Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου, 2020

Χρήστος Ποτόλιας: Χρειάζονται Δήμαρχοι και Δημοτικά Συμβούλια που έχουν τη διάθεση να συγκρουστούν με την κυρίαρχη πολιτική

Ροή Ειδήσεων

Επανακατασκευή κατεστραμμένων τοιχίων αντιστήριξης στην Ποταμιά

Την Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2020, υπογράφηκε από το Δήμαρχο Θάσου κ. Ελευθέριο Κυριακίδη και τον κ. Πέτρο Μεγκλή, εκπρόσωπο της Ανώνυμης Τεχνικής Τουριστικής Εμποροβιοτεχνικής...

Βουλευτής του ΚΚΕ ζητά άδεια για να επιστέψει στα ιατρικά του καθήκοντα

Το ΚΚΕ με ανακοίνωσή του καλεί τους ιδιώτες γιατρούς, να ενταχθούν στο δημόσιο σύστημα υγείας, δίνοντας τη μάχη από εκεί για την προστασία της...

Χρ. Μέτιος για τη γέφυρα: Αποτυχημένη προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων

Ο Περιφερειάρχης ΑΜΘ Χρήστος Μέτιος έκανε την παρακάτω δήλωση:Με αφορμή τις δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ (του κ. Σπίρτζη, του κ. Παππά, της κ. Νοτοπούλου,...

ΣΥΡΙΖΑ για την πεσμένη γέφυρα: Κρείττον του λαλείν το σιγάν

Από την Ν.Ε. Καβάλας του ΣΥΡΙΖΑ εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:Να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα προσπαθούν τις τελευταίες μέρες οι τοπικοί της ΝΔ, μετά τις αποκαλυπτικές...

Στη ΜΕΘ covid δύο εργαζόμενοι του νοσοκομείου Καβάλας

Μάχη για την ζωή τους δίνουν δύο εργαζόμενοι στο νοσοκομείο της Καβάλας. Πρόκειται για μία νοσηλεύτρια 62 ετών και έναν διοικητικό υπάλληλο 48 ετών,...

Άρθρα & Απόψεις

Ο κορωνοϊός και ο ιός της Αριστεράς (ηχητικό)

Σε αυτό το επεισόδιο συζητάμε για τον κορωνοϊό και το τι σημαίνει ένα δεύτερο λοκντάουν. Συζητάμε για τα όσα συνέβησαν στην επέτειο του Πολυτεχνείου,...

Πλάτωνος «Νόμοι» Βιβλίο Ε (Μέρος 4ο)

Γράφει ο Βασίλης ΤσιάντοςΚαθηγητής Διεθνούς Πανεπιστημίου ΕλλάδοςΠρόεδρος Δ.Ε. Παραρτήματος Καβάλας της ΕΜΕΕισαγωγήΤην Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2020 (τρίτη Πέμπτη κάθε Νοεμβρίου) ήταν η Παγκόσμια...

9 ξεκάθαρες απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις για το συναινετικό διαζύγιο (του Γιώργου Γιαγκουδάκη) – Βίντεο

Θέλεις να μάθεις τις top συχνές ερωτήσεις σχετικά με το συναινετικό διαζύγιο και να έχεις τις πιο ξεκάθαρες απαντήσεις? Αν ναι παρακολούθησε το βίντεο...

Τριανταφυλλιά, 2ο μέρος, (της Αναστασίας Τερζόγλου)

Γράφει η Αναστασία Τερζόγλου Η Τριανταφυλλιά μας, η μικροπαντρεμένη μετανάστρια, στο Μόντρεαλ του Καναδά, φυσικά, στην αρχή ζούσε χαρούμενη, παρ’ όλη την διαφορετικότητα του καιρού,...

Για τη Χρυσούλα (του Δημήτρη Εμμανουηλίδη)

Γράφει ο Δημήτρης Εμμανουηλίδης Αφετηριακή σκέψη με το άκουσμα του θανάτου της Χρυσούλας Βακιρτζή η ρήση του Λυσία στον «Υπέρ αδυνάτου» λόγο του. «…Δει τα...
Εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΟΣ
Έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση από την εφημερίδα της Καβάλας "ΕΝΗΜΕΡΟΣ" και το Kavala Web News

Τις θέσεις του για την λειτουργία του δήμου Καβάλας, παρουσιάζει ο επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στο δημοτικό συμβούλιο Καβάλας Χρήστος Ποτόλιας, στη συνέντευξη που ακολουθεί:

1- Πως είδατε την καραντίνα;
Τα όσα τραγικά έζησαν οι λαοί σε διάφορες χώρες του κόσμου και μάλιστα του σύγχρονου καπιταλιστικού κόσμου, είναι τα αποτελέσματα της υποβάθμισης και της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων συστημάτων υγείας. Κι αν στη χώρα μας οι γιατροί δεν έφτασαν στο σημείο να πρέπει να διαλέξουν ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει, όπως στην Ιταλία ή στην Ισπανία, ή οι ανασφάλιστοι να πεθαίνουν σπίτι τους όπως στις ΗΠΑ αυτό δεν σημαίνει ότι το δημόσιο σύστημα υγείας στη χώρα μας είναι σε καλύτερη κατάσταση. Το αντίθετο. Άλλωστε γι’ αυτό ακολουθήθηκε η τακτική του αυστηρού εγκλεισμού – καραντίνας. Αν και δεν αξιοποιήθηκε για να ενισχυθεί το δημόσιο σύστημα υγείας. Οι προσλήψεις ήταν πολύ πίσω από τις ανάγκες.
Στον Δήμο μας η κατάσταση της καραντίνας αντιμετωπίστηκε με συμβουλές του Δημάρχου και των επικεφαλής των παρατάξεων, με το σύνθημα “Καβάλα μείνε σπίτι” κ.λπ., αλλά το κύριο κατά την άποψη μας ήταν και εξακολουθεί να είναι να απαιτηθεί από την κυβέρνηση να στελεχωθούν οι υγειονομικοί φορείς και να εξοπλιστούν με τεχνικά μέσα και ιατροφαρμακευτικό υλικό το Νοσοκομείο μας και τα κέντρα υγείας. Να μην φορτωθούν όλα στην “ατομική ευθύνη”.
Παρ’ όλες τις προσπάθειες που κάναμε δεν κατορθώσαμε να πείσουμε τη διοίκηση και τις άλλες παρατάξεις να μπει αυτό το θέμα για συζήτηση και λήψη απόφασης.
Δεν κατορθώσαμε επίσης να πείσουμε να μπει για συζήτηση το θέμα της ενίσχυσης των αυτοαπασχολούμενων της πόλης και των χωριών με συγκεκριμένα μέτρα ανακούφισης.
ΔΕΝ εισακουστήκαν επίσης οι προτάσεις μας για:
Α. Σύγκλιση έκτακτης συνεδρίασης του Δημοτικού συμβουλίου με μοναδικό θέμα τη δραματική κατάσταση των οικονομικών του Δήμου. Κατάσταση που επιδεινώθηκε λόγω της υγειονομικής κρίσης, η οποία βέβαια επιτάχυνε ως καταλύτης την καπιταλιστική οικονομική κρίση που ξεκίνησε πριν την πανδημία. Η άσχημη οικονομική εικόνα του Δήμου, πέρα από την προφανή οικονομική επιβάρυνση των οικονομικών του για την αντιμετώπιση της πανδημίας, αιτία της είναι και η διαχρονική υποχρηματοδότηση των Δήμων από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Β. Ψήφισμα για ουσιαστικά μέτρα προστασίας της πρώτης κατοικίας που ενόψει τότε της 30ης Απριλίου, ημερομηνία κατά την οποία έληγε η όποια προστασία της λαϊκής κατοικίας και άνοιγε ο δρόμος για μαζικούς πλειστηριασμούς και εξώσεις.
Γ. Για το περιβαλλοντοκτόνο Νόμο που αποτελεί περιβαλλοντικό έγκλημα συνολικά για το Περιβάλλον, αλλά και επειδή ανατρέπει άρδην τα σχέδια του Δήμου για την ανακύκλωση και φέρνει πιο κοντά την καρκινογόνο καύση των απορριμμάτων.

2- Πως βλέπετε την διοίκηση του Θόδωρου Μουριάδη;
Συνέχεια της προηγουμένης διοίκησης του Δήμου. Συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε η προηγούμενη διοίκηση, στη λογική του Δήμου επιχειρηματία, τα έσοδα του οποίου βασίζονται ουσιαστικά σε δημοτικούς φόρους και τέλη, ανταποδοτικές υπηρεσίες και χαράτσια (απορρίμματα, νερό, τροφεία σε παιδικούς σταθμούς, δίδακτρα για το ωδείο, εισιτήριο εισόδου στο κολυμβητήριο, χαράτσια για τη χρήση από συλλόγους και ερασιτεχνικά σωματεία των εγκαταστάσεων των σχολείων, χαράτσι ελεγχόμενης στάθμευσης κτλ).
Τα όποια έργα κατασκευάζονται, τα οποία βέβαια είναι πολύ μακριά από τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων, όπως είναι αντιπλημμυρικά, πυροπροστασίας και αντισεισμικού έλεγχου, γίνονται με εργολαβίες και κανένα με αυτεπιστασία.
Τίποτε δεν κάνουν τόσο οι προηγούμενοι όσο και οι νυν διοικούντες, ώστε να διεκδικήσουν από το κράτος τους παρακρατηθέντες πόρους που προορίζονται για τους Δήμους. Άλλωστε συμφωνούν απόλυτα με αυτό το καθεστώς λειτουργίας των δήμων, αφού ήταν οι πρώτοι χειροκροτητές όλων των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στους Δήμους και τις Περιφέρειες, από τον Καποδίστρια, μέχρι τον Καλλικράτη και πρόσφατα τον Κλεισθένης.
Βέβαια η νέα διοίκηση κάνει περίπατο στην υλοποίηση του αντιλαϊκού προγράμματός της. Με το καλημέρα στις αρχές του έτους επέβαλε αυξήσεις στα ανταποδοτικά των σκουπιδιών της τάξης του 40% για τα νοικοκυριά και μείωση σε Τράπεζες και μεγάλες ιδιοκτησίες.
Κάνει περίπατο στην εφαρμογή του αντιλαϊκού της προγράμματος, πρώτον γιατί έχει τη δυνατότητα που της έδωσε ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ, να εκλέξει δηλαδή δήμαρχο από την δεύτερη Κυριακή των εκλογών αν και μειοψηφία σε ποσοστά και έδρες και στη συνέχεια με το νόμο της ΝΔ που έδωσε υπερεξουσίες σε δημοτικές αρχές ανεξάρτητα από τη δύναμη που διαθέτουν στα Δημοτικά Συμβούλια.
Επίσης κάνει περίπατο γιατί έχει «απέναντι» της μια άσφαιρη αντιπολίτευση, ουσιαστικά συμπολίτευση, η οποία «σκούζει» για τα δευτερεύοντα και τριτεύοντα, ακριβώς για να κρύψει ότι με τη νέα διοίκηση την ενώνουν πολιτικοί δεσμοί εξ αίματος πρώτου βαθμού. Πρόκειται ομοζυγωτικά πολύδυμα….
Οι σημερινές λαϊκές ανάγκες για να αμβλυνθούν χρειάζεται στο τιμόνι των Δήμων να βρίσκονται Δήμαρχοι και Δημοτικά Συμβούλια που έχουν τη διάθεση και το πρόγραμμα να συγκρουστούν με την κυρίαρχη πολιτική. Δημάρχους αγωνιστές που θα μπαίνουν μπροστά και θα διεκδικούν μαζί με το λαό λύσεις ουσιαστικές για τα λαϊκά στρώματα, όσες βέβαια το αρνητικό πολιτικό και νομοθετικό πλαίσιο επιτρέπουν, καθότι οάσεις ευημερίας μέσα στην έρημο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας δεν μπορεί να υπάρξουν, αν δεν μπει πλώρη για μια άλλη εξουσία, μια λαϊκή εξουσία.

3-Το Δημοτικό Συμβούλιο και η λειτουργία του;
Είναι ένα φλύαρο όργανο, πολύ μακριά από τις ανάγκες που έχουν οι εργαζόμενοι της πόλης και των χωριών, οι μικροεπαγγελματίες και οι αυτοαπασχολούμενοι, οι μικροί αγρότες. Οι μαραθώνιες συνεδριάσεις του οφείλονται στο γεγονός της συμμετοχής σε αυτό πολλών παρατάξεων (και «ανεξάρτητων»), οι οποίες για το ίδιο θέμα διατυπώνουν την ίδια θέση, αλλά με διαφορετικά λόγια, με αποτέλεσμα να έχουμε τις ατέλειωτες συζητήσεις, τοποθετήσεις, αντεγκλήσεις κτλ.

4- Δυο λόγια για την ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ;
Η ΔΗΜΟΦΕΛΕΙΑ είναι μία επιχείρηση του Δήμου που λειτουργεί με κανόνες ιδιωτικής επιχείρησης, όπως όλες οι επιχειρήσεις που έχουν θεσμοθετηθεί και λειτουργούν σε όλους τους δήμους της Ελλάδας. Ο λόγος της δημιουργίας και λειτουργίας τους είναι να εφαρμόζουν ερήμην του ελέγχου του δημοτικού συμβουλίου, χωρίς εμπόδια και χωρίς την ενοχλητική φωνή της Λαϊκής Συσπείρωσης, την αντιλαϊκή πολιτική που έχει ορίσει το κεντρικό κράτος για τους Δήμους. Πολιτική που στόχο έχει την εξυπηρέτηση μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.
Η ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ από τη σύστασή της διαχειρίζεται το σύνολο της περιουσίας του δήμου την οποία με μεγάλη ευκολία μπορεί να «ξεπουλά» μετά και τη νομική κατοχύρωση που έχει από τον ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ Ι, με το πρόσχημα, σε πρώτη φάση, της τουριστικής ανάπτυξης (εννοείται υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου). Μια τέτοια εκποίηση δημοτικής γης έχουμε στην Άσπρη Άμμο, που ξεκίνησε η προηγούμενη διοίκηση και συνεχίζει η σημερινή.
Από τις κυριότερες δράσεις της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ είναι η τουριστική προβολή της πόλης. Με τη συμμετοχή της σε εκθέσεις σε κάθε γωνιά της Γης, από τα βάθη της Ασίας έως την Αμερική, θεωρεί ότι «φέρνει» στην Καβάλα τουρίστες και ότι με αυτό τον τρόπο συμβάλει στην «ανάπτυξη» της πόλης. Μια «ανάπτυξη» βέβαια που δεν έχει σχέση με τους μικροεπαγγελματίες της πόλης και των χωριών οι οποίοι πριν γευτούν τα όποια θετικά του τουρισμού, τους έχουν ξεζουμίσει κράτος, δήμος και ασφαλιστικά ταμεία, με άμεσους και έμμεσους φόρους, με δημοτικά τέλη και φόρους, με χαράτσια και ανταποδοτικές υπηρεσίες. Επίσης αυτοί που «γεύονται» τα καλά της τουριστικής «ανάπτυξης» που «φέρνει» η ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ», είναι οι εργαζόμενοι σε τουρισμό-επισιτισμό που «μετράνε» ακόμη τις μειώσεις μισθών που τους επιβλήθηκαν με τα τρία μνημόνια, «μετράνε» συμβάσεις ομηρίας, ατελείωτες υπερωρίες, μαύρη εργασία και απληρωσιά, θανατηφόρα εργατικά “ατυχήματα” και επαγγελματικές ασθένειες, κατάσταση που βρίσκεται πολύ πίσω από τα 120 δισ. ευρώ που γέμισαν τα ταμεία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων τα 6 τελευταία χρόνια Όσο δε για τον «τουρισμό», δηλαδή για τις διακοπές της πλειοψηφίας των Καβαλιωτών, είναι ένα άπιαστο όνειρο. Όλα αυτά όμως δεν τα ακουμπάει η πολιτική της επιχείρησης, που βέβαια δαπανά τα χρήματα όλων των Καβαλιωτών και οι κερδισμένοι από της αμφίβολης επιτυχίας της τουριστικής πολιτικής της ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ, είναι τα μεγάλα ξενοδοχεία, τα μεγάλα ταξιδιωτικά γραφεία.
Όσο δε για τους εργαζόμενους στη ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ, που είναι και η ψυχή της επιχείρησης και όχι οι εκάστοτε της διοίκησης της, είναι με του κόσμου τις διαφορετικές συμβάσεις εργασίας, βιώνοντας την ανασφάλεια και την ομηρία, που κάθε 4 χρόνια τρέμει το φυλλοκάρδι τους μη τυχόν ακούσουν το «φύγε εσύ, έλα εσύ».

5- ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ – ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ έχουν μέλλον με την διοίκηση Μουριάδη;
Το συνολικό «μότο» και της σημερινής διοίκησης είναι η τουριστική προβολή και η «ανάπτυξη» που θα φέρει ο τουρισμός. Ο τουρισμός άλλωστε αναδεικνύεται πρώτη… «πολιτιστική» προτεραιότητα και για την ΕΕ εν γένει. Πολιτική που σαφώς είναι προσανατολισμένη στην εμπορευματοποίηση και τουριστικοποίηση του πολιτισμού, στην ιδιωτικοποίηση ακόμη και ευαίσθητων τομέων της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Στον αντίποδα αυτών των επιλογών βρίσκεται η πραγματική επικοινωνία των λαών μέσα απ’ την Τέχνη και τον πολιτισμό με επίκεντρο τον άνθρωπο και όχι το κέρδος. Η Τέχνη είναι ανώτερη μορφή κοινωνικής συνείδησης και σαν τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστεί. Τέτοιες εκδηλώσεις όπως το ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ αλλά και συνολικά οι δράσεις για πολιτισμό στο Δήμο μας έπρεπε να υπηρετούν την πολιτιστική, καλλιτεχνική και πολιτική ανάταση του λαού, να πηγάζουν από αυτόν και να απευθύνονται σε αυτόν και να αποτελούν γέφυρα φιλίας με τους γειτονικούς λαούς και όχι μόνο.

6- Τι γίνεται με τα απορρίμματα -Ιδιωτικοποιήσεις –Καύση σκουπιδιών;
Για τη ΛΣ το οξυμένο πρόβλημα, της διαχείρισης των απορριμμάτων, προστίθεται στα άλλα μεγάλα προβλήματα της ανεργίας, της παιδείας, της υγείας, της κατάργησης των κοινωνικών, εργασιακών, δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού μας.
Η Διαχείριση των Απορριμμάτων αποτελεί σήμερα:
• Σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία καθώς και για την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων στην καθαριότητα.
• Παράγοντα συνεχούς υποβάθμισης του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής που θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο, με τις διάφορες μεθοδεύσεις για την επιβολή της επικίνδυνης για το περιβάλλον και για την υγεία, καύσης.
• Πόλο προσέλκυσης του μεγάλου κεφαλαίου για επενδύσεις με κριτήριο την μεγιστοποίηση των κερδών του και όχι την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.
• Πεδίο επέκτασης των ιδιωτικοποιήσεων.
Ο Περιφερειακός Σχεδιασμός Διαχείρισης Απορριμμάτων (ΠΕΣΔΑ), που όλες οι παρατάξεις, εκτός Λ.Σ., ψήφισαν, θα κοστίσει περισσότερο από ότι μέχρι τώρα, γιατί η επιλογή κατασκευής φαραωνικής μονάδας για τη μηχανική διαλογή των απορριμμάτων θα κοστίσει πολύ τόσο κατασκευαστικά όσο και λειτουργικά με τα ευαίσθητα μηχανήματα που θα διαθέτει. Ήδη τα λαϊκά νοικοκυριά πληρώνουν αυξημένα (+40%) ανταποδοτικά τέλη, ενώ τράπεζες και μεγάλες ιδιοκτησίες «είδαν» μειώσεις.
Είναι παραμύθι αυτό της ανακύκλωσης γιατί μόνο στα λόγια μιλάνε για διαλογή στην πηγή, από την οποία αν γίνει μπορεί να προκύψει όφελος για τους δημότες και για το περιβάλλον. Η διαλογή όμως στην πηγή (σπίτι, μαγαζί κτλ), δεν είναι «ωφέλιμη» στον επιχειρηματία που θα αναλάβει τη διαχείριση των απορριμμάτων. Για αυτό μόνο στα λόγια την υμνούν, ενώ στην πράξη δεν κάνουν τίποτε σε αυτή την κατεύθυνση.
Ο Περιφερειακός Σχεδιασμός (ΠΕΣΔΑ) προβλέπει διαχείριση σύμμεικτων (ανακατεμένων) απορριμμάτων, τα οποία θα διαχωρίζονται με μηχανική διαλογή και μάλιστα σε ρεύματα ανάλογα με τη θερμογόνο δύναμη τους (ΜΕΑ εργοστάσιο επεξεργασίας απορριμμάτων). Με την μηχανική διαλογή, εκτός από την παραγωγή κακής ποιότητας ανακτώμενων υλικών, παράγεται το δευτερογενές καύσιμο RDF, με την καύση του οποίου γίνεται παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
Είναι ξεκάθαρο επίσης από τον Περιφερειακό Σχεδιασμό ότι ο φορέας διαχείρισης που έχει συσταθεί και λειτουργεί στην περιφέρειά μας (ΔΙΑΑΜΑΘ Α.Ε.), θα διαχειρίζεται όλα τα απορρίμματα που έχουν «ψωμί». Ο Δήμος μπορεί να διαχειρίζεται για λογαριασμό του κάποια απορρίμματα, όπως τα πράσινα σημεία (κλαδιά, πράσινο), τα ογκώδη αντικείμενα (στρώματα κ.α.), τα ρούχα, τη λάντσα δηλαδή, που σημαίνει ότι μπορεί να βάλει και επί πλέον χαράτσια για τη διαχείριση τέτοιων απορριμμάτων, γιατί η «εισφορά» στη ΔΙΑΑΜΑΘ Α.Ε. είναι για τον κύριο όγκο των σκουπιδιών (Αστικά Στερεά Απόβλητα).
Είναι επίσης γεγονός ότι η μεταφορά των απορριμμάτων από τους Σταθμός Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων στους χώρους ταφής (ΧΥΤΑ/Υ) έχει δοθεί σε ιδιώτες και θα ακολουθήσει το εργοστάσιο στο Περιγιάλι, όπως δήλωσαν ο σημερινός και η προηγούμενη δήμαρχος, εξέλιξη που θα έχει σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις και στους εργαζόμενους των Δήμων στην καθαριότητα αλλά και στους δημότες.
Για το τεράστιο αυτό θέμα η «Λαϊκή Συσπείρωση» από τη πρώτη στιγμή προτείνει:
• Διαμόρφωση εθνικού σχεδίου διαχείρισης των απορριμμάτων από Ενιαίο Κρατικό Φορέα, ο οποίος θα λειτουργήσει με γνώμονα τη προστασία της υγείας και του περιβάλλοντος.
• Ο σχεδιασμός θα υλοποιηθεί από το κράτος και όχι από ιδιώτες και θα χρηματοδοτηθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Προτεραιότητες του σχεδιασμού θα είναι:
• Η πρόληψη παραγωγής απορριμμάτων, προώθηση της ανακύκλωσης με διαλογή στην πηγή.
• Η απαγόρευση κατηγορηματικά της μεθόδου της καύσης.
• Η χωροταξικά ορθολογική κατανομή των μονάδων επεξεργασίας και τελικής διάθεσης των απορριμμάτων, με κριτήριο την προστασία της υγείας, του περιβάλλοντος και του λαϊκού εισοδήματος και όχι τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων.
• Η διαχείριση των επικίνδυνων βιομηχανικών και των ιατρικών αποβλήτων ξεχωριστά από τα αστικά απορρίμματα.
• Η εκπόνηση και άμεση υλοποίηση ολοκληρωμένου εθνικού (κεντρικού) σχεδιασμού για τα επικίνδυνα απόβλητα.

7- Το κυνοκομείο λειτουργεί;
Στην εποχή μας του άκρατου καπιταλισμού που έφτασε στο τελικό του στάδιο, αυτό της σήψης και γι αυτό τον κάνει πολύ επικίνδυνο, ισχύει η γνωστή ρήση: «Είδηση είναι όταν ο άνθρωπος δαγκώσει έναν σκύλο και όχι όταν ο σκύλος δαγκώσει έναν άνθρωπο»!
Οι περισσότεροι άνθρωποι αγαπούν τα ζώα. Ιδιαίτερα τα σκυλιά και τις γάτες. Τα θλιμμένα τους μάτια, όπου είναι ζωγραφισμένος ο πόνος όλης αυτής της πανάθλιας ζωής. Τις πονηρές τους ουρές που μετράνε αδιάγνωστους ρυθμούς. Τα υγρά ρουθουνάκια τους, δείγμα υγείας και καλής “σκυλίσιας ζωής”. Πολλοί ιδιαίτερα οι μεγαλύτεροι με τα σκυλιά μεγαλώσαμε. Οι περισσότεροι στο πατρικό μας κάποιο σκύλο και γάτα είχαμε. Η άθλια κατάσταση που βιώνουν τα αδέσποτα είτε ως αδέσποτα είτε ως «φιλοξενούμενα» στα ελάχιστα κυνοκομεία, είναι βέβαια «ανάλογη» της ζωής στην Αφρική και όχι μόνο, που πέθαιναν κάθε μέρα χιλιάδες παιδιά και άλλα τόσα περιφέρονται «αδέσποτα» με τις πρησμένες κοιλίτσες τους μέσα στις λάσπες και τις πολεμικές δυσοσμίες. Είναι ανάλογη όταν στη Συρία, το Αφγανιστάν, στη Λιβύη, στην Παλαιστίνη, στο Ιράκ, φλέγονται οι ουρανοί από τις νόμιμες πολεμικές αγυρτείες των ΝΑΤΟικών αεροπλάνων.
Η αντίστασή μας λοιπόν δεν πρέπει να αφορά μόνον όταν απειλούνται τα αγαπημένα μας αδέσποτα, τα οποία βέβαια δεν αντιμετωπίζονται τόσο από το Δήμο όσο κυρίως από την πολιτεία με τρόπο που αρμόζει. Η αντίσταση και ο αγώνας μας πρέπει να αφορά και όταν κινδυνεύει η ειρήνη και όταν πληθαίνει η φτώχεια και όταν οι δρόμοι γεμίζουν με άνεργους και όταν οι κυβερνήσεις, όπως και η σημερινή, κάνουν υπερωρίες στη σύνταξη αντιλαϊκών νόμων. Η δράση μας για τα αδέσποτα πρέπει να είναι και δράση στους δρόμους για αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, για υγεία, για παιδεία και κοινωνική πρόνοια. Πρέπει να είναι και δράση όταν οι δυστυχισμένοι μετανάστες, που καταφεύγουν στη χώρα μας για να βρουν ένα κομμάτι ψωμί, συλλαμβάνονται ως αδέσποτοι και “θανατώνονται” σε κλειστά κέντρα κόλαση όπως στη Μόρια της Λέσβου.

8- Κοινωνική πρόνοια – βοήθεια στο σπίτι;
Η πολιτική Κράτους και Δήμων σε ότι αφορά την κοινωνική πρόνοια είναι η αντιμετώπιση της πιο ακραίας φτώχιας. «Αντιμετώπιση» που παίρνει από τους φτωχούς και δίνει στους φτωχότερους. Σε καμιά περίπτωση δε θίγονται τα συμφέροντα εφοπλιστών, τραπεζιτών, μεγαλοβιομηχάνων.
Το πρόγραμμα «ΒΟΗΘΕΙΑ στο ΣΠΙΤΙ» είναι ένας θεσμός πολύ σημαντικός που καλύπτει τις ανάγκες εκατοντάδων φτωχών ηλικιωμένων ή ανάπηρων συνανθρώπων μας. Ένα πρόγραμμα που χρειάζεται στήριξη και επέκταση αφού σήμερα καλύπτει μόλις 100.000 ωφελούμενους. Η ψυχή αυτού του προγράμματος είναι οι εργαζόμενοι σε αυτό οι οποίοι για 15 συνεχόμενα χρόνια, εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ετήσιας διάρκειας που ανανεώνονται κάθε χρόνο. Μέχρι τώρα οι εργαζόμενοι σε αυτή την υπηρεσία αντιμετωπίζονται ως όμηροι, από όλες τις κυβερνήσεις. Οι εξελίξεις τα τελευταία χρόνια δείχνουν ότι η μία κυβέρνηση κόβει και η άλλη ράβει. Υπάρχει ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ για διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, για τη μετατροπή των συμβάσεων τους σε αορίστου χρόνου, που ουσιαστικά θα αποκλείσει πολλούς από τους σημερινούς εργαζόμενους. Αυτό το νόμο εφαρμόζει σήμερα η ΝΔ.
Η ίδια πολιτική που αντιμετωπίζει εχθρικά αυτές τις εργαζόμενες εφαρμόζει και ο Δήμος. Η δυνατότητα που έχουν για μετατροπή των συμβάσεων τους σε αορίστου χρόνου, δυναμιτίζεται από την απόφαση της διοίκησης του Δήμου να ασκήσει έφεση στην πρωτόδικη απόφαση δικαστηρίου που τις δικαίωσε.
Η Λαϊκή Συσπείρωση στηρίζει με κάθε τρόπο τις εργαζόμενες που καλούν τη διοίκηση του Δήμου να μη καταθέσει έφεση ώστε να πάψη η πολυετής ομηρία τους.

9-Καθαριότητα – πράσινο /Λαϊκή Συσπείρωση;
Η καθαριότητα στο Δήμο μας είναι πολύ κάτω σε σχέση με τις ανάγκες που υπάρχουν. Οι υπηρεσίες καθαριότητας βασίζονται στην ψυχή και στον αγώνα που δίνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι του Δήμου στην καθαριότητα.
Στην υπηρεσία καθαριότητας κυριαρχούν οι ελλείψεις σε μηχανικά μέσα και προσωπικό όπου στις εργασιακές σχέσεις κυριαρχούν ελαστικές μορφές, με αποτέλεσμα για την ίδια εργασία να πληρώνονται διαφορετικά μόνιμοι και έκτακτοι εργαζόμενοι.
Επί πλέον οι υπηρεσίες καθαριότητας λειτουργούν με το απαράδεκτο, αντιλαϊκό καθεστώς της ανταποδοτικότητας, που σημαίνει ότι το κόστος εξ’ ολοκλήρου φορτώνεται στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων της πόλης και των χωριών.
Επίσης ένα μεγάλο κομμάτι των υπηρεσιών καθαριότητας δίνεται σε ιδιώτες, προάγγελος για συνολική ανατροπή στο καθεστώς της υπηρεσίας καθαριότητας, των μόνιμων εργασιακών σχέσεων.
Σε ότι αφορά το πράσινο και ελεύθερους ανοιχτούς χώρους για άθληση, ψυχαγωγία, περίπατο κτ.λ., αυτά απουσιάζουν παντελώς από την πόλη, θύματα της εμπορευματοποίησης της γης για κατοικία και επαγγελματική στέγη, προς τέρψη μεγαλοεργολάβων και κατασκευαστών. Άλλωστε, στον καπιταλισμό η γη αντιμετωπίζεται σαν εμπόρευμα και οι χρήσεις της δεν καθορίζονται με βάση τις λαϊκές ανάγκες αλλά το κέρδος. Οι ελεύθεροι χώροι και οι χώροι πρασίνου θεωρούνται πολυτέλεια γιατί δεν φέρνουν χρήμα. Η αντιλαϊκή πολιτική, πέρα από την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και της υγείας της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, μπορεί να έχει και περαιτέρω τραγικές συνέπειες, όπως στις περιπτώσεις σεισμού, που δεν υπάρχουν στοιχειώδεις ελεύθεροι χώροι για να συγκεντρωθούν ασφαλώς οι κάτοικοι μιας περιοχής.
Η πόλη για να ανασάνει χρειάζονται απαλλοτριώσεις για διάνοιξη πλατειών, δρόμων, δημιουργία τράπεζας γης για μετεγκαταστάσεις, αλλά για κάτι τέτοιο απαιτείται μια άλλη εξουσία όπου προτεραιότητα θα έχουν οι λαϊκές ανάγκες και όχι τα επιχειρηματικά κάθε είδους συμφέροντα.

10- ΔΕΥΑΚ–Δάνεια λειτουργία;
Έρχεται ξανά και ξανά στο προσκήνιο η δραματική οικονομική κατάσταση στη ΔΕΥΑΚ. Δραματική κατάσταση με θύματα τους αποδεκατισμένους εργαζόμενους της με διαφορετικές αμοιβές και πολλαπλές εργασιακές σχέσεις. Με θύματα επίσης τους δημότες που αντιμετωπίζονται ως «πελάτες» που πληρώνουν το πολύτιμο για τη ζωή νερό ως εμπόρευμα και ανταποδοτικά την υπηρεσία ύδρευσης. Η τιμή του ξεκινάει στις χαμηλές καταναλώσεις από 0,45 λεπτά/€, ενώ αλλού όπως στην Πάτρα αντίστοιχα, η τιμή είναι 0,14 λεπτά/€.
Σήμερα το σύνολο των δημοτικών παρατάξεων, ανεξάρτητα από το τι λένε για τη «σωτηρία» της ΔΕΥΑΚ, αποφεύγουν σαν το διάβολο το λιβάνι να πουν, ποιος θα πληρώσει τελικά το «μάρμαρο» για τη σωτηρία της «επιχείρησης».
Δεν λένε κουβέντα γιατί ξέρουν και συμφωνούν σε αυτό ότι αυτοί που θα πληρώσουν δεν είναι άλλοι από τους «πελάτες» της, όπως ονομάζουν τους εργαζόμενους της πόλης και των χωριών, τους συνταξιούχους, τους άνεργους, το σύνολο των λαϊκών στρωμάτων που πληρώνουν ακριβά το «εμπόρευμα» νερό. Καμία παράταξη ούτε δημοτικός σύμβουλος δεν αμφισβητεί τον τρόπο λειτουργίας της ΔΕΥΑΚ που είναι και η κακοδαιμονία της, κακοδαιμονία που φορτώνεται βέβαια στις πλάτες των δημοτών. Όλοι συμφωνούν ότι η ΔΕΥΑΚ πρέπει να έχει χαρακτηριστικά επιχείρησης, ότι πρέπει να λειτουργεί με το απαράδεκτο αντιλαϊκό καθεστώς της ανταποδοτικότητας (δηλαδή ξαναπλήρωσε δημότη για αυτό που ήδη πλήρωσες στο κεντρικό κράτος), ότι οι εργαζόμενοι σε αυτήν πρέπει να είναι αποδεκατισμένοι και με πολλές εργασιακές σχέσεις.
Ως Λαϊκή Συσπείρωση καταδικάσαμε τη στρατηγική και τη λογική της λειτουργίας του Δήμου και της ΔΕΥΑΚ ως επιχείρησης. Υπάρχει άλλος δρόμος. Ο δρόμος της σύγκρουσης με αυτή την πολιτική που θεωρεί το νερό εμπόρευμα και τη ΔΕΥΑΚ ανταποδοτική υπηρεσία. Μόνο στα πλαίσια της λαϊκής εξουσίας, με κοινωνικοποιημένα τα μέσα παραγωγής κάτω από το κεντρικό σχεδιασμό, το νερό μπορεί να επανέλθει στη φυσική του υπόσταση και να γίνει αγαθό διαθέσιμο για όλους χωρίς επιβάρυνση.
Όσο θα κυριαρχούν δυνάμεις που δέχονται την πολιτική της ΕΕ (Οδηγία – πλαίσιο 2000/60/ΕΕ) που εφαρμόζουν πιστά όλες οι κυβερνήσεις και αποδέχονται οι δημοτικές αρχές, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο, οι εργαζόμενοι στην πόλη και τα χωριά να πληρώνουν ακριβά το νερό και η ΔΕΥΑΚ να είναι πάντα «μέσα».

Διαφημίσεις