Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου, 2021

Άσκηση αχαριστίας! (του Παύλου Λεμοντζή)

Ροή Ειδήσεων

Άρθρα & Απόψεις

Οικονομία

Εφημερίδα ΕΝΗΜΕΡΟΣ
Έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση από την εφημερίδα της Καβάλας "ΕΝΗΜΕΡΟΣ" και το Kavala Web News

Λάμπει η Ακρόπολη με τον νέο φωτισμό της Ελευθερίας Ντεκώ, αυτής της «μαγίστρας» των φώτων που έλουσαν πριν από δεκαέξι χρόνια τις τελετές έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Της τεχνίτριας που παίζει με τα φώτα στις θεατρικές παραστάσεις, στα μεγάλα γεγονότα, όπως η Βυζαντινή μαγίστρα έπαιζε με τις λέξεις.

Αναλύει τις δέσμες φωτός, τις ξεψαχνίζει, τις ξεμπροστιάζει, τις θαυμάζει και τις αγιοποιεί.
Χειρίζεται με γνώση και φαντασία τα χρώματα, τα χρησιμοποιεί ως στέφανα δόξας, που άλλοτε μεγεθύνουν ή μικραίνουν νοήματα, άλλοτε προκαλούν δέος, αποκαλύπτουν ή θάβουν αλήθειες.

Τις μέρες αυτές έχω διαβάσει δεκάδες σχόλια πηγαία ή κατευθυνόμενα, δίκαια ή ασύστολες συκοφαντίες για το τελευταίο εγχείρημά της , με ανάθεση.

Αναμενόμενο. Όταν έχεις συνηθίσει να βλέπεις τον κόσμο μέσα από φίλτρα, δεν είσαι σε θέση να δεις την Ακρόπολη φωτισμένη. Αναγνωρίζεις μόνο δύο διαστάσεις, διαχωρίζεις τα πάντα ανάμεσα σε πρέποντα και περιττά, σε όμορφα και άσχημα, ενώ η πλευρική σου όραση παύει να υφίσταται. Τι κρίμα!

Δεν υπάρχει κακή στιγμή για να αλλάξεις τον φωτισμό της Ακρόπολης. Όλες οι στιγμές είναι καλές, αρκεί το αισθητικά αποτέλεσμα να αγγίζει το ύψος του μνημείου. Διότι η Ακρόπολη στέκεται υπεράνω της μιζέριας της καθημερινής, της ανθρώπινης. Αιωρείται στον χρόνο, πάνω από τους αιώνες. Και το φως σε βοηθάει να το δεις αυτό και κυρίως να το θυμηθείς.

Στην εποχή μας, όμως, ρυθμιστικός παράγοντας αποδοχής ή απόρριψης του οτιδήποτε αφορά τη χώρα μας είναι τα κοινωνικά δίκτυα. Καταλαμβάνουν εξαπίνης τους πάντες και τα πάντα. Σαρωτικά. Ασύδοτα. Άπληστα. Εγκληματικά. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, υποκαθιστούν τη δημοσιογραφία με ψιθύρους, την ευθύνη του δημόσιου λόγου με ψευδώνυμες μαχαιριές, το ρεπορτάζ με συνωμοσιολογία και την επιστημονική γνώση με θρασύτατη άγνοια.

Όσο διογκώνεται το φαινόμενο που αποδέχονται απριόρι οι πολιτισμένοι λαοί, τόσο δημιουργείται «οικοσύστημα». Τόσο αποχαλινώνεται ο αγύρτης που μένει ασυμμάζευτος , ατιμώρητος και τόσο δοξάζεται από εκείνους που του μοιάζουν στο ζεστό παχνί του «τοίχου» του. Στο τέλος εκλέγει έναν επικίνδυνο ηγέτη, όπως η Αμερική. Εκλέγει την ευχάριστη χοντροκοπιά του λαϊκισμού, τη δημαγωγία των έξαλλων tweets. Διαλέγει ν’ ακούσει μέντορες που του λένε ότι «θα δροσίσει», ενώ λιώνουν οι αρχαίοι πάγοι. Του λένε ότι η πανδημία είναι γρίπη κοινή, θα περάσει, ενώ θάβει τον πατέρα του στην εκατόμβη του κορωνοϊού.

Είναι σχεδόν αδύνατο να ξεφύγει ένας μέσος άνθρωπος από αυτόν τον φαύλο κύκλο των social media. Κάθεται μόνος μπροστά στην οθόνη, νωθρός, παθητικός δέκτης ή ενεργητικός πομπός και γράφει, επιδοκιμάζει με like, αποδοκιμάζει με οργίλες φράσεις ή σχήματα – σύμβολα, χάσκει για ό,τι εισχωρήσει αδιαμόρφωτο στον εγκέφαλό του, σπάργανα ή απολειφάδια μιας νόησης αναιμικής, που πασχίζει να επιπλεύσει ανάμεσα στις αλλεπάλληλες αναρτήσεις. Κατάσταση πολιορκίας!

Από το «μαθητικό κίνημα» που δίχασε γονείς και εκπαιδευτικούς, έως τη σύνοδο κορυφής για τα ελληνοτουρκικά, ο διχασμός γλεντάει τους Έλληνες. Στην πρώτη περίπτωση τα θύματα είναι οι ίδιοι οι μαθητές, οι διαθέτοντες τη λογική ενός ανήλικου παιδιού και τον ενθουσιασμό ή φανατισμό ενός ανώριμου χειραγωγημένου νέου. Είδαμε κι ακούσαμε αποσβολωμένοι, από λεκτικούς τραμπουκισμούς έως σοβαρές συγκρούσεις σώμα με σώμα.

Στο ζήτημα των ελληνοτουρκικών δε, οι επαΐοντες ξερόλες των κοινωνικών δικτύων αναλύουν, αναθεματίζουν ή επιχαίρουν τα, μάλλον πρόσκαιρα, αποτελέσματα της συνόδου κορυφής των ηγετών χωρών της Ε.Ε.

Μάθαμε ότι αφού το αρχικό κείμενο απορρίφθηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, και αφού απαιτήθηκαν εννέα ώρες δραματικών διαπραγματεύσεων, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατέληξε τελικά σε μια σαφή προειδοποίηση προς τον Ερντογάν, καλώντας τον να αποδείξει ότι θέλει τον διάλογο. «Η Ελλάδα είναι απολύτως ικανοποιημένη» δήλωσε ο πρωθυπουργός.

Αυτή η παράγραφος ερμηνεύτηκε κατά το δοκούν, δηλαδή όπως συμφέρει τον καθένα. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ανέβασε στον λογαριασμό του στο FB το εξής: «Για ακόμα μια φορά ο κ. Μητσοτάκης φεύγει από ένα Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με άδεια χέρια. Όχι μόνο πέρασε κάτω από τον πήχη, αλλά δεν τον έφτασε καν».

Από εκεί και μετά οι πολίτες ανέλαβαν δράση. Ναι μεν ««Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά», αλλά πολλοί προτίμησαν, φρόνιμα, την απόδραση από το μέτωπο των κοινωνικών δικτύων, παρά την όποια δράση.

Τώρα, τι «πόλεμος» θα ξεσπάσει μετά την φρέσκια είδηση ότι ο Τραμπ και η όμορφη σύζυγός του κόλλησαν κορωνοϊό από μια καλλονή σύμβουλό του, δεν το ξέρω. Θα το ψάξω, όμως. Θα έχει ενδιαφέρον, επειδή επίκεινται οι Προεδρικές εκλογές στις Η.Π.Α. Πάντως, ο διχασμός είναι παρών, δίχως διακοπή, επειδή ίδιον του ανθρώπινου χαρακτήρα είναι η αχαριστία.

ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΜΟΝΤΖΗΣ

Διαφημίσεις