Δευτέρα, 2 Αυγούστου, 2021

Δάφνη, μέρος 3ο, (της Αναστασίας Τερζόγλου)

Ροή Ειδήσεων

Άρθρα & Απόψεις

Οικονομία

Εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΟΣ
Έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση από την εφημερίδα της Καβάλας "ΕΝΗΜΕΡΟΣ" και το Kavala Web News
spot_img

Γράφει η Αναστασία Τερζόγλου

Η Δάφνη, η Ελληνίδα μετανάστρια, που κατέφθασε στο αεροδρόμιο του Μόντρεαλ πριν 58 χρόνια, η νεαρή, δυνατή, γαλανομάτα κόρη, νοσοκόμα από την Ελλάδα περίμενε καρτερικά, μη έχοντας καμία άλλη διέξοδο. Ολομόναχη, επί ώρες στο μικρότερο τότε, αεροδρόμιο του Μόντρεαλ. Αφού πέρασαν ατελείωτες ώρες αναμονής αγωνίας και απόγνωσης, κάποια στιγμή, εντοπίζοντας την, στην ίδια θέση, η ασφάλεια του αεροδρομίου, την πλησίασε, θέλοντας να την βοηθήσει. Η κοπέλα δυστυχώς, όπως βέβαια και όλοι οι Έλληνες μετανάστες του καιρού εκείνου, δεν ήξεραν αγγλικά. Για γαλλικά, ούτε λόγος. Οι Έλληνες με νοήματα, εκτελούσαν συνεννόηση, τότε. Ο πόλεμος του 1940, αλλά και η μεταπολεμική περίοδος, δεν τους έδωσε περιθώριο μόρφωσης.

Άλλοι πάλι, επειδή ήταν μεγάλοι, όταν επιτέλους, στην Ελλάδα επικράτησε ειρήνη, ντρέπονταν να πάνε στο σχολείο. Έτσι, έμειναν, να μιλούν μόνο την Ελληνική γλώσσα και ελάχιστοι, να την γράφουν. Όσο για τις ομιλούμενες ξένες γλώσσες, εδώ στο Μόντρεαλ μετρημένοι στα δάκτυλα ήταν οι νέοι που τις μιλούσαν ερχόμενοι από την Ελλάδα. Συνήθως, προήρχοντο από πολύ καλές οικογένειες, που αντιλαμβάνονταν την αξία της μόρφωσης. Γι’ αυτό, είχαν σπρώξει τα παιδιά τους σ’ αυτήν. Γνώριζαν επίσης, ότι μια γλώσσα σου δίνει το περιθώριο να επικοινωνήσεις με τον λαό που την ομιλεί. Έτσι, αποκτάς την άνεση να ταξιδεύεις με αυτοπεποίθηση, χωρίς να έχεις πρόβλημα, στην επικοινωνία.

Αυτά όλα τα γνωρίζει κάθε καλλιεργημένος άνθρωπος κάθε φωτισμένος γονέας. Έτσι, εκτός των άλλων αρετών, τα κατευθύνει στην μόρφωση. Είναι προνομιούχα τα παιδιά, που έχουν τέτοιους γονείς ή παππούδες. Την πολυτέλεια να διαθέτουν οι τότε γενιές, τέτοιου είδους γονείς σπάνια την συναντούσες. Μόνο σε μεμονωμένες περιπτώσεις συνέβαινε αυτό. Έτσι ο πόλεμος, έκτος από φυσικές καταστροφές, άφησε ολόκληρες γενιές, ορφανές και αμόρφωτες. Σε αντίθεση με τον οικονομικό πόλεμο της σημερινής Ελλάδας, που λόγω της γνώσης τους, οι Έλληνες, αντιλήφθηκαν αμέσως το ύπουλο παιχνίδι υποδούλωσης της, για άλλη μια φορά και αποδήμησαν, στην μεγάλη Ελλάδα. Στις παροικίες. Τα παιδιά που φεύγουν τώρα, είναι τα περισσότερα μορφωμένα και με γνώσεις, οπωσδήποτε της αγγλικής.

Τότε όμως, μόνο μεμονωμένες περιπτώσεις ήταν γνώστες των ξένων γλωσσών και φυσικά δάσκαλοι των υπόλοιπων Ελλήνων, ώστε να λαμβάνουν καλύτερες εργασίες, αλλά και να εξυπηρετούν τις βασικές τους ανάγκες. Όπως, η προσαγωγή τους στα νοσοκομεία, δικαστήρια ή κρατικές υπηρεσίες.

Η Δαφνούλα μας, λόγω της θέσης του πατέρα της, απέκτησε μια πολύ καλή ειδικότητα στην Ελλάδα. Όχι όμως στην εκμάθηση, της αγγλικής γλώσσας. Έτσι, δεν μπορούσε να εξηγήσει στην ασφάλεια αεροδρομίου, τί της συνέβη. Το μόνο που έκανε ήταν να δείξει την διεύθυνση, από κάποιο γράμμα που της είχε στείλει ο αδελφός της, στο παρελθόν, στην Ελλάδα.

Οι άνθρωποι του αεροδρομίου την οδήγησαν με ασφάλεια, στην διεύθυνση που τους έδειξε. Εκεί διαπίστωσε, πώς ο αδελφός, μαζί με την σύζυγό του, δυσαρεστήθηκαν από την πατρική τελευταία του επιθυμία, η μονάκριβη του, να ταξιδεύσει αεροπορικώς προς το Μόντρεαλ, αφήνοντας της και το βαλάντιο. Αυτός ήταν ο λόγος, που δεν έσπευσαν να την καλοδεχθούν.

Η Δαφνούλα, εκείνη την στιγμή κουρασμένη, πεινασμένη, ανακουφισμένη και χαρούμενη που έσφιγγε στην αγκαλιά της τον αδελφό της και αντικρίζει το γνώριμο πρόσωπό του, μετά από ώρες μοναξιάς, μεταξύ άγνωστων ανθρώπων, μη καταλαβαίνοντας την γλώσσα τους επιπρόσθετα, δεν έδωσε έμφαση στο απαράδεκτο γεγονός της τέλειας αδιαφορίας του αδελφού για την τύχη της.

Περνώντας όμως ο καιρός και βλέποντας την συμπεριφορά και την αλλαγή του αδελφού της, μετά τον γάμο του, κατάλαβε. Η συμπεριφορά του πολυαγαπημένου της αδελφού, που τον θεωρούσε προστάτη και στήριγμα, είχε αλλάξει ριζικά. Η σκληρότητα, της ξενιτιάς, αλλά και το ξένο αίμα, επηρέασε δυνατούς δεσμούς προς την πατρική του οικογένεια. Θυμήθηκε η Θεοσεβούμενη Δάφνη, το εδάφιο της Αγίας Γραφής, περί αποκολλήσεως του ανθρώπου, από την πατρική του οικογένεια και προσάρτηση στην δική του. Συμφωνούσε απόλυτα η κοπέλα με τα γραφόμενα. Δεν συμφωνούσε όμως καθόλου με την κατάχρηση αυτού του εδαφίου. Διότι στο όνομα αυτής της αποκόλλησης, προκύπτει η αδιαφορία, η ασέβεια, η εκμετάλλευση της μίας, ή της άλλης πατρικής οικογένειας. Ή και των δύο.

Βίωσε αδιαφορία η νεοφερμένη, νεαρή γυναίκα. Η μόνη της παρηγοριά ήταν η έλευση του καλού της που δεν θα αργούσε να έλθει κοντά της και να την προστατεύσει. Διότι ο αδελφός της, είχε μάτια μόνο για την γυναίκα του. Την Δαφνούλα την κοίταγε αλλά δεν την έβλεπε. Είχε πάρει η κοπέλα ένα κασονάκι μήλα κάτω από το κρεβάτι της, ξερά φρούτα και προσπαθούσε με αυτά να χορτάσει την νεανική της όρεξη. Μετά από πολύωρη εργασία, με αρκετό ποδαρόδρομο. Όμως, υπέμενε καρτερικά, ξέροντας ότι προς στιγμήν, είναι απόλυτα υποχρεωμένη να ζήσει κάτω από αυτές τις συνθήκες. Είτε αυτό ήταν μια ανεκτή, ή, μη ανεκτή κατάσταση. Το μόνο που την κρατούσε με σώας τας φρένας, ήταν η ελπίδα ότι θα είναι περαστική περίοδος.

Διότι τότε, όποιος ερχόταν πρώτος, συνήθως, νοίκιαζε ένα χώρο, μεγαλύτερο από αυτόν που χρειαζόταν προσπαθώντας, να μην είναι απόλυτα μόνος στον ξένο τόπο. Να φέρει άλλα μέλη της οικογένειας, ή, ολόκληρες οικογένειες. Διότι η Ελληνική ύπαιθρος ζούσε σε ανέχεια και σε υποανάπτυκτες συνθήκες. Οι δρόμοι ήταν χωμάτινοι. Έτσι, με την πρώτη βροχή, λάσπωνε ο τόπος. Πολλοί Έλληνες που ασχολούντο με την κτηνοτροφία και έβοσκαν τα πρόβατα και τα γίδια στα βουνά, κρέμασαν την γκλίτσα στην γκοτσιά, έβγαλαν την κάπα και ήλθαν στον άγιο Καναδά, που ήταν παρθένος, ήσυχος και πλούσιος τόπος να απαλλαγούν, από την σκληρή ζωή του βουνού. Άσχετα αν σήμερα αυτή είναι η πιο οικολογική και υγιεινή ζωή, που πολλοί ακτιβιστές επιλέγουν. Άλλοι πάλι, ήλθαν να προστατεύσουν αδελφές, που ξελογιάστηκαν από το όνειρο της καταξίωσης στην ξένη γη. Έμειναν όμως απροστάτευτες, από την οικογενειακή σκέπη. Έτσι, η οικογενειακή στοργή και αγωνία, έστελνε άλλο μέλος, συνήθως αδελφό, σαν προστάτη.

ΣYNEXIZETAI

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΕΡΖΟΓΛΟΥ

ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

ΝΙΣ – ΣΕΡΒΙΑΣ

Διαφημίσεις