Τρίτη, 27 Ιουλίου, 2021

Ιφιγένεια (της Αναστασίας Τερζόγλου)

Ροή Ειδήσεων

Άρθρα & Απόψεις

Οικονομία

Εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΟΣ
Έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση από την εφημερίδα της Καβάλας "ΕΝΗΜΕΡΟΣ" και το Kavala Web News
spot_img

Γράφει η Αναστασία Τερζόγλου

Όνομα μυθικό. Παγκόσμια γνωστό. Από την γνωστή τραγωδία του Ευριπίδη «ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ». Τραγωδός συγγραφέας της Αρχαίας μας Ελλάδας.

Ιστορία που συγκινεί όλη την υδρόγειο, όπου κι αν προβληθεί το αρχαίο θεατρικό έργο. Εξιστορεί την με δόλο φερόμενη από την Πελοπόννησο, από τις Μυκήνες συγκεκριμένα Ελληνίδα πριγκίπισσα, δήθεν για γάμο, με τον βασιλιά, πολέμαρχο, Αχιλλέα, στην Αυλίδα. Εκεί, είχε μαζευτεί όλος ο Ελληνικός στόλος από τις πόλεις κράτη της Ελλάδας, με σκοπό να φέρουν πίσω, την ωραία Ελένη. Την είχε κλέψει ο Πάρις. Πριγκιπόπουλο από την Τροία, που ξελογιάστηκε από τα κάλλη της βασίλισσας της Σπάρτης και την άρπαξε από τον Μενέλαο. Ξεσηκώθηκε τότε, όλο το Πανελλήνιο, ώστε να βοηθήσουν τον Μενέλαο, να πάρει πίσω την βασίλισσά του. Όμως οι άνεμοι δεν ήταν ούριοι και δεν μπορούσαν οι τριήρεις (αρχαία πλοία, με τρεις σειρές κωπηλατών) να αποπλεύσουν. Τότε, επικαλέσθηκαν τον μάντη Κάλχα που έδωσε χρησμό πως θύμωσε η Άρτεμις η θεά του κυνηγιού, διότι ο Αγαμέμνονας σε κυνηγετική εξόρμηση, σκότωσε το ιερό, χρυσό ελάφι, που ήταν πιστός, ακόλουθός της. Τα στοιχειά και τα καιρικά φαινόμενα, έτσι τα εξηγούσαν τότε. Πως, κάποιος από τους Ολύμπιους Θεούς θύμωσε και φέρνει δυσκολίες, στις ανθρώπινες θελήσεις μας. Ο μόνος τρόπος να κατευνασθεί η θέα, ήταν η θυσία της Ιφιγένειας, στον βωμό της. Όμως, την τελευταία στιγμή, ενώ στωικά δέχεται η τραγική πριγκίπισσα την μοίρα της, από μηχανής θεός, μέσα σε σύννεφο κατεβαίνει η θεά αρπάζει την παρθένα και την μεταφέρει στην Αυλίδα, όπου και την καθιστά ιέρια στον ναό της.

Όλες αυτές οι ιστορίες, ουσιαστικά δείχνουν την από πάντα τάση των Ελλήνων να βρύων νέους εύφορους τόπους και να εξαπλωθούν μέσω του Ελληνικού δαιμόνιου που μέχρι σήμερα, μας ακολουθεί. Η ωραία Ελένη υπήρξε μία αφορμή, οι αιτίες όμως υπάρχουν μέσα στον Έλληνα και πάντα θα ψάχνει μια αφορμή να καλυτερέψει την ζωή του, ξεδιψώντας το ανήσυχο πνεύμα του, ταξιδεύοντας και κατακτώντας με τον πολιτισμό του!

Η Ιφιγένεια της παροικίας μας δεν υπήρξε πριγκίπισσα. Απλή, ταπεινή κοπέλα μιας πόλης της Μακεδονίας ήταν. Καθώς στην πόλη της υπήρχε στρατώνας, ερωτεύτηκε έναν στρατιώτη, που υπηρετούσε την θητεία του. Ο στρατιώτης ήταν από την Πελοπόννησο κι όταν η θητεία τελείωσε, γύρισε στην οικογένεια του, όμως δεν ξέχασε την λυγερόκορμη, ξανθομάλλα, με τα ολογάλανα μάτια. Λες και ήταν κατευθείαν απόγονος του Μέγα Αλέξανδρου, η Μακεδονοπούλα!

Και δεν είχε άδικο. Γιατί η Ιφιγένεια, εκτός από το κάλλος της νιότης της, ήταν πολύ καλός άνθρωπος. Αυτό κυρίως έκανε εντύπωση στον νέο. Η νιότη δεν περιμένει, ούτε ο ερωτευμένος. Παρακινούμενος από φόβο μην χάσει την αγαπημένη του, έσπευσε να εξασφαλίσει την δια βίου, συνύπαρξη μαζί της. Ήταν και σε ηλικία γάμου. Παλαιότερα, παντρεύονταν νεότεροι. Μεταπολεμικά, μορφώνονταν πολύ λίγοι άνθρωποι. Αυτοί, είχαν γονείς που αντιλαμβάνονταν την αξία της μόρφωσης. Έτσι επένδυαν σ’ αυτήν. Η διαδικασία της μόρφωσης, δεν επιτρέπει να αναλάβει το άτομο οικογενειακές υποχρεώσεις. Εκτός αν είναι εξαιρετικά προγραμματισμένο, δυναμικό, εργατικό και φιλομαθές. Η Ιφιγένεια μόλις είχε τελειώσει το εξατάξιο γυμνάσιο. Ο καλός της, την ζήτησε από τους γονείς της, σε γάμο. Το κορίτσι τότε, αν δεν είχε προίκα, υλικά αγαθά, έπρεπε να είναι ευγνώμων, αν κάποιος άνδρας, την ζήταγε σε γάμο. Πόσο μάλλον, όταν δύο νέοι, ήταν ερωτευμένοι. Αυτό ήταν πραγματική ευλογία.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΕΡΖΟΓΛΟΥ

ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ ΝΙΣ ΣΕΡΒΙΑΣ

Διαφημίσεις