάλει στην ανάπτυξη της προσωπικότητας και της ψυχικής υγείας του ανήλικου.
Έτσι, ο εύλογος χρόνος επικοινωνίας τεκμαίρεται μαχητά, από μόνη τη γονεϊκή ιδιότητα ενός προσώπου, ότι πρέπει να ανέρχεται τουλάχιστον «στο ένα τρίτο (1/3) του συνολικού χρόνου» του παιδιού.
Το τεκμήριο είναι μαχητό, με συνέπεια ο άλλος γονέας με τον οποίο διαμένει το τέκνο να μπορεί να αποδείξει ότι αυτός ο χρόνος επικοινωνίας δεν είναι ο προσήκων για το συμφέρον του παιδιού και πρέπει να μειωθεί λόγω των ειδικών συνθηκών διαβίωσης, όπως τις σχολικές υποχρεώσεις, την ηλικία, την κατάσταση της υγείας του.
Ομοίως ο γονέας που ζητά μικρότερο χρόνο επικοινωνίας από το 1/3 έχει το βάρος απόδειξης ότι τούτο είναι δικαιολογημένο με βάσει τις συνθήκες διαβίωσης και το συμφέρον του τέκνου (λ.χ. ηλικία, ειδικές ανάγκες, σχολικές υποχρεώσεις), όχι όμως και του δικαιούχου γονέα (λ.χ. επαγγελματικές ενασχολήσεις, φόρτος εργασίας, νέα οικογένεια, παιδί από άλλη σχέση). Ο δικαιούχος πρέπει κατ΄ αρχήν να του αφιερώνει το 1/3 του συνολικού του χρόνου, άλλως στοιχειοθετείται κατ΄ αρχήν περίπτωση κακής άσκησης του δικαιώματος επικοινωνίας και του δικαιώματος της γονικής μέριμνας.
Υποστηρίζεται με βάσει την παραπάνω απόφαση ότι οι λόγοι που αφορούν το συμφέρον του τέκνου και επιβάλλουν την επιβολή μεγαλύτερου ή μικρότερου χρόνου επικοινωνίας, μπορούν να εξειδικεύονται μέσω της αποδεικτικής διαδικασίας και λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο. Αυτό συμβαίνει διότι πρόκειται στην ουσία για εξειδίκευση της αόριστης νομικής έννοιας του συμφέροντος του τέκνου, που ως τέτοια μπορεί και πρέπει να εξειδικευτεί μέσω των αποδείξεων και με εφαρμογή των διδαγμάτων της κοινής πείρας.
Προς υποστήριξη της ως άνω θέσης συνηγορεί όχι μόνον ο παιδοκεντρικός χαρακτήρας του συστήματος του οικογενειακού δικαίου, αλλά και η γραμματική διατύπωση του άρθρου 1520 Α.Κ.: «ή επιβάλλεται να καθορισθεί μικρότερος ή μεγαλύτερος χρόνος επικοινωνίας». Η διατύπωση αυτή του νέου άρθρου αντιπαραβάλλεται διαζευκτικώς προς το αίτημα του γονέα, άρα περιλαμβάνει και τη δυνατότητα του δικαστηρίου να ρυθμίσει ex officio (από θέσεως) την επικοινωνία διαφορετικά, όταν επιβάλλεται από το συμφέρον του ανήλικου τέκνου.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στo blog μου:
https://kavala-lawyer.blogspot.com/2023/06/tekmirioepikoinoniasteknou.html
Παρακολουθήστε το σχετικό βίντεο:
Γιώργος Γιαγκουδάκης
Δικηγόρος Καβάλας
Ειδικός Νομικός Σύμβουλος Διαζυγίων & οικογενειακού δικαίου
https://giagkoudakis-dikigoros.gr
