Γράφει ο Ναπολέων Λιναρδάτος

Πώς άραγε να είδαν στη Βενεζουέλα το βίντεο του δικτάτορα Μαδούρο όταν βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, στο εστιατόριο του γνωστού σεφ που κόβει τις μπριζόλες και τα παϊδάκια ως σαν να ήταν καμάκι της δεκαετίας του ‘80 που προσπαθεί να εντυπωσιάσει κάποια τουρίστρια; 

Είμαι σίγουρος ότι στη Βενεζουέλα σχεδόν κανείς δεν θα πρόσεξε τις γελοιότητες του σεφ, τα μάτια θα ήταν καρφωμένα στις μπριζόλες και στα παϊδάκια. Κοντά το 65% του πληθυσμού στην Βενεζουέλα δηλώνει ότι έχει χάσει κατά μέσο όρο 11 κιλά. Όχι επειδή κάποια δίαιτα έγινε ξαφνικά πολύ πετυχημένη και διαδεδομένη, αλλά λόγω πείνας.
Το 2016 η υπουργός Υγείας της Βενεζουέλας έκανε το λάθος να δημοσιεύσει στοιχεία που είχε συλλέξει το υπουργείο της. Η μητρική θνησιμότητα είχε αυξηθεί μέχρι τότε 65%, η βρεφική θνησιμότητα 30% και τα κρούσματα ελονοσίας 76%. Μερικές μέρες αργότερα ο δικτάτορας Μαδούρο την απέλυσε.

Πάνω από το 60% του πληθυσμού ζει πλέον σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και περισσότερα από 2.000.000 έχουν ήδη εγκαταλείψει τον σοσιαλιστικό παράδεισο. Κάθε 25 μέρες οι τιμές των προϊόντων διπλασιάζονται.

Αυτό δεν είναι και το πιο σημαντικό πρόβλημα, το πρόβλημα είναι ότι και να είχες τα λεφτά είναι πολύ δύσκολο να βρεις ακόμα και τα πιο βασικά αγαθά. Το τρεχούμενο νερό, ο ηλεκτρισμός και το χαρτί υγείας είναι πλέον αγαθά πολυτελείας.
Το συγκλονιστικό της όλης υπόθεσης είναι ότι αν κάποιος ήθελε να βρει μια χώρα στον πλανήτη που έχει υποστεί την ίδια ζημιά όπως η Βενεζουέλα τα τελευταία χρόνια, η μόνη επιλογή θα ήταν η εμπόλεμη Συρία. Και οι δύο χώρες έχουν υποστεί μια καταστροφή που έχει εξαφανίσει το 40% της οικονομίας.

Βέβαια, η Βενεζουέλα δεν αντιμετωπίζει τις συνέπειες ενός εμφύλιου πολέμου, αλλά τις συνέπειες της σοσιαλιστικής μετάλλαξης της οικονομίας. Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα με τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα κοιτάσματα πετρελαίου στον κόσμο, με έσοδα από το πετρέλαιο που είχαν φτάσει μέχρι και τα 90 δισ. δολάρια ετησίως.

Θα έπρεπε ο κ. Τσίπρας να αποδεχτεί την πρόσκληση του Χουάν Γκουαϊδό και να επισκεφτεί τη Βενεζουέλα. Να ζήσει για λίγο στις γειτονιές του Καράκας, να μιλήσει με τον κόσμο, να επισκεφτεί σούπερ μάρκετ και νοσοκομεία.

Μια και χιλιάδες νεογέννητα και μωρά έχουν πεθάνει λόγω των συνθηκών και της πείνας, ας καθόταν να εξηγήσει στις μητέρες αυτών των παιδιών την υποστήριξη που δίνει τόσο απλόχερα στον δικτάτορα Μαδούρο. Υποψιάζομαι ότι δεν θα το κάνει, θα κωλύεται λόγω αριστερού ηθικού πλεονεκτήματος.