Τρίτη, 26 Μαΐου, 2020

Η μέρα της μαρμότας (του Παύλου Λεμοντζή)

Ροή Ειδήσεων

Γενικό «λίφτινγκ» στην παραλιακή περιοχή του «Επισκοπείου» Ν. Περάμου

Στην επιλογή οριστικού αναδόχου για την κατασκευή του έργου που αφορά την αποκατάσταση των δημοτικών υποδομών της παραλιακής περιοχής του επισκοπείου Νέας Περάμου προχώρησαν...

Στον… αέρα βρίσκεται ο αεροπορικός τουρισμός

«Ο αεροπορικός τουρισμός βρίσκεται σε δεινή κατάσταση κι ο λόγος είναι ότι τα χρονικά περιθώρια στενεύουν, δεν υπάρχουν πολλές δυνατότητες, πρέπει να δούμε τι...

Ζητούν επανεκκίνηση της πορθμειακής γραμμής Καβάλας – Πρίνου

Επανεκκίνηση της πορθμειακής γραμμής Καβάλας – Πρίνου, ζητούν με επιστολή τους προς τον υπουργό Ναυτιλίας και Nησιωτικής Πολιτικής κ. Γιάννη Πλακιωτάκη, ο Αντιπεριφερειάρχης και...

Άμεσες λύσεις των προβλημάτων στα επείγοντα ζητούν 43 Διευθυντές των ΤΕΠ

Σαφείς κανόνες λειτουργίας στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ) στα δημόσια νοσοκομεία με ανεξάρτητο προσωπικό αλλά και άρτιο εξοπλισμό, ζητούν 43 Διευθυντές στα επείγοντα, με επιστολή τους προς την ηγεσία του υπουργείου Υγείας. Αναλυτικά...

Πέραμος: Συνελήφθη με λαθραία τσιγάρα και καπνό

Συνελήφθη την Δευτέρα (25-5-2020) το μεσημέρι, στο νομό Καβάλας, στο πλαίσιο στοχευμένων δράσεων για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου καπνικών προϊόντων, από αστυνομικούς του Αστυνομικού...

Άρθρα & Απόψεις

Το δίλημμα ενός αόρατου εχθρού (του Γιώργου Τσακίρη)

Γράφει ο Γιώργος Τσακίρης Ήταν στα τέλη του 2019 όταν στα δελτία ειδήσεων της χώρας, ξεκίνησαν να γίνονται σποραδικές αναφορές για έναν νέο ιό ο...

Πως δημιουργούμε κλίμα ειλικρίνειας και εμπιστοσύνης με τα έφηβα παιδιά μας

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας* Όταν ήμασταν νέοι γονείς και ξεφυσούσαμε για τις δυσκολίες και τις αγωνίες που είχαμε με το μεγάλωμα των μωρών...

Το «ηθικό» πλεονέκτημα του Παπαδημούλη

Γράφει ο Ναπολέων Λιναρδάτος Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε στον κ. Παπαδημούλη την εξαιρετική ικανότητα στην προπαγάνδα. Ένας από του βασικούς νόμους της προπαγάνδας είναι αν...

Επιτρέπεται η μεταφορά του ανήλικου τέκνου στο εξωτερικό από τον έχοντα αποκλειστικά την επιμέλεια γονέα του; (του Γιώργου Γιαγκουδάκη)

Η ερώτηση αυτή έχει να κάνει με την επιμέλεια, τον προσδιορισμό τόπου διαμονής ανηλίκων τέκνων καθώς και την  επικοινωνία ανηλίκων τέκνων, που απασχολεί πολλούς...

Τα ψέματα και όλα όσα αποκρύφθηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο Καβάλας (της Αναστασίας Ιωσηφίδου)

της Αναστασίας Ιωσηφίδου H τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, αποτελεί ένα μνημείο ψέματος και ασέλγειας, επάνω στην ιστορία και στους δημοκρατικούς θεσμούς που διέπουν την...
Εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΟΣ
Έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση από την εφημερίδα της Καβάλας "ΕΝΗΜΕΡΟΣ" και το Kavala Web News

“Ζω την ίδια μέρα ξανά και ξανά”. Αδιέξοδο.  Σου έχει συμβεί; Η ζωή μπορεί να είναι καθημερινά υπερβολικά ωραία, απρόβλεπτη και γεμάτη περιπέτειες με όμορφες στιγμές  ή μπορεί να είναι υπερβολικά βαρετή και προβλέψιμη. Σε σημείο που, και στις δύο αυτές περιπτώσεις, να νιώθεις ότι ζεις την ίδια μέρα πάλι και πάλι.

Εγκλεισμός σε μερικά τετραγωνικά. «Μένουμε σπίτι» εξ ανάγκης. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Οποιαδήποτε διαφορετική απόφαση είναι ρίσκο. Ρισκάρεις τη ζωή σου και τη ζωή των ανθρώπων του περιβάλλοντός σου. Η καθημερινότητα  μάς διδάσκει ότι η «επανάσταση» στην παρούσα ολέθρια κατάσταση  που βιώνει η ανθρωπότητα  είναι απρονοησία. Καθημερινά ο αριθμός των κρουσμάτων στη χώρας μας  από τον κορωνοϊό αυξάνεται.  «Μένουμε σπίτι» σημαίνει: μένουμε ζωντανοί. Ζούμε τη «μέρα της μαρμότας».

Για την ακρίβεια,  «η μέρα της μαρμότας» είναι έκφραση  με τη σημασία του «όλο τα ίδια και τα ίδια».  Πριν ακόμη γίνει ταινία, από τον  Χάρολντ Ράμις, ήταν και παραμένει “μετεωρολογικό έθιμο”. Ξεκίνησε πριν από πολλά χρόνια από Γερμανούς μετανάστες που πήγαν σε ΗΠΑ και Καναδά. Κάθε 2 του Φλεβάρη παρακολουθούν τη μαρμότα, ένα είδος σκίουρου, την ώρα που βγαίνει από τη φωλιά της.
Αν βγει και δει τη σκιά της θα γυρίσει πίσω,  μάλλον τρομαγμένη. Και έτσι, λένε οι εμπειρικοί μετεωρολόγοι, ο χειμώνας θα κρατήσει άλλες έξι βδομάδες. Αν βγει και χαλαρά συνεχίσει τις βόλτες της, λένε ότι έρχεται γρήγορα η Άνοιξη.
Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Μπιλ Μάρεϊ, ο οποίος υποδύεται έναν εγωκεντρικό και εξαντλημένο δημοσιογράφο, που απρόθυμα στέλνεται σε ένα μικρό χωριό των ΗΠΑ για να καλύψει  “την μέρα της μαρμότας”, ανούσιο γεγονός για τον ίδιο. Ο πρωταγωνιστής από την πρώτη στιγμή που φθάνει στον τόπο της αναβίωσης του εθίμου, ανυπομονεί να τελειώσει το ρεπορτάζ  και να επιστρέψει πίσω στην ρουτίνα του. Η ειρωνεία είναι ότι παγιδεύεται στην ιστορία κι έτσι η κάθε μέρα επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά. Ο δημοσιογράφος  είναι πλέον καταδικασμένος να περάσει την «αιωνιότητά» του σε έναν χώρο που δεν του αρέσει, με ανθρώπους που δε συμπαθεί και κάνοντας το ίδιο πράγμα σε ένα φαινομενικά ατελείωτο σημείο στον  χρόνο.
Η ταινία δημιουργεί ερωτήματα, όπως:  τι θα κάναμε, άραγε, αν μπλέκαμε σε μια κατάσταση της οποίας δεν έχουμε τον έλεγχο; Ποια στάση θα τηρούσαμε; Θα ήμασταν έρμαιο της ροής των γεγονότων; Θα τηρούσαμε μοιρολατρική στάση κατηγορώντας θεούς και δαίμονες ρίχνοντας την ευθύνη σε άλλους; Θα προσπαθούσαμε να δούμε την κατάσταση από μια διαφορετική σκοπιά;
Ο πρωταγωνιστής  στην ταινία περνάει από διάφορα στάδια μέχρι να αποδεχτεί την τραγική θέση την οποία βρίσκεται. Γκρίνια, απόρριψη, μοιρολατρία, οργή, αυτοκαταστροφή. Στο τέλος συνειδητοποιεί ότι όσο και να δυσανασχετεί παραμένοντας όμως αδρανής, τίποτα δεν πρόκειται ν’ αλλάξει. Έτσι λοιπόν,  υιοθετεί μια πιο θετική στάση μέσα από την δημιουργία, την φιλομάθεια και την στοχοθεσία, αγνοώντας τα τοξικά συναισθήματα που βίωνε στην αρχή της ταινίας. Μέσα από την καινούργια οπτική που αποκτά  πετυχαίνει τον στόχο του και ξυπνάει επιτέλους σε μια καινούργια  δημιουργική   μέρα.
Αλληγορικός διδακτικός  τρόπος, για το πως  πρέπει να προσεγγίζουμε τη ζωή μας σε συνθήκες  αναγκαστικής «ανελευθερίας».

Η κάθε κατάσταση που βιώνουμε είναι προσωρινή κι αρκεί μέσα από μια αρνητική εξέλιξη να μπορούμε πάντοτε να παίρνουμε το θετικό απόσταγμά της. Άραγε, εκεί να κρύβεται και το μυστικό της ευτυχίας για τον καθένα μας; Μήπως η δυσκαμψία των συναισθημάτων μας και η στάση μας απέναντι στο πρόβλημα να είναι η αιτία της αυτοπαγίδευσής μας; Μήπως αν στρέφαμε την προσοχή  εντός μας, να ανακαλύπταμε ότι η ευτυχία που ψάχναμε διακαώς να βρισκόταν εξαρχής εκεί;
Το βασικότερο μήνυμα της ταινίας είναι ότι ο καθένας μας πρέπει να κατανοήσει και να αποδεχτεί ότι πάντοτε θα υπάρχουν δυσκολίες και αλλαγές στο  διάβα μας, αλλά αν έχουμε μια πιο θετική στάση ζωής έχοντας  επιμονή, υπομονή και αφοσίωση στην επίτευξη των στόχων μας, τότε μπορούμε να τον αγγίξουμε.

Μια φορά, έπεσαν στα μάτια μου μερικές αράδες  από κουβεντούλα ενός αποφυλακισμένου μ’ έναν φίλο του: «Μεγάλο πρόβλημα η απραξία. Κάθεσαι σε ένα σκαμπό και καπνίζεις 50 τσιγάρα την ημέρα. Γιατί δεν έχεις να κάνεις απολύτως τίποτα. Και το βράδυ μένεις με τις σκέψεις σου. Άκουγα ραδιόφωνο και σκεφτόμουν. Πώς βρέθηκα εγώ εδώ;»

Το γιατί βρεθήκαμε εμείς εδώ που είμαστε είναι γρίφος για δυνατούς  λύτες. Θεωρίες πολλές. Από συνωμοσίας, από επιστημονικής  φαντασίας, από τεκμηριωμένες με το στανιό προσωπικές αναλύσεις-  εξηγήσεις, από  κίτρινες πηγές,  έως την κίτρινη φυλή που ζει στην Κίνα. Φτάσαμε  στα  μη  περαιτέρω. Διότι  μια συνέχεια  θα έχει πολλές κηδείες , χωρίς στεφάνια και αποχαιρετιστήριες ψαλμωδίες. Μακάβριο σενάριο, όμως εύκολα μπορεί να γίνει εφιάλτης!

Μεμψιμοιρίες και κραυγές διαμαρτυρίας δεν ωφελούν. Έχουμε ένα χρέος από δω και πέρα. Σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή, σεβασμό σε κείνους που μάχονται την αρρώστια μέρα και νύχτα. Εμείς είμαστε μέσα στις εστίες μας. Εκείνοι στα νοσοκομεία.  Δύο πλευρές του ίδιου προβλήματος. Εμείς μένουμε σπίτι για να προφυλάξουμε εαυτούς και αλλήλους. Εννοείται ότι μέσα στους «αλλήλους» είναι κι αυτοί.

Και εν τέλει,  «από εμάς θα εξαρτηθεί το τελικό αποτέλεσμα. Από μας θα εξαρτηθεί ο Παράδεισος ή η Κόλαση που θα χτίσουμε. Η μοίρα μας βρίσκεται στα χέρια μας».
Οδυσσέας Ελύτης

 ΠΑΥΛΟΣ  ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Προτάσεις του συντάκτη

Διαφημίσεις