Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου, 2022

Λασκαρίνα

Ροή Ειδήσεων

Άρθρα & Απόψεις

Οικονομία

Εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΟΣ
Έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση από την εφημερίδα της Καβάλας "ΕΝΗΜΕΡΟΣ" και το Kavala Web News

της Αναστασίας Τερζόγλου

Η Λασκαρίνα ζει σήμερα στο Μόντρεαλ. Είναι αφανής ηρωίδα, όπως εκατομμύρια μάνες στον πλανήτη. Υπήρξε αγωνίστρια και κατάφερε, μέσα από σκληρές αντιξοότητες, να αναστήσει τα παιδιά της και να τα κάνει χρήσιμα και τίμια μέλη της Ελληνικής παροικίας του Μόντρεαλ.

Κατάγεται από το νησί της Θάσου, που βρίσκεται απέναντι από την Καβάλα. Στην Βόρεια Ελλάδα. Η Θάσος, είναι πανέμορφο, καταπράσινο, ελαιοπαραγωγικό νησί, με αμμουδερές ακτές και καταγάλανες, θάλασσες. Πολλές φορές έγινε καταφύγιο Σαρακηνών πειρατών. Επακόλουθο της εισβολής ήταν η δημιουργία πρόσμιξης. Διότι οι πειρατές δεν ήταν μόνο κλέφτες θησαυρών αλλά και γυναικών. Τα σμαραγδένια μάτια των περισσότερων νησιωτών, το αποδεικνύουν.

Το νησί απελευθερώνεται από τους Βουλγάρους, αλλά αντιμετωπίζει τον εμφύλιο, 1946-1949, με αποτέλεσμα να τελειώσει ο πόλεμος αφήνοντας κουρασμένους ανθρώπους, που μαστίζονταν από φτώχια και ανέχεια. Οι νησιώτες, και γενικά οι παράκτιοι κάτοικοι, εύκολα σαλπάρουν. Ο ελπιδοφόρος ορίζοντας τους προσκαλεί και τους σαγηνεύει. Μεταπολεμικά εξάλλου, όλοι έψαχναν γη, απαλλαγμένη από αχούς πολέμου. Ο πολλά υποσχόμενος, παρθένος Καναδάς, προσείλκυε.

Η Λασκαρίνα ήταν μεγαλοκοπέλα για την εποχή της. Ερωτεύτηκε τον μοναχογιό ενός Πελοποννήσιου κτηματία. Ο ίδιος ήταν αστυνομικός, διορισμένος στην Θάσο. Μεταπολεμικά, όλα τα σώματα ασφαλείας, είχαν επανδρωθεί, από Πελλοποννήσιους και Κρητικούς. Οι περισσότεροι από αυτούς, γνωρίζοντας την Βόρεια Ελλάδα, την αγαπούσαν κι έμεναν. Στην Μακεδονία, μια μεγάλη μερίδα των κατοίκων, ήταν Έλληνες πρόσφυγες από την Μικρά Ασία. Δηλαδή, άνθρωποι κατατρεγμένοι και ξεριζωμένοι. Χωρίς μεγάλες απαιτήσεις, αφού είχαν χάσει τα πάντα. Αντιλήφθηκαν την ματαιότητα και ήταν καλόβολοι και φιλόξενοι. Αυτό αιχμαλώτιζε τους επισκέπτες των άλλων περιοχών της Ελλάδας που έβρισκαν τρόπο, να παραμείνουν.

Τον αγαπημένο όμως της Λασκαρίνας, τον αιχμαλώτισαν τα σμαραγδένια μάτια της και δεν υπολόγισε ούτε τους γονείς του, που δεν ήθελαν ο μοναχογιός τους να παραμείνει στην άλλη άκρη της Ελλάδας, αλλά ούτε και την υπηρεσία του. Το ζεύγος, παντρεύεται κρυφά. Τότε απαγορευόταν να παντρεύεται ο χωροφύλακας, πάρα μόνο σε χαριστικές περιόδους. Όταν η φτωχή, άπροικη Λασκαρίνα ακολούθησε την αδελφή της στο Μόντρεαλ, δήλωσε παραίτηση και έσπευσε να την βρει. Γνώριζε ότι στα σπλάχνα της έφερε τον καρπό του ερωτά τους και αυτό στην αρχή κάθε σχέσης, φαντάζει σαν ολοκλήρωση και ευλογία. «Έρως ανίκατε μάχαν». Η αδελφή της Λασκαρίνας, είχε προηγηθεί στο Μόντρεαλ με άλλη καραβιά. Ήταν ένα από τα κορίτσια της Δ. Ε. Μ. Ε., όπως και η Λασκαρίνα. Αυτή, αντιλαμβανόμενη ότι η περιουσία του καλού της καθόλου δεν θα βοηθήσει, εφ’ όσον τα πεθερικά της αρνιόταν την ύπαρξή της, αποφάσισε να πάρει δυναμικές αποφάσεις. Αφού δεν ήταν αποδεκτή από την οικογένεια του αγαπημένου της, θα έφτιαχνε αυτή την τύχη της και όλης της οικογένειας που σκόπευε να δημιουργήσει. Το ζευγάρι ξεκίνησε την κοινή του πορεία, με πολύ δυσκολία, όπως κάθε νεοσύστατο. Η οικογένεια σύντομα απέκτησε άλλα δύο παιδιά. Αλλά αυτό δεν ήταν το πρόβλημα. Διότι γνωρίζουμε καλά, ότι ο Καναδάς στηρίζει τα παιδιά, με επιδόματα, ώστε να μην δυσανασχετούν οι γονείς και να χαίρονται για την έλευση κάθε βρέφους.

Ό έρωτας όμως του συζύγου, με την πάροδο των χρόνων, αλλά και με την αύξηση των υποχρεώσεων, ατόνησε. Εμφανίστηκαν επίσης τα συμπτώματα του μοναχογιού. Δεν άντεχε στις αντιξοότητες της ζωής και πάντα προσπαθούσε να υπεκφεύγει, καταφεύγοντας στην πατρική του οικογένεια, όπου παρέμενε για μήνες. Η Λασκαρίνα επωμίσθηκε μέχρι να αναστηθούν τα παιδιά τους, το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης.

Κάποια περίοδο της ζωής τους αποφάσισαν να επιστρέψουν στην πατρίδα, λόγω της επιμονής του συζύγου. Όμως η παλαιά αντιπάθεια προς την Λασκαρίνα, αναζωπυρώθηκε, δημιουργώντας άσχημο βιώσιμο κλίμα, για την εν γένει μόνιμη εγκατάσταση της οικογένειας, στην Ελλάδα. Η Λασκαρίνα έφυγε μόνη στο Μόντρεαλ. Βρήκε εργασία σε ελάχιστο χρόνο, έστρωσε από αρχής το νοικοκυριό της, και επανέφερε τα παιδιά της. Ο σύζυγος ακολούθησε.

Το πήγαινε έλα, παλινδρόμησε την οικογένεια. Η Λασκαρίνα ρίχθηκε με τα μούτρα στην δουλειά, προσπαθώντας να μειώσει τις απώλειες της παλινδρόμησης. Ο σύζυγος έμενε αμέτοχος, στην αγωνία της επαναφοράς. Δούλευε σύμφωνα με τις διαθέσεις του, έπαιρνε επίδομα ανεργίας πολύ συχνά και συνέχισε να επισκέπτεται την οικογένεια του στην Ελλάδα. Ειδικά όσο οι γονείς του γερνούσαν. Τα συνεχή ταξίδια σταμάτησαν, όταν απεβίωσαν οι γονείς του και όταν το γήρας βάρυνε στους ώμους του.

Η Λασκαρίνα εργαζόταν πάντα σκληρά για τα τρία παιδία της, να τα φροντίσει και να τα σπουδάσει. Εργαζόταν πολλές φορές δωδεκάωρα. Μέχρι προχωρημένη ηλικία. Επέστρεφε κατάκοπη, μαγείρευε και συνέχιζε με τις υπόλοιπες δουλειές σπιτιού. Αυτό το τροπάριο, για χρόνια. Μέχρι που τα παιδιά μεγάλωσαν και νιώθοντας πως θα τους φύγει γρήγορα η μάνα, με τους εντατικούς ρυθμούς της, άρχισαν να εργάζονται μερικές ώρες της μέρας, ώστε να καλύπτουν τα έξοδά τους. Σπούδασαν και τα τρία. Η μεγάλη κόρη λογίστρια, η δεύτερη γραμματεύς και ο γιός δικηγόρος. Είναι σήμερα, πετυχημένοι και οικογενειάρχες. Η Λασκαρίνα, έχοντας στόχους προόδου για την οικογένεια της πάλεψε λυσσαλέα με τα σαράντα κύματα. Τελικά, βγήκε σε στέρεα γη και ξαποσταίνει στο ίσκιο των παιδιών της. Ο σύζυγος, λες από Θεία δίκη, απεβίωσε, μη ξεπερνώντας τα ογδόντα. Η μάνα, συνεχίζει να τρέφεται, από την στοργή των παιδιών της, που καθημερινά την επισκέπτονται, ή της τηλεφωνούν. Ευλογία, ή, δικαίωση στης μάνας τον αγώνα; Το μόνο σίγουρο είναι, ότι «τα αγαθά, κόποις κτώνται».

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΕΡΖΟΓΛΟΥ

ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

ΝΙΣ – ΣΕΡΒΙΑΣ

spot_img

Διαφημίσεις