Τρίτη, 24 Νοεμβρίου, 2020

Ο πρώτος ανθός

Ροή Ειδήσεων

Η Ομοσπονδία Λεσβιακών Συλλόγων Αττικής αποχαιρετά τον Παναγιώτη Μαργαρίτη

Οι σύλλογοι της Λέσβου, αποχαιρετούμε τον πρόεδρο του συλλόγου Μυτιληναίων Νομού Καβάλας, πολιτικό μηχανικό, Παναγιώτη Μαργαρίτη, ο οποίος τις προηγούμενες μέρες, άφησε την τελευταία...

Κυρ. Μητσοτάκης: Αορίστου χρόνου όλοι οι γιατροί που υπηρετούν με συμβάσεις στις ΜΕΘ

Την προκήρυξη νέων θέσεων ώστε όλοι οι γιατροί που υπηρετούν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας του ΕΣΥ να καταστούν αορίστου χρόνου,...

Στην κλινική Covid-19 νοσηλεύεται ο Αντιπεριφερειάρχης Κώστας Αντωνιάδης

Στην κλινική Covid-19 του Νοσοκομείου Καβάλας νοσηλεύεται από την Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2020 ο Αντιπεριφερειάρχης, Κώστας Αντωνιάδης.Ο κ. Αντωνιάδης από τις 17 Νοεμβρίου βρισκόταν σε κατ’ οίκον...

Παραθεριστική κατοικία: Μία σταθερή και ποιοτική μορφή τουρισμού

Αφού πολλές μορφές της οικονομίας θα αλλάξουν εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού, είναι ανάγκη να αλλάξει και η δομή του τουρισμού.Τουλάχιστον στην περιοχή μας...

Εξιχνιάστηκαν 6 απάτες και κλοπές σε βάρος ηλικιωμένων στην Καβάλα

Εξιχνιάστηκαν ύστερα από κατάλληλη αξιοποίηση στοιχείων και ενδελεχείς αστυνομικές έρευνες έξι (6) υποθέσεις απατών και κλοπών σε βάρος ηλικιωμένων, που διαπράχθηκαν κατά το χρονικό...

Άρθρα & Απόψεις

Παραθεριστική κατοικία: Μία σταθερή και ποιοτική μορφή τουρισμού

Αφού πολλές μορφές της οικονομίας θα αλλάξουν εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού, είναι ανάγκη να αλλάξει και η δομή του τουρισμού.Τουλάχιστον στην περιοχή μας...

Ο κορωνοϊός και ο ιός της Αριστεράς (ηχητικό)

Σε αυτό το επεισόδιο συζητάμε για τον κορωνοϊό και το τι σημαίνει ένα δεύτερο λοκντάουν. Συζητάμε για τα όσα συνέβησαν στην επέτειο του Πολυτεχνείου,...

Πλάτωνος «Νόμοι» Βιβλίο Ε (Μέρος 4ο)

Γράφει ο Βασίλης ΤσιάντοςΚαθηγητής Διεθνούς Πανεπιστημίου ΕλλάδοςΠρόεδρος Δ.Ε. Παραρτήματος Καβάλας της ΕΜΕΕισαγωγήΤην Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2020 (τρίτη Πέμπτη κάθε Νοεμβρίου) ήταν η Παγκόσμια...

9 ξεκάθαρες απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις για το συναινετικό διαζύγιο (του Γιώργου Γιαγκουδάκη) – Βίντεο

Θέλεις να μάθεις τις top συχνές ερωτήσεις σχετικά με το συναινετικό διαζύγιο και να έχεις τις πιο ξεκάθαρες απαντήσεις? Αν ναι παρακολούθησε το βίντεο...

Τριανταφυλλιά, 2ο μέρος, (της Αναστασίας Τερζόγλου)

Γράφει η Αναστασία Τερζόγλου Η Τριανταφυλλιά μας, η μικροπαντρεμένη μετανάστρια, στο Μόντρεαλ του Καναδά, φυσικά, στην αρχή ζούσε χαρούμενη, παρ’ όλη την διαφορετικότητα του καιρού,...
Εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΟΣ
Έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση από την εφημερίδα της Καβάλας "ΕΝΗΜΕΡΟΣ" και το Kavala Web News

Γράφει η Αναστασία Τερζόγλου

Οι ηλικιωμένοι της παροικίας μας έκτισαν φωλιές, που γέμισαν από τα κελαηδήματα των νεοσσών τους. Οι γονείς πήραν κουράγιο βλέποντας τις μικρές, αδύναμες, λεπτεπίλεπτες φιγούρες, που ήταν πλήρως εξαρτώμενες από αυτούς. Οι μάνες ανέλαβαν  την εστία με όλη της την λάτρα και φύλαγαν τα βρέφη, έτσι βίωναν την μητρότητα, την εξελικτική απόρροια της φύσης τους. Μια λειτουργία που ο σημερινός πολιτισμός, τείνει να εξαλείψει.

 Έτσι η μητρότητα σφαγιάζεται στον βωμό της καριέρας, λόγω του ότι οι γυναίκες κάνουν πολύχρονες, επίπονες και πολυδάπανες σπουδές. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να απαιτούν από τους εαυτούς τους την απόσβεση του χρόνου και του κόστους σπουδών τους. Έτσι   συναγωνίζονται επάξια μεν, με τα αρσενικά στελέχη στο εργασιακούς χώρους, δεν μπορούν όμως να δώσουν ανάλογη έμφαση στην φύση τους, που τις καλεί. Πολλές γυναίκες ακρωτηριάζουν την φύση τους, την μητρότητα,  με μοναδική φιλοδοξία την αναρρίχησή τους σε ανώτερες θέσεις επαγγελματικής καταξίωσης. Άλλες πάλι δεν ασχολούνται ουσιαστικά με το μεγάλωμα των παιδιών τους, παραδίδοντάς τα στην καλύτερη περίπτωση στις μάνες τους. Οι γιαγιάδες είναι αξιόλογη πηγή τρυφερότητας, αγάπης, φροντίδας, αλλά πάντα θα χαϊδεύουν. Αυτό δεν βοηθά σε θωρακισμένη διαπαιδαγώγηση του ατόμου, ώστε να παλέψει αποτελεσματικά σαν ενήλικας,  στις μάχες που του παρουσιάζονται στην σκληρή κοινωνία.

Οι ηλικιωμένοι γονείς μας είχαν κλασική αντιμετώπιση της οικογενείας τους. Με αποτέλεσμα η γενιά που τώρα είναι μεσήλικες,  έχουν ισορροπημένες συμπεριφορές. Αυτό οφείλεται καθαρά στην γενιά των γονιών μας, που είχαν ξεκαθαρισμένους ρόλους αλλά και σεβασμό αναμεταξύ τους. Οι περισσότεροι διατήρησαν τις οικογένειες τους, έτσι τα παιδιά τους, οι μεσήλικες, δεν στερήθηκαν κανένα από τους δύο γονείς. Σε αντίθεση με τα σημερινά παιδιά. Στην καλύτερη περίπτωση,  οι γονείς τους είναι  μαζί. Αλλά είναι πνιγμένοι στην δουλειά… Κυνηγούν, τα, ουκ ολίγα, τρέχοντα των απαιτήσεων της σημερινής κοινωνίας. Με αποτέλεσμα τα παιδιά, παρκάρονται σε παιδικούς σταθμούς, ή, όπως αναφέραμε, βρίσκουν καταφύγιο στην απέραντη αγκαλιά των γιαγιάδων, που, του παιδιού τους το παιδί,  είναι δύο φορές παιδί! Στην χειρότερη,  οι γονείς είναι διαζευγμένοι. Ένας μεγάλος αριθμός ζευγαριών διαλύουν τις οικογένειες τους στις πρώτες αντιπαραθέσεις, που αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά επαφίενται στην εκάστοτε ευαισθησία των γονέων και των εμπλεκομένων σ’ αυτήν. Σε άλλες πάλι περιπτώσεις, τα παιδιά έχουν μόνο τον ένα από τους δύο γονείς. Ο έτερος τρόμαξε από τις ευθύνες που επιφέρει η γέννηση μίας καινούργιας ύπαρξης και το έχει βάλει στα πόδια, προς άγνωστη κατεύθυνση, ρίχνοντας μαύρη πέτρα πίσω του.

Μπορούμε να πούμε ότι οι μεσήλικες της παροικίας,  του σήμερα, κατά μεγάλο ποσοστό, δεν αντιμετώπισαν τέτοιους νεοτερισμούς. Αυτό, τους έδωσε το προνομιακή δυνατότητα, να μεγαλώσουν αποκλειστικά στην αγκαλιά της μάνα τους. Οι νουθεσίες του πατέρα,  που πάλευε νυχθημερόν,  να μην  λείψει τίποτε από την οικογένεια του,  συμπλήρωνε την ισορροπημένη ατμόσφαιρα. Αυτό, είχε σαν αποτέλεσμα, ο πρώτος ανθός, τα παιδιά των νεοφερμένων και ιδρυτών της παροικίας του Μόντρεαλ, να μεγαλώσουν με τα υγιή πρότυπα της Ελλάδας μας. Δηλαδή, με την φυσική αλληλουχία της κλασικής οικογένειας, που δημιουργεί, ασφάλεια και σταθερότητα στους χαρακτήρες. Φαίνεται η καλή δουλειά των ηλικιωμένων μας, στην δημιουργικότητα, υπευθυνότητα και σταθερότητα των παιδιών τους. Στο ήθος και των πατριωτισμό τους. Στην αγάπη τους προς μια πατρίδα που άκουγαν, όμως την λάτρεψαν. Έμαθαν την γλώσσα χάριν των γονέων τους. Φυσικά, με πολύ μεγάλη, δική τους προσπάθεια. Φοίτησαν στα τρίγλωσσα σχολεία της παροικίας  μας, ώστε να εξασφαλίσουν  άριστη επικοινωνία στο τόπο που γεννήθηκαν και αναπτύσσονται. Μαθαίνοντας όμως τα Ελληνικά, εκτός του κέρδους να μάθουν την γλώσσα που δάνεισε πάνω από 2. 000 λέξεις σε άλλες γλώσσες, φώλιασε η αγάπη των γονέων τους για την Μητέρα πατρίδα. Έκαναν την Ελλάδα μας, αγαπημένο τους προορισμό. Αυτό και μόνο αποτελεί μεγάλη βοήθεια σε εποχές ισχνών αγελάδων. Γιατί η Ελλάδα, λόγω της γεωπολιτικής της θέσης είναι πολύ συχνά, στο μάτι του κυκλώνα. Βιώνουμε επίκαιρα,  τέτοια γεγονότα, εφόσον είμαστε εν μέσω οικονομικής κρίσης, αλλά και γεωπολιτιστικών ανακατατάξεων, στο χώρο των Βαλκανίων.

Αυτή η φυσική αλληλουχία δημιούργησε ασφάλεια και σταθερότητα στους χαρακτήρες τους. Φαίνεται αυτό,  στην,  εκ των υστέρων δημιουργικότητα, σταθερότητα, και υπευθυνότητα των μεσηλίκων της παροικίας μας, που την έκαναν να μην της λείπει τίποτε από την προηγούμενη της αίγλη, που την κληρονόμησαν από τους γονείς τους.

Οι ηλικιωμένοι της παροικίας μας υπήρξαν και υπάρχουν τόσο δημιουργικοί και ακούραστοι, που εν μέσω του χρόνου ξεκίνησαν και διατήρησαν,  τον Ελληνικό Μαραθώνιο της παροικίας μας  σε πολύ υψηλό επίπεδο, πολιτιστικά, θρησκευτικά, οικονομικά. Έτσι  στον σπόρο που επότισαν με αίμα, ιδρώτα, πατριωτισμό, υπερηφάνεια, θρησκευτικότητα, του έθεσαν τον αυτόματο πιλότο ώστε  να συνεχίσει,  την κούρσα της παροικίας μας, με σταθερό τέμπο,  και να ξεχωρίζει, αλλά και να αισθάνεται την ηθική υποχρέωση, να συνεχίσει με εθνική συναίσθηση. Βλέποντας τις συμπεριφορές των γονιών τους,  την ακατάπαυστη προσπάθεια, το θεωρούν αυστηρή υποχρέωση να συνεχίσουν την εθνική τους κληρονομιά αλλά, και ούτε να σκεφτούν, να γίνουν κάτι λιγότερο από αυτούς. Αντίθετα, το υχώρ, το μυθικό αυτό συστατικό που κυλά στις φλέβες κάθε Έλληνα και Ελληνίδας, αρχέγονη κληρονομιά, συνοδεύει, εμψυχώνει, ξεχωρίζει την Ελληνική φυλή μεταξύ των λαών της γης, και μας κάνει ακαταμάχητους. Η γενιά των μεσηλίκων, ο πρώτος ανθός των ηλικιωμένων λεόντων που πάλεψε για να εξωραΐσει την άγρια πραγματικότητα της άγνωστης γης, συνεχίζει ακάθεκτη, δυναμική, απτόητη, γιατί τα D. N. A τους, είναι πρώτον,  Ελληνικά και μετά, των ηλικιωμένων μας, που ποτέ δεν πεθαίνουν, ακόμη κι αν δεν τους έχουμε κοντά μας. Ζουν, μέσα στον πρώτο ανθό,  στα παιδιά τους.

Έτσι επιβεβαιώνεται και ο στίχος του Διονυσίου Σολωμού,  του εθνικού μας ποιητή.  «Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει».  Η Ελληνική παροικία του Μόντρεαλ,  εδραιώθηκε από τους ηλικιωμένους μας, συνεχίζεται από τον πρώτο ανθό, τα παιδία τους και θα συνεχίσει τον Μαραθώνιο αγώνα της,  δίνοντας την σκυτάλη επάξια, στα εγγόνια των ηλικιωμένων μας, που θα λάμψουν κι αυτά με την σειρά τους, ακολουθώντας τα πρότυπα. Έτσι, η Ελληνική ιστορία θα επαναλαμβάνεται και θα διαιωνίζεται η εξελικτική της πορεία δια μέσου των αιώνων.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΕΡΖΟΓΛΟΥ

ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

ΝΙΣ – ΣΕΡΒΙΑΣ

Διαφημίσεις