Πραγματοποιήθηκε, Την Πέμπτη (30-11-2017), έκτακτη συνέντευξη Τύπου από τους Τομεάρχες Εσωτερικών Μάκη Βορίδη και Δικαιοσύνης Νίκο Παναγιωτόπουλο, με θέμα τις νέες αποκαλύψεις στο σκάνδαλο της πώλησης αμυντικού υλικού στη Σαουδική Αραβία στο οποίο εμπλέκεται ο κ. Πάνος Καμμένος.

Ακολουθεί η εισήγηση του κ. Παναγιωτόπουλου:

Ο κ. Βορίδης μας απέδειξε ότι υπάρχει – περίπου η βεβαιότητα σε εμάς – ότι τα έγγραφα που κατέθεσε προ ημερών ο κ. Καμμένος στη Βουλή είναι πλαστά. Σοβαρότατες υπόνοιες ως προς τη γνησιότητα αυτών των εγγράφων.

Κρατώ ένα εξαιρετικά παράδοξο και σας το αναλύω. Όταν κάποιος δουλεύει για τη Σαουδική Αραβία εισάγει πολεμικό υλικό. Επομένως, το να εμφανίζεται σε ένα πιστοποιητικό τελικού χρήστη and user certificate ως εξαγωγική οντότητα είναι τουλάχιστον παράδοξο. Εξαγωγέας είναι κάποιος που δουλεύει για τη χώρα που πουλάει το εξαγωγικό υλικό, δηλαδή για την Ελλάδα. Όταν είσαι πληρεξούσιος Σαουδικής Αραβίας εισάγεις. Πως το ένα συμβαδίζει με το άλλο είναι κάτι το οποίο φαντάζομαι ότι μόνο ο κ. Καμμένος μπορεί να μας το εξηγήσει. Αυτό σίγουρα δεν μας το εξήγησε προχθές στη Βουλή.

Από εκεί και πέρα θα ήθελα να στρέψω την προσοχή σας στο νόμο 3978 του 2011 περί συμβάσεων προμηθειών Άμυνας και Ασφάλειας κ.τ.λ. που περιγράφει το νομικό πλαίσιο. Στο άρθρο 9 αυτού του νόμου με τίτλο «Κανόνες Διαφάνειας και καταπολέμησης της Διαφθοράς που επιβάλλονται στους οικονομικούς φορείς» προβλέπεται ότι: Απαγορεύεται στους οικονομικούς φορείς ή τους νόμιμους εκπροσώπους τους που συμμετέχουν στις διαδικασίες σύναψης και εκτέλεσης συμβάσεων προμηθειών, υπηρεσιών ή έργων στον Τομέα της Άμυνας, να διαθέτουν και να χρησιμοποιούν οποιονδήποτε ενδιάμεσο μεσάζοντα ή πράκτορα κατά διαδικασία σύναψης και εκτέλεσης σύμβασης. Είναι σαφής και κατηγορηματική η διάταξη του νόμου που απαγορεύει τη χρήση μεσάζοντα.

Παρακάτω στο άρθρο 107 που ορίζει το πλαίσιο αξιοποίησης μη επιχειρησιακά αναγκαίου στρατιωτικού εξοπλισμού, μας περιγράφεται η διαδικασία. Η διαδικασία συμπεριλαμβάνει: Πρώτον, απόφαση του Συμβουλίου Αρχηγών των Γενικών Επιτελείων, του ΣΑΓΕ δηλαδή, για πώληση μη αναγκαίου στρατιωτικού εξοπλισμού. Εδώ τα βλήματα και οι βόμβες ΜΚ 82 και 83. Δεύτερον, γνώμη της αρμόδιας Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξοπλισμών σχετικά με τον τύπο της σύμβασης που θα συναφθεί, σχετικά με τον καθορισμό του ελαχίστου ανταλλάγματος, τους όρους επομένως της σύμβασης. Τρίτον, απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας μετά από τη διατύπωση της γνώμης από την Κοινοβουλευτική Επιτροπή. Και τέταρτο και τελευταίο έγκριση από το ΚΥΣΕΑ.

Ως γνωστόν, η έγκριση του ΚΥΣΕΑ πιστοποιείται δια των υπογραφών που μπαίνουν στο σχέδιο της σύμβασης, που θα εκτελεστεί από την ελληνική πλευρά και ως γνωστόν μεταξύ των υπογραφών που μπαίνουν από το ΚΥΣΕΑ είναι και αυτή του πρωθυπουργού και του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Αυτά τα πράγματα νομίζω είναι σαφή και κατηγορηματικά. Άρα, έχει παραβιαστεί ο νόμος 3978 του 2011; Προφανώς έχει παραβιαστεί. Επομένως, έχουμε μια κάποια παράβαση καθήκοντος από αυτούς που έχουν παραβιάσει το νόμο.

Τι υπάρχει άλλο; Παραβιάζονται άλλες διατάξεις; Έχουμε πολύ ισχυρές ενδείξεις ότι παραβιάζονται και άλλες διατάξεις. Αλλά επειδή δεν θα κάνουμε εμείς την υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα – είναι και πολλές – και επειδή η υπόθεση ερευνάται από τη Δικαιοσύνη σε δύο επίπεδα, από τη Στρατιωτική Δικαιοσύνη αφενός και από τη Εισαγγελία Διαφθοράς αφετέρου, εμείς εκφράζουμε την άποψη ότι πρέπει οπωσδήποτε να προχωρήσουν οι σχετικές ανακριτικές διαδικασίες και να δούμε τι άλλο υπάρχει. Το ότι δεν τρέχει τίποτα και ότι όλα είναι καλά καμωμένα, νόμιμα κ.τ.λ., είναι τουλάχιστον εξωφρενικό να το ισχυρίζεται οποιοσδήποτε. Κάτι υπάρχει. Εδώ υπάρχουν αποδείξεις. Αν δεν υπάρχουν αποδείξεις, υπάρχουν σοβαρότατες ενδείξεις και ονόματα. Ας προχωρήσουν, λοιπόν, οι σχετικές ανακριτικές διαδικασίες από τις αρμόδιες Αρχές.

Τέλος, θα ήθελα να κάνω ένα τελευταίο σχόλιο, σχετικά με το ζήτημα που δημιουργείται τις τελευταίες μέρες για την ακύρωση της σύμβασης για ανθρωπιστικούς λόγους. Είναι κακός ο πόλεμος στην Υεμένη, σκοτώνονται παιδιά. Η όποια ακύρωση σύμβασης προφανώς θα οδηγήσει στη μη εκτέλεσή της. Επομένως, σύμφωνα με αυτήν τη λογική που διατυπώνεται πολύ τώρα τελευταία από βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας, τον κ. Φίλη και άλλους, σύμφωνα με αυτή τη λογική, δεν υπάρχει «ούτε γάτα ούτε ζημιά», για οποιονδήποτε έχει αναμειχθεί στη σύναψη αυτής της σύμβασης. Το πρώτο σχόλιο είναι ότι αυτή η φημολογούμενη ακύρωση σύμβασης στηρίζεται σε ένα ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου που θα προκύψει – αυτή τη στιγμή γίνεται συζήτηση στις Βρυξέλλες – που θα προτείνει την επιβολή εμπάργκο πώλησης όπλων στη Σαουδική Αραβία. Αυτό το ψήφισμα από μόνο του δε φτάνει. Διότι τον τελικό λόγο θα τον έχει το Συμβούλιο Υπουργών της Ε.Ε. Επομένως, αυτήν τη στιγμή δεν υπάρχει τίποτα σίγουρο, τίποτα τετελεσμένο.

Έστω, όμως, ότι βάσει αυτού του ψηφίσματος του Ευρωκοινοβουλίου θα δημιουργηθεί η δικαιολογητική βάση στην ελληνική πλευρά να πάει σε εκ των υστέρων ακύρωση σύμβασης. Καταρχήν οι ανθρωπιστικές ανησυχίες στελεχών της κυβερνητικής πλειοψηφίας είναι πολύ όψιμες. Όλο αυτό τον καιρό, πριν έρθουν στο φως της δημοσιότητας όλα αυτά τα στοιχεία για τη δυσώδη αυτή υπόθεση, δεν είχαμε καμία έκφραση ανθρωπιστικής ανησυχίας από κανένα κ. Φίλη, κανένα κ. Κυρίτση, κανένα στέλεχος της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Τώρα τους προέκυψαν. Επομένως, σκεφτόμαστε, ότι όλα αυτά να είναι τελικά μια προσπάθεια δημιουργίας άλλοθι και απεμπλοκής των οποιοδήποτε εμπλεκομένων από οποιαδήποτε ευθύνη τους, πολιτική ή ποινική ή οτιδήποτε άλλο. Ερευνητέο, όπως είπαμε, το ζήτημα των ευθυνών.

Αυτό που έχω να πω εν κατακλείδι, είναι ότι όσοι σκέπτονται και υπολογίζουν με αυτόν τον τρόπο, νομίζω θα πέσουν έξω. Διότι δεν εξαλείφονται ευσχήμως με αυτόν τον τρόπο οι όποιες ποινικές ευθύνες. Στο Ποινικό Δίκαιο υπάρχει και η έννοια της απόπειρας. Και η απόπειρα – ως γνωστόν – περιλαμβάνει αρχή τέλεσης μια άδικης πράξης, αρχή τέλεσης, με προειλημμένη την απόφαση για την τέλεσή της. Αυτό, όμως, είναι κάτι που θα το κρίνουν οι αρμόδιοι κατά το νόμο. Για εμάς το θέμα έχει – θα έλεγα – τεράστια σημασία και η ανάδειξη των μεγάλων ευθυνών στελεχών της Κυβέρνησης και της κυβερνητικής πλειοψηφίας, μόλις έχει αρχίσει. Οπωσδήποτε δεν τελειώνει.