Γράφει ο Ανδρέας Χριστόπουλος
Κατά την ελληνική μυθολογία, μια μέρα ένας ωραίος νέος, ο Νάρκισσος είδε το πρόσωπό του στα νερά μιας πηγής. Γοητεύτηκε από την εικόνα του που καθρεφτιζόταν στο νερό και θέλησε, βυθίζοντας το βραχίονα του στο νερό να την αιχμαλωτίσει. Επειδή όμως παρά τις προσπάθειές του δεν το κατόρθωνε παρέμεινε στη θέση αυτή αυτοθαυμαζόμενος μέχρι που μαράζωσε και πέθανε.
Μέσα από αυτή την μυθολογική περιγραφή, έχουμε και τον ορισμό του της ναρκισσισμού. Είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από μεγαλομανία και υπερβολική ανάγκη για προσοχή και θαυμασμό,
Με βάση τα παραπάνω, να και ένας σύγχρονος Νάρκισσος, ονόματι Αλέξης Τσίπρας. Δεν αυτοθαυμάζεται στα νερά μιας πηγής, αλλά στις τηλεοπτικές οθόνες, όπου διαρκώς φροντίζει να εμφανίζεται.
Εγκαταλείποντας πλήρως οτιδήποτε αριστερό και όπως είπαμε, από ανάγκη για προσοχή και θαυμασμό, έχει αφοσιωθεί σε βιντεάκια του Τικ Τοκ, σε πασαρέλες τους διαδικτύου, σε ένα life style αντίστοιχο μοντέλων, ηθοποιών και ανθρώπων του θεάματος, που γνωρίζουν ότι η εικόνα τους, πρέπει να υπερέχει του λόγου τους (αν υπάρχει λόγος).
Σήμερα ο κ. Τσίπρας θα μιλήσει για το βιβλίο του, αυτό που τον βοήθησε να επιστρέψει σε αυτό που αγαπά, (το μόνο που αγαπά) και είναι η περιφορά της εικόνας του στο δημόσιο βίο. Ότι και να πει δεν έχει καμία απολύτως σημασία φυσικά. Γιατί απλούστατα, έχει περίτρανα αποδειχθεί ότι “δεν κάνει για την δουλειά” (του πρωθυπουργού).
Και ένα 15χρονο παιδί, καταλαβαίνει πως όταν ο Παππάς κλείδωνε σε κελιά χωρίς κινητά, τους υποψήφιους του δήθεν “διαγωνισμού” για τις τηλεοπτικές άδειες, ο Τσίπρας είτε είχε εγκρίνει αυτό το χάος, είτε το διάβαζε στις εφημερίδες και δεν τον ένοιαζε να παρέμβει. Και στις δύο περιπτώσεις, “δεν έκανε για την δουλειά”. Ποιος πρωθυπουργός θα άφηνε να γίνει αυτός ο χωρίς προηγούμενο εξευτελιστικός διασυρμός;
Το “δεν κάνει για την δουλειά” δεν είναι κακό βέβαια. Και ο Νάρκισσος ποτέ δεν μάθαμε τι δουλειά έκανε. Έγινε γνωστός μόνο από την εικόνα του. Αλλά όπως απεδείχθη και με αυτόν, μόνο η εικόνα δεν φτάνει. Ας περιφέρεται ο κ. Τσίπρας λοιπόν. Ποτέ δεν θα είναι αρκετό.
