Κυριακή, 16 Μαΐου, 2021

«Ευχέλαιο» και λοιπά… ακαταλαβίστικα! (του Παύλου Λεμοντζή)

Ροή Ειδήσεων

Άρθρα & Απόψεις

Οικονομία

Εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΟΣ
Έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση από την εφημερίδα της Καβάλας "ΕΝΗΜΕΡΟΣ" και το Kavala Web News

Στην αρχή ήταν αστείο. Είχε πλάκα. Το διασκέδαζες. Όταν, ως θεατής- παρατηρητής, βλέπεις ότι η κατάσταση βαίνει από το κακό στο χειρότερο απογοητεύεσαι, ύστερα θυμώνεις και μετά περνάς σε ένα στάδιο αγανάκτησης κι απελπισίας. Αγόρια και κορίτσια, φοιτητές σε διάφορες σχολές Α.Ε.Ι. και, μάλιστα υψηλού εισαγωγικού βαθμού, τρέχουν να αναμετρηθούν με γενικές γνώσεις σε τηλεοπτικό παιχνίδι, με στόχο το χρήμα.

Φοιτητές, άλλοι να χρωστούν είκοσι και πλέον μαθήματα, άλλοι λιγότερα κι άλλοι να δηλώνουν ευθαρσώς ότι αντιγράφουν στη διαδικτυακή λειτουργία εκπαιδευτικών ιδρυμάτων από τα βιβλία, ότι περνάνε τα χρωστούμενα πολύ εύκολα και στην ίδια περίοδο, μάλιστα.

Όταν φοιτήτρια μαθηματικών- επί πτυχίω – δηλώνει ότι δεν ξέρει τις λέξεις «Αχελώος» και «Ευχέλαιο», τις ακούει πρώτη της φορά, όταν η απέναντι ομάδα, φοιτητών επίσης, ισχυρίζεται ακριβώς το ίδιο, όταν η Ευριπίδειος τραγωδία «Μήδεια» είναι θέμα που έχει σχέση με τα μύδια, όταν ο Καβάφης είναι τραγουδιστής και, μάλιστα, δεύτερο όνομα στην πίστα και πίσω από τον Αργυρό, όταν η Καβάλα είναι χωριό της Θεσσαλίας, λογικά θεωρείς ότι αυτά τα παιδιά πέρασαν από θρανία Γυμνασίου, Λυκείου και έφτασαν σε πανεπιστημιακά έδρανα και αμφιθέατρα μ’ ένα κινητό στο χέρι κι έναν υπολογιστή στο σπίτι, έχοντας μοναδικό εφόδιο γνώσεων μια μακροσκελή λίστα τραγουδιών του συρμού, χωρίς διάρκεια.

Κι αναρωτιέσαι, σαν ακαδημαϊκός πολίτης, τι μέλλον ξημερώνει για τη χώρα. Σε τι χέρια θα πέσουν θέσεις – κλειδιά κρατικών μηχανισμών, πώς θ’ αναθρέψουν και θα παιδαγωγήσουν απογόνους οι αυριανοί γονείς, με τι περιεχόμενο στο δισάκι της αυτή η νεολαία θα πορευτεί στον αγώνα για την επιβίωση σε καιρούς δύσκολους και με δυσοίωνες προοπτικές για τις επόμενες δεκαετίες;

Το πρόβλημα εστιάζεται, σαφώς, στην ποιότητα της εκπαίδευσης, η οποία πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για τα εκπαιδευτικά συστήματα, είτε εγχώρια είτε διεθνή. Ο ορισμός, ωστόσο, της ποιότητας της εκπαίδευσης και κατά συνέπεια η αποτίμησή της, είναι ένα εξαιρετικά πολύπλοκο θέμα, το οποίο επηρεάζεται από κοινωνικές, ιστορικές συγκυρίες και από πολιτικές επιλογές.

«Ο διάλογος κα οι προβληματισμοί για το ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης, δηλώνει ο καθηγητής Α.Π.Θ. κ. Δημήτριος Βλάχος, δεν είναι καινούργιοι, με δεδομένο το γεγονός ότι τα τελευταία 50 χρόνια κατέληξαν σε εντυπωσιακά πολλές μεταρρυθμίσεις. Από το 1964 έως το 2002 καταγράφονται 6 βασικοί νόμοι για την εκπαίδευση και 11 επιμέρους ρυθμίσεις. Σ’ αυτήν την πολυνομία προσθέτουμε κι ένα πλήθος κανόνων, όπως Π.Δ, Υπ. Αποφάσεις, Εγκύκλιοι κλπ, που ακολουθούνε βασικούς νόμους. Στα μειονεκτήματα όλων των εγχειρημάτων συγκαταλέγεται το γεγονός ότι οι συγκεκριμένες προσπάθειες υλοποιήθηκαν χωρίς ποτέ να ελεγχθεί τι επιτυγχάνει, τι αποτυγχάνει και για ποιον λόγο».

Επομένως, είναι κοινά αποδεκτό ότι στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα διαπιστώνεται έλλειμμα σε πρότυπα, διαδικασίες και μηχανισμούς της ποιότητάς του. Δε γνωρίζω κατά πόσο λαμβάνεται σοβαρά υπόψη από εκπαιδευτικούς, γονείς, μαθητές, φοιτητές, το γεγονός ότι ζούμε σε μια σύγχρονη κοινωνία γνώσης και ότι η φροντίδα όλων πρέπει να είναι η κοινωνική ενσωμάτωση και η δυναμική ένταξη αυριανών πολιτών στην αγορά εργασίας.

Το έλλειμμα γνώσεων εμφανίζεται έντονο στους νέους και τα παραδείγματα που ανέφερα στην αρχή του άρθρου είναι μέτρο ανησυχητικό για μια δύσκολη εξέλιξη σε ανταγωνιστικό περιβάλλον. Είναι βέβαιο, ότι με τις ραγδαίες κοινωνικοοικονομικές αλλαγές που συντελούνται στην εποχή μας, το μέλλον θα εξαρτάται από τον παράγοντα «γνώση» και, κατά συνέπεια, από τους θεσμούς που διαμορφώνουν το πλαίσιο απόκτησής της. Επιβάλλεται η ριζική αλλαγή καθιερωμένων αντιλήψεων, μεθόδων και διαδικασιών, ακόμη και σε θεμελιώδη ζητήματα.

Συνεπώς, ναι μεν ένας σωρός από στιχάκια του κιλού μπορούν να δώσουν χρήματα σε μια διαγωνιζόμενη τηλεοπτική ομάδα φοιτητών, αλλά στην απόδειξη της είσπραξης στο φινάλε, θα γράφει «δωρεά καναλιού τάδε, σε αναξιοπαθούντες νέους πίσω από μια οθόνη χειρός ή επιτραπέζια».

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Διαφημίσεις