Κυριακή, 20 Ιουνίου, 2021

Το ερωτηματικό στο «απαγορευμένο» (του Παύλου Λεμοντζή)

Ροή Ειδήσεων

Άρθρα & Απόψεις

Οικονομία

Εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΟΣ
Έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση από την εφημερίδα της Καβάλας "ΕΝΗΜΕΡΟΣ" και το Kavala Web News
spot_img

Η γοητεία της αμαρτίας ή η αμαρτία της γοητείας; Γρίφος δυσεπίλυτος. Το σίγουρο, ουδείς αναμάρτητος στον κόσμο τούτο. Θυμάμαι, μικρός είχα την τάση (έμφυτη ή επίκτητη -κολλητική) να αντιδρώ στην όποια απαγόρευση, να μην ανέχομαι τα «όχι» και τα «μη». Ευτυχώς, οι γονείς μου στάθηκαν βράχοι ακλόνητοι στην επιμονή τους: «όχι, δε θα πας. Όχι, δεν είναι σωστό. Όχι, δεν έχουμε λεφτά». Και κρατήθηκαν οι ισορροπίες. Ο πατέρας μου έφυγε νωρίς, αλλά η μάνα μου, σοφή γυναίκα, ένας θησαυρός γνώσεων, μια «διάπλαση των παίδων» από μόνη της, κατάφερε με τα εφόδια μιας καπνεργάτριας ζυμωμένης σε αγώνες επιβίωσης και σε κοινωνικές ομάδες ίσης καλο-κακοπέρασης, διαπαιδαγώγησε, νουθέτησε τα παιδιά της με τον καλύτερο τρόπο: επιβράβευση και τιμωρία.

Η γειτονιά την αγαπούσε και το έδειχνε. Αξιολάτρευτη από κάθε άποψη. Στόμα ραμμένο, τον καλό τον λόγο για όλους, αγόγγυστη στην κάθε δουλειά του χεριού και του ποδαριού, έντιμη, μεγάθυμη, μάνα και πατέρας , κοινωνική και φιλεύσπλαχνη. Πίτα έψηνε, στη γειτονιά τη μοίραζε, που λέει ο λόγος. Σάμπως είχε και κάτι παραπάνω να δώσει; Της έδωσε, όμως, ο κόσμος ένα τεράστιο αγαπησιάρικο και πονεμένο αντίο, όταν συνέρρευσαν στην τελευταία της κατοικία εκατοντάδες συμπολίτες. Μέσα στον καημό μου αναρωτιόμουν πώς γνώριζε τόσους ανθρώπους από τόσους μαχαλάδες, μια γυναίκα άσημη, της εργατιάς, του μεροκάματου, της λαϊκής γειτονιάς, της ταπεινής καταγωγής;

Α, ρε μάνα, η ψυχή σου ήταν καθαρή, αμόλυντη, ανεπαίσχυντη και ηρωική με τον τρόπο της. Σου αξίζει αυτό το μνημόσυνο. Έτσι μου κατέβηκε, επειδή δεν ξανασυνάντησα στο διάβα της ζωής μου τέτοιες συμπεριφορές. Ούτε έχουμε μια «μάνα» εσαεί να μας προστατεύει. Εδώ ένας Τσιόδρας μάς έλαχε από το μηδέν, και η αχαριστία, ο φθόνος, η κακία, η ζήλεια, ο αρρωστημένος φανατισμός των απέναντι, τον λοιδορεί επειδή τα λέει σωστά και ήρεμα θέτοντας μπροστά στις παραινέσεις του ένα «μη».

Οι αντιφρονούντες, όποιας ομάδας, δε χάνουν ευκαιρία να λασπολογούν τον αγώνα του και τις καλές του προθέσεις. Πέρα από τις ξεκάθαρες πολιτικές σκοπιμότητες είναι κι εκείνοι που έχουν στο αίμα τους την αντίδραση, έχουν στη λογική τους το ακαταλόγιστο, στην αγωγή τους το κενό, στον εγωισμό τους την απείθεια στο «απαγορευμένο». Χωρίς γιατί και διότι.

Ο γιος του εφοπλιστή τις προάλλες, αν και θετικός στον κορωνοιό, πήγε με την παρέα του στο πλουσιόσπιτό του στην Ικαρία , έσπειρε τον πανικό, έσπευσε πάραυτα το στρατιωτικό αεροπλάνο, τον μετέφερε σε νοσοκομείο, αλλά καμία τιμωρία. Σήμερα άκουσα από Μυκονιάτη τιτλούχο να λέει ότι οι έχοντες γεμάτο, χοντρό πορτοφόλι και βιλάρες στο νησί, θα πάνε εν μέσω πανδημίας, ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα.

Συμπέρασμα: κάθε άνθρωπος μεγαλώνει με γενετικές ή επίκτητες αδυναμίες, δυσχέρειες σωματικές, νοητικές ή επικοινωνιακές. Για να τις ξεπεράσει σε κάποιον βαθμό, χρειάζεται να αναπτύξει – μέσω της προσοχής, της φροντίδας και της αγάπης του οικογενειακού του περιβάλλοντος- αίσθημα αυτοεκτίμησης, εμπιστοσύνη στον εαυτό του και ικανότητα συνύπαρξης με μικρές ή μεγάλες ομάδες.

Στην αντίθετη περίπτωση, εγκλωβίζεται στο αίσθημα μειονεκτικότητας και ανεπάρκειας και αποκτά μία εγωιστική, επιθετική στάση, η οποία στρέφεται ενάντια στις ανάγκες και τις επιταγές ενός κοινωνικού στάτους. Αυτό είναι – ίσως- αυθαίρετο συμπέρασμα, αλλά στηρίζεται στη λογική και στην εμπειρία.

Μπορεί κανείς να δώσει πολλές ερμηνείες στην αντιδραστική στάση συμπολιτών μας απέναντι στην κρατική εντολή «Μείνετε σπίτι». Ανάλογα τη φιλοσοφία που καλλιέργησε σχετικά με τον όρο «αντίδραση». Από συνώνυμο της ελευθεροφροσύνης και της αποκοτιάς , έως της πεισμωμένης και τραγικά αδιέξοδης αντίστασης σε όλους τους κανόνες και τα «πρέπει». Θεωρώ, τουλάχιστον, αστείο τη δικαιολογία μιας αντικομφορμιστικής διάθεσης, όσων πιστεύουν ότι καταπατώντας έναν κανόνα σπάνε δεσμά απολυταρχισμού και εμφανίζονται επαναστάτες στο σύστημα που επιβάλλει τον περιορισμό. Περισσότερο άφρονες φαίνονται, παρά ανατροπείς κανονικότητας.

Φέτος το Πάσχα των Ελλήνων θα είναι διαφορετικό. Ως προς τις εκδηλώσεις λατρείας και παράδοσης. Το πένθος της Μεγάλης Εβδομάδας δεν αλλοιώνεται. Το μεταφυσικό θαύμα της Ανάστασης θα συμβεί το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, κόντρα στις παραφιλολογίες «αυθεντιών» που δεν έπαψαν ούτε θα πάψουν να διαρρηγνύουν ιμάτια υπέρ αμφισβήτησής του.

Μεγάλο το θέμα. Μεγάλη η Εβδομάδα. Μικροί οι άνθρωποι. Κι οι πανδημίες, ανθρώπων έργα.

Καλή Ανάσταση.

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Διαφημίσεις