Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου, 2021

Γιατί η μεταναστευτική πολιτική της Πολωνίας πρέπει να αποτελέσει υπόδειγμα για την Ελλλάδα

Ροή Ειδήσεων

Άρθρα & Απόψεις

Οικονομία

Εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΟΣ
Έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση από την εφημερίδα της Καβάλας "ΕΝΗΜΕΡΟΣ" και το Kavala Web News

του Σπύρου Κύρου, πτυχιούχου Οικονομικών Επιστημών

Οι εξελίξεις στο Αφγανιστάν, με την άνοδο στην εξουσία των Ταλιμπάν, έχει ήδη δημιουργήσει ανησυχία στα ευρωπαϊκά κράτη για ένα νέο κύμα μετανάστευσης που θα κατευθυνθεί προς τα σύνορα μας. Στην Ελλάδα, οι συνέπειες της μαζικής λαθρομετανάστευσης έχουν προ πολλού κάνει την εμφάνιση τους. Ληστείες, δολοφονίες, βιασμοί, διακίνηση ναρκωτικών και πολλά ακόμη με πρωταγωνιστές αλλοδαπούς, που σε ορισμένες περιπτώσεις βρίσκονται παράνομα εδώ. Ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Νότης Μηταράκης δήλωσε πως η χώρα μας είναι απροσπέλαστη και πως τους επόμενους μήνες θα πραγματοποιηθούν προσλήψεις συνοριοφυλάκων και λιμενικών. Είναι όμως αυτά αρκετά, ή μήπως η Ελλάδα θα πρέπει να αναθεωρήσει περαιτέρω την πολιτική της σχετικά με τη μετανάστευση;

Ας πάρουμε το παράδειγμα της Πολωνίας, η οποία ακολουθεί μια πολύ αυστηρή μεταναστευτική πολιτική, κάτι το οποίο είναι φανερό από το ποσοστό (96,8%) των ανθρώπων Πολωνικής εθνικότητας που κατοικούν στη χώρα. Ακόμα αυστηρότερη είναι η μεταναστευτική πολιτική σε σχέση με τους μουσουλμάνους μετανάστες. Πιο συγκεκριμένα, ο Dominik Tarczynski, ευρωβουλευτής και μέλος του κυβερνώντος κόμματος Νόμος και Δικαιοσύνη, έχει δηλώσει τα εξής: «Το γεγονός ότι η Πολωνία δε δέχεται μουσουλμάνους μετανάστες δεν έχει να κάνει με ‘Ισλαμοφοβία’, έχει να κάνει με την ασφάλεια. Υπάρχει σημαντική διαφορά ανάμεσα σε έναν πρόσφυγα και σε ένα λαθρομετανάστη και κανένας λαθρομετανάστης δε θα γίνει δεκτός στη χώρα μας. Έχουμε δει τα αποτελέσματα στη Γερμανία, στη Γαλλία και στη Σουηδία, με τρομοκρατικές επιθέσεις ακραίων ισλαμιστών και με αμέτρητους βιασμούς. Και ενώ συνέβαιναν αυτά, δεν είδαμε καμία ισλαμική χώρα και κανέναν ιμάμη να καταδικάζει αυτές τις ενέργειες. Πόσους χριστιανούς είδαμε να πραγματοποιούν τρομοκρατικά χτυπήματα στο όνομα της θρησκείας τους και πόσους μουσουλμάνους είδαμε να κάνουν επιθέσεις στο όνομα του Αλλάχ;»

Στη συνέχεια ο D. Tarczynski κατηγόρησε την A. Merkel για τον τεράστιο αριθμό λαθρομεταναστών που εισήλθαν στην Ευρώπη το 2015. Και δεν είχε άδικο. Η Γερμανία, όπως και η Ελλάδα, είναι αντιμέτωπη με δημογραφικό πρόβλημα. Οι βιομηχανίες της όμως χρειάζονταν φθηνά εργατικά χέρια, γι’ αυτό και το 2015 η Καγκελάριος δήλωσε ότι ο Κανονισμός του Δουβλίνου δε θα ισχύει για τη Γερμανία. Υπενθυμίζεται ότι με τον Κανονισμό αυτό, το πρώτο κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται αίτηση ασύλου από έναν παράτυπο μετανάστη είναι και το υπεύθυνο για την αίτηση ασύλου του. Αυτό θεωρήθηκε ανοιχτή πρόσκληση για κάθε λογής μετανάστη να μεταβεί στην Ευρώπη και στη Γερμανία, με έναν αριθμό άνω του ενός εκατομμυρίου(!) να εισέρχεται τελικά εντός των συνόρων της Γερμανίας. Η κυρία Μέρκελ σύντομα κατάλαβε το λάθος της. Η εγκληματικότητα κάλπαζε στη χώρα της, η δημοτικότητά της έπεσε και το βράδυ της 31ης Δεκεμβρίου του 2015, 1200 γυναίκες δέχθηκαν σεξουαλική επίθεση. Στην Κολωνία, οι αρχές δήλωσαν πως από τους δράστες που αναγνωρίστηκαν, τα δύο τρίτα αυτών προέρχονταν από την Αλγερία ή το Μαρόκο και το 44% των δραστών είχαν ζητήσει άσυλο. Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι και στη Σουηδία το 2017, τα στατιστικά έδειξαν πως το 92% των βιασμών προήλθε από μετανάστες ερχόμενους από τις παρακάτω χώρες με τη σειρά: Ιράκ, Αφγανιστάν, Σομαλία, Ερυθραία, Συρία, Γκάμπια, Ιράν, Παλαιστίνη, Χιλή και Κόσσοβο. Η πλειονότητα των παραπάνω χωρών φιλοξενεί συντριπτικό ποσοστό μουσουλμανικού πληθυσμού.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γίνει κατανοητή η διαφορά ανάμεσα σε έναν πρόσφυγα και σε έναν οικονομικό μετανάστη. Πρόσφυγας θεωρείται -σύμφωνα με τη Συνθήκη της Γενεύης για τους πρόσφυγες- κάθε άνθρωπος που εγκαταλείπει χωρίς την θέληση του το κράτος του οποίου είναι πολίτης, εξαιτίας δικαιολογημένου φόβου ότι εκεί θα υποστεί διωγμούς λόγω της θρησκείας του ή λόγω πολέμου ή ακόμα και εξαιτίας της ιδιότητάς του ως μέλος μιας ιδιαίτερης κοινωνικής ομάδας ή των πολιτικών του απόψεων. Αντίθετα, οικονομικός μετανάστης είναι ο άνθρωπος ο οποίος μεταναστεύει σε άλλη χώρα αναζητώντας ένα βελτιωμένο βιοτικό επίπεδο, επειδή οι ευκαιρίες απασχόλησης στη χώρα του είναι ελάχιστες. Αυτό ακριβώς εννοεί η Πολωνία όταν επισημαίνει ότι δε θα δεχτεί κανέναν λαθρομετανάστη.

Διότι και στην Ελλάδα ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων που ζητούν άσυλο από Ασιατικές και Αφρικανικές χώρες είναι οικονομικοί μετανάστες, όχι πρόσφυγες. Όπως έγραφα σε προηγούμενο άρθρο μου (kavalawebnews.gr) ‘οι άνθρωποι αυτοί προέρχονται από ένα τελείως διαφορετικό κοινωνικό, πολιτισμικό και θρησκευτικό υπόβαθρο, δεν έχουν κανένα κοινό στοιχείο με την Ελλάδα, δε γνωρίζουν τη γλώσσα και οι περισσότεροι αυτών δεν έχουν στοιχειώδη μόρφωση. Πώς είναι λοιπόν δυνατόν να ενταχθούν στην κοινωνία μας και πού θα εργαστούν όταν ήδη το ποσοστό της ανεργίας βρίσκεται κοντά στο 16%; Μάλιστα, σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε υπό τον κοινωνιολόγο Ruud Koopmans σε μουσουλμάνους μετανάστες προερχόμενους από Τουρκία και Μαρόκο (σε Αυστρία, Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Σουηδία και Ολλανδία), βρέθηκε ότι το 65% των ερωτηθέντων ανέφεραν ότι για αυτούς ο ισλαμικός νόμος (Σαρία) είναι πιο σημαντικός από τους νόμους του κράτους στο οποίο ζουν! Είναι γεγονός ότι για τους ανθρώπους αυτούς το Ισλάμ δεν είναι απλά θρησκεία, είναι τρόπος ζωής και γι’ αυτό η ένταξή τους στις δυτικές κοινωνίες αποδεικνύεται ιδιαίτερα δύσκολη’.

Η χώρα μας έχει επωμιστεί δυσανάλογο βάρος λόγω της γεωγραφικής της θέσης και της Τουρκίας, η οποία συνεχίζει όπως πάντα μέσω των λαθροδιακινητών να μεταφέρει μετανάστες στα νησιά μας και στον Έβρο. Και η ηγεσία μας έκανε το λάθος να δημιουργήσει δομές φιλοξενίας στις κρίσιμες αυτές περιοχές, δίπλα στην χώρα που τακτικά μας απειλεί και προσκαλώντας ουσιαστικά τους μετανάστες να συνεχίσουν να έρχονται. Μπορεί η κρίση στον Έβρο να αντιμετωπίστηκε με επιτυχία, όμως αυτό δεν είναι αρκετό. Η Ελλάδα δε θα γίνει αποθήκη ψυχών. Όπως οι Πολωνοί, έτσι και οι Έλληνες ζητούν να ζουν σε ένα κράτος όπου θα υπάρχει ασφάλεια, με χαμηλή εγκληματικότητα και χωρίς γκέτο και συμμορίες στα κέντρα των μεγαλουπόλεων. Η Ελλάδα οφείλει να αυστηροποιήσει τη μεταναστευτική της πολιτική και η εκάστοτε κυβέρνηση πρέπει να αποδεικνύει ότι η χώρα μας είναι ισότιμο μέλος και όχι πιόνι της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

spot_img

Διαφημίσεις