Πέμπτη, 17 Ιουνίου, 2021

Μαργαρίτα (της Αναστασίας Τερζόγλου)

Ροή Ειδήσεων

Άρθρα & Απόψεις

Οικονομία

Εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΟΣ
Έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση από την εφημερίδα της Καβάλας "ΕΝΗΜΕΡΟΣ" και το Kavala Web News
spot_img

της Αναστασίας Τερζόγλου

Η Μαργαρίτα ήταν Μακεδονοπούλα. Η καταγωγή των γονέων της ήταν από τα Σώκια της Σμύρνης, η οποία ήταν πολύ αναπτυγμένη Ελληνική παροικία της Μ. Ασίας. Μορφωτικά, πολιτιστικά, οικονομικά.

Μετά την ανταλλαγή του 1922, οι Έλληνες, κάψανε τα νοικοκυριά τους ώστε να μην πέσουν στα χέρια των Τούρκων. Πήραν, ότι μπορούσαν να σηκώσουν, από τις τεράστιες περιουσίες τους, μπήκαν στα καράβια που τους μετέφεραν στην Ελλάδα και άρχισαν από την αρχή στην Μητρόπολη Ελλάδα, που ήταν η γη των προγόνων τους. Παρ’ όλο που μιλούσαν την γλώσσα, η καινούργια αρχή ήταν δυσκολότατη. Όπως κάθε ξεριζωμός… Στέριωσαν και αναπτύχθηκαν σε διάφορα σημεία της πατρίδος μας, καθώς τα δυνατά κύτταρα τους, ήταν σφυρηλατημένα, μέσα στην φωλιά του λύκου. Την Οθωμανική αυτοκρατορία. Η Ελλάδα, ήταν η πατρίδα, που έκρυβαν στα φυλλοκάρδια τους, και γαλουχήθηκαν να την αγαπούν.

Η οικογένεια της Μαργαρίτας εγκαταστάθηκε σε ένα πανέμορφο, καταπράσινο χωριό της Μακεδονίας. Η ενασχόληση, της οικογένειας ήταν το ζωεμπόριο. Με αυτό αναστήθηκε, η οικογένεια της Μαργαρίτας. Η μεγάλη αδελφή της παντρεύτηκε, όταν έφτασε σε ηλικία γάμου. Ο νονός του γαμπρού, ζούσε και διέπρεπε στο Μόντρεαλ. Έτσι, μπορούσε να ευεργετεί την ιδιαίτερη πατρίδα του στην Ελλάδα. Θέλοντας να ευεργετήσει και το νιόπαντρο ζευγάρι, τους προσκάλεσε, στο Μόντρεαλ. Αυτό το γεγονός, έκανε την αρχή της μετανάστευσης όλης της οικογένειας στον Καναδά. Η Μαργαρίτα της ιστορίας μας ήλθε αρραβωνιασμένη, με τον εκλεκτό της καρδιάς της. Εδώ συγκέντρωσε το ζευγάρι, ο μεγάλος αδελφός και ο πατέρας της, τα χρήματα για τον γάμο της. Η Μαργαρίτα, υπήρξε, ιδιαίτερα γλυκύς και πρόσχαρος άνθρωπος. Εκτός της εξωτερικής της κομψότητας, την οποία επιμελώς πρόσεχε, ήταν κοινωνικότατη. Υπήρξε προνομιακή, εφόσον, μετακινήθηκε, όλη η οικογένεια. Αυτό, την προστάτευσε από την μοναξιά και την κακουχία. Ο πατέρας, ο σύζυγος και τα αδέλφια της, υπήρξαν πάντα στυλοβάτες της. Ο χαρακτήρας της ήταν αλέγκρος και οπτιμιστικός. Αγαπούσε τρομερά την οικογένεια που δημιούργησε, έτσι, υπήρξε, άριστη μητέρα, και πεθερά. Αλλά, πάντα λάτρευε την πατρική της οικογένεια, την οποία υποστήριζε, με τον δικό της, ιδιαίτερο τρόπο. Το σπίτι της ήταν ανοιχτό για όλους και η ντελικάτη μαγειρική της, που δεν είχε τίποτε να ζηλέψει από Ελλάδα, σε ξαναέφερνε πολύ σύντομα κοντά της. Χαμογελαστή, πάντα ευδιάθετη, μοντέρνα, ήταν μια ευχάριστη ηλικιωμένη. Μετά από το μεταβατικό στάδιο πένθους και οδύνης, για τον χαμό του συζύγου της, που απεβίωσε αρκετά πρόωρα. Λάτρευε, τα νέα παιδιά, χωρίς να ενοχλείται από τον βόμβο που τα συνόδευε. Αυτό την έκανε ιδιαίτερα αγαπητή γιαγιά. Ήταν τόσο οξυδερκής, ώστε να χρησιμοποιεί την άριστη μαγειρική της ικανότητα, σαν τρόπο προσέλκυσης της νεολαίας, και φυσικά την εκμυστήρευση των προβλημάτων τους.

Η θαυμάσια ηλικιωμένη προσωπικότητα, βαθειά συναισθητική, προσπαθούσε πάντα να ευχαριστήσει την οικογένεια της, κρύβοντας βαθειά, ότι την βασάνιζε. Κανείς από τα παιδιά της, αλλά ούτε από την πατρική της οικογένεια δεν αντιλήφτηκε την βαθειά θλίψη, που επιμελώς έκρυβε, από ενδοοικογενειακές, μάταιες αντιπαραθέσεις. Η ευαισθησία της ψυχής της, ομοίαζε με τα λευκά πέταλα της μαργαρίτας, που σε δυνατό άνεμο εξανεμίζονται. Όταν η ψυχή υποφέρει, το σώμα φθείρεται, εκφυλίζεται, αρρωσταίνει, πεθαίνει.

Αν υπήρχε διαφάνεια, στο άυλο μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης, κανείς ίσως, να μην έφθειρε τον άλλο. Ποιός θέλει να σηκώσει την ευθύνη της τραγικής έκβασης; Ποιός νιώθει τον πόνο του άλλου; Το συναίσθημα δεν φαίνεται, αλλά υπάρχει. Ακριβώς όπως το κύμα που κατατρώγει τον βράχο. Τον γλύφει καθημερινά τον διαβρώνει, μέχρι που τον αφανίζει! Έτσι είναι η χαρά και η λύπη. Η πρώτη σε τρέφει, σε ομορφαίνει, σε γαληνεύει, σε ανθίζει. Η δεύτερη, σε σβήνει, σε λειώνει, σε τρώγει, σε αφανίζει από προσώπου γης… Πάντα υπάρχει ένας λόγος εκφυλισμού του φθαρτού σώματος μας. Πηγάζει όμως, από την ψυχική μας η υγεία. Κάποια δυσάρεστα συμβάντα, σε συνδυασμό με το γήρας, μπορεί να αποβούν μοιραία. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει, τί θα επιφέρει στο ανθρώπινο σώμα, η στεναχώρια. Κανείς δεν το φαντάζεται. Όμως, όπως σε κάθε θεραπεία, λειτουργεί καθοριστικά, η ψυχολογία, ακριβώς το ίδιο και στο να αποκτήσεις, την οποιαδήποτε ασθένεια.!

Η μετανάστρια της ιστορία μας αρχικά, εκδήλωσε ήπιες ενδείξεις ασθένειας. Το απέδιδε, στην φθορά του χρόνου, παρ’ όλο που ήταν πάντα καλοστεκούμενη και ιδιαίτερα προσεκτική και συντηρητική στον εν γένει βίο της. Όταν οι ενδείξεις αυξήθηκαν, πήρε την συμβατική οδό της ιατρικής θεραπείας. Πέρασε τον Γολγοθά των αμφιβολιών. Δηλαδή, τί μέλλει γενέσθαι με την εξέλιξη της υγείας της και τελικά, κατέληξε.

Έτσι απλά και αθόρυβα, έσβησε η ζωή της Μαργαρίτας. Η ψυχή της πέταξε, από εκεί που ξεκίνησε. Στο καταπράσινο χωριό της. Το μελετούσε και το αποζητούσε πάρα πολύ, πριν πεθάνει. Η γλυκιά Μαργαρίτα θα ζει κάθε φορά που αντικρίζουμε τα μεγάλα, λευκοκίτρινα χαλιά, από διακριτικά όμορφες μαργαρίτες. Στο μικρό καταπράσινο χωριό της, θα ανθίζει κάθε Άνοιξη. Θα την θυμόμαστε και θα μας διαπερνούν ρίγη συγκίνησης, θα χαιρόμαστε όμως, που έδωσε το στίγμα της στην ζωή μας. Η Μαργαρίτα ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε και χαιρόταν την ζωή και αυτό, το λαμβάναμε όλοι γύρω της!!! Αυτό, θα μας λείψει. Ποτέ, δεν σου λείπει κάτι, όταν το έχεις. Όταν το χάσεις, τότε το αντιλαμβάνεσαι. Έτσι είναι η ανθρώπινη φύση…

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΕΡΖΟΓΛΟΥ

ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΝΙΣ- ΣΕΡΒΙΑΣ

Διαφημίσεις