ΑΠΟΨΕΙΣ

Από τον Μιχαήλ Γκρίλλα Σμήναρχο ε.α.

Η αλματώδης εξέλιξη του αεροπλάνου μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οδήγησε στη Διεθνή Διάσκεψη του Σικάγου τον Νοέμβριο του 1944, κατά τη διάρκεια της οποίας αποφασίστηκε η ίδρυση του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας (INTERNATIONAL CIVIL AVIATION ORGANIZATION – ICAO) της οποίας συνιδρυτικά μέλη υπήρξαν η Ελλάδα και η Τουρκία. Αντικείμενο του οργανισμού αυτού είναι η παροχή ευκολιών για την ασφαλή, αποτελεσματική, οικονομική και ταχεία διεξαγωγή των εναερίων μεταφορών. Για την υλοποίηση του σκοπού του ICAO διαμοίρασε το παγκόσμιο εναέριο χώρο σε περιοχές πληροφοριών Πτήσεων (FLIGHT INFORMATION REGION). Τα γνωστά σε όλους μας πλέον FIR.

Οι περιοχές αυτές είναι γεωγραφικοί Χώροι εντός των οποίων υπάρχουν συγκεκριμένοι αεροδιάδρομοι, μέσω των οποίων διακινούνται τα πολιτικά αεροπλάνα, από το ένα σημείο στο άλλο και των οποίων τον έλεγχο ασκεί το Κράτος στο οποίο ανήκουν οι περιοχές αυτές. Το FIR Αθηνών ήτοι η περιοχή της οποίας τον έλεγχο ασκεί η Χώρα μας, δια της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), οριοθετείται:

  • Δυτικά δια της μέσης γραμμής μεταξύ Κερκύρας και Πρίντεζι της Ιταλίας.
  • Βορείως δια της οριοθετικής γραμμής με την Αλβανία Σκόπια Βουλγαρία.
  • Ανατολικά δια της μέσης γραμμής μεταξύ των Τουρκικών ακτών και των Ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και
  • Νότια, δια της γραμμής η οποία διέρχεται περί το 60ΝΜ νοτίως της Κρήτης.

Προκειμένου να εξασφαλισθεί ταχεία ασφαλή και αποτελεσματική λειτουργία της διεθνούς Αεροπλοΐας, για κάθε αεροσκάφος που πρόκειται να πετάξει, τουλάχιστον μισή ώρα προ της απογείωσης του, πρέπει να υποβληθεί στην Υπηρεσία Ελέγχου Εναερίου Κυκλοφορίας (FIR), σχέδιο πτήσεως στο οποίο περιλαμβάνεται, ο χρόνος απογειώσεως, το ύψος πτήσης, η διαδρομή, ο προορισμός και άλλα δευτερεύοντα στοιχεία.

Βάσει σχετικής διατάξεως του Βορειοανατολικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ), όλα τα Κράτη μέλη της Συμμαχίας, πέραν της συλλογικής ασφάλειας την οποία υποτίθεται παρέχει η Συμμαχία «είναι υπεύθυνα για την ασφάλεια του λαού τους».

Για την εξυπηρέτηση του ζωτικού αυτού σκοπού, ο έλεγχος του εναερίου Χώρου του Αιγαίου, ανήκει στον Έλληνα Διοικητή Αεραμύνης της Χώρας και την αρμοδιότητα αυτής εν καιρώ ειρήνης, την ασκεί ο Α/ΓΕΑ και στον πόλεμο ο εκάστοτε Αρχηγός του Αρχηγείου Τακτικής Αεροπορίας.

Σε πρόσφατες δηλώσεις του σημερινού Προέδρου (Σουλτάνου) της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, οι οποίες αποκαλύπτουν πλήρως ότι οι στόχοι της Τουρκίας είναι πάγιοι και διαχρονικοί: «Με τη Συνθήκη της Λωζάνης δώσαμε στους Έλληνες τα νησιά που αν φωνάξεις από τις ακτές του Αιγαίου θα ακουστείς απέναντι. Είναι αυτό νίκη; Όσοι κάθισαν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στη Λωζάνη, δεν εκμεταλλεύθηκαν τη Συνθήκη αυτή. Και επειδή αυτοί δεν την εκμεταλλεύθηκαν, δυσκολευόμαστε σήμερα εμείς».

Δεν νομίζουμε να υπάρχει Έλληνας που να αμφισβητεί τους διαχρονικούς στόχους της Τουρκίας που δεν είναι άλλοι από τη διχοτόμηση και τη συγκυριαρχία του Αιγαίου. Προς το σκοπό αυτό η Τουρκία:

  • Αμφισβητεί το εύρος των 10ΝΜ του Εθνικού Εναερίου Χώρου (ΕΕΧ) της Χώρα μας, το οποίο έχει καθιερωθεί με το από 6 Μαρτίου 1931 Προεδρικό Διάταγμα και το οποίο αναγνώριζε αδιαμαρτύρητα, επί 44 και πλέον χρόνια. Δηλαδή μέχρι το 1975.
  • Εκμεταλλευόμενη στο έπακρο το νομικό κενό των διατάξεων του ICAO, για τα στρατιωτικά αεροσκάφη αρνείται να υποβάλλει σχέδια πτήσεων για τα εισερχόμενα καθημερινά στο Ελληνικό FIR Αθηνών, Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη τα οποία δεν αρκούνται στην παράβαση των κανόνων της Εναερίου Κυκλοφορίας, δηλαδή στην μη υποβολή σχεδίου πτήσεων αλλά παραβιάζουν προκλητικά όχι μόνο τον Εθνικό Εναέριο Χώρο (ΕΕΧ) των 10 ΝΜ αλλά και των 6ΝΜ τον οποίο και η ίδια η Τουρκία ουδέποτε έχει αμφισβητήσει. Πολλές δε φορές προβαίνει σε σχεδιασμένες υπερπτήσεις άνωθεν Ελληνικών νησιών όπως: Καστελόριζο – Λήμνος – Φούρνοι – Αγαθονήσι – Φαρμακονήσι – Παναγιά κ.λ.π.
  • Προφασιζόμενη τον δήθεν περιορισμό του Διεθνούς Εναερίου Χώρου (ΔΕΧ) του Αιγαίου, επιζητεί την κατάργησή των από την δεκαετία του 1950, λειτουργούντων εντός του Αιγαίου, πεδίων βολής της πολεμικής μας Αεροπορίας.
  • Καθορίζει μονομερώς και αυθαιρέτως περιοχές ασκήσεων εντός του ΔΕΧ του Αιγαίου πολύ μεγαλύτερης εκτάσεως της προβλεπομένης, αλλά και της αναγκαιούσης.
  • Ζητεί επιμόνως επανακαθορισμό των ορίων του FIR Αθηνών, που έχει θεσμοθετηθεί από τον ICAO.
  • Μας απειλεί με πόλεμο (casus belli) σε περίπτωση που κάνοντας χρήση των διατάξεων του Δικαίου της Θάλασσας, επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12 ΝΜ, παρ’ όλο που η ίδια η Τουρκία έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ΝΜ και στον Εύξεινο Πόντο και στην Ανατολική λεκάνη της Μεσογείου.
  • Η πλέον παράλογη απαίτηση της Τουρκίας είναι ο καθορισμός Ζώνης εύρους 50 ΝΜ στο μέσον του Αιγαίου, Τη Ζώνη αυτή επιζητεί η Τουρκία, με πρόσχημα τον δήθεν φόβο επιθέσεως εκ μέρους της Ελλάδος. Ο παραλογισμός δε έγκειται στο εξής: Μία αχανής Χώρα με βάθος αμύνης 850ΝΜ και 80 εκατ. κατοίκων, φοβάται την επίθεση και ζητά ενημέρωση για τα πτητικά μέσα που πρόκειται να πετάξουν, πέραν της γραμμής αυτής, από μια μικρή Χώρα με βάθος αμύνης μόλις 250 ΝΜ και 11 εκατ. κατοίκων, συμπεριλαμβανομένων και των μεταναστών – προσφύγων.
  • Τέλος ζητεί ενημέρωση για τα πτητικά μέσα μιας Χώρας, τα οποία θα πετάξουν εντός του δικού της FIR (Αθηνών) και του δικού της Εθνικού της Εναερίου Χώρου (ΕΕΧ) όταν η ίδια αρνείται πεισματικά, να συμμορφωθεί με τους κανόνες του Διεθνούς δικαίου και συγκεκριμένα, να υποβάλλει σχέδια πτήσεως για τα αεροσκάφη της που εισέρχονται καθημερινά παρανόμως και μάλιστα τις περισσότερες φορές οπλισμένα, εντός του ξένου γι’ αυτά FIR Αθηνών και τα οποία, παραβιάζουν συστηματικά κα αυθαίρετα τον Εθνικό Εναέριο Χώρο ενός άλλου Κράτους (Ελλάδα).

Αβίαστα προκύπτει, τόσο ο επόμενος αρπακτικός στόχος της Τουρκίας, όσο και οι μεθοδεύσεις της δια των οποίων επιδιώκει, να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες για την υλοποίησή τους. Πέραν όμως των μεθοδεύσεων της στο Αιγαίο, έχει δημιουργήσει και την κατάλληλη στρατιωτική υποδομή για την πραγμάτευση του στόχου της (Στρατιά Αιγαίου – Αποβατικός στόλος). Γνωρίζει όμως πολύ καλά ότι το Αιγαίο δεν είναι Κύπρος και θα το σκεφθεί πολύ για όποιο στρατιωτικό εγχείρημα οψέποτε επιχειρήσει να πραγματοποιήσει.

Το ερώτημα λοιπόν το οποίο προβάλλεται αβίαστα, μετά τα προαναφερθέντα, είναι το εξής: Πως αντιμετωπίζει η Πατρίδα μας, τη διαφαινόμενη δια γυμνού οφθαλμού εξ ανατολών Τουρκική απειλή;

Γράφει η Ευθυμία Γ. Πέγιου

Η πληθώρα των εκδόσεων στην πόλη μας κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, έπαιξε όχι μόνο σημαντικό ρόλο, αλλά και καθοριστικό στην πνευματική ζωή του τόπου. Σταθμό όμως στην εκδοτική κίνηση της Καβάλας αποτέλεσε η εφημερίδα «Ταχυδρόμος».

Από τον Μιχαήλ Γκρίλλα Σμήναρχο ε.α.

Κάνοντας μια αναδρομή στο παρελθόν, θα διαπιστώσουμε ότι, τα τελευταία τριάντα και πλέον χρόνια και πάντοτε την ίδια περίοδο (τέλη Γενάρη), να βγαίνει ο αγροτικός κόσμος της Χώρας στους δρόμους, κλείνοντας αυθαίρετα και με το έτσι θέλω με τον όγκο χιλιάδων τρακτέρ, κομβικά σημεία των δρόμων, κάπτοντας με τον τρόπο αυτό, δυναμικά την προσπέλαση προς τα μεγάλα αστικά κέντρα ανθρώπων, αγαθών και ποικίλων προϊόντων.

Η «βουτιά» στην αγορά των υγρών καυσίμων συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, όπως επισημαίνει με δηλώσεις του στον «Ενήμερο» και το Kavala Web News, ο πρόεδρος του σωματείου βενζινοπωλών της Π.Ε. Καβάλας, Φώτης Πούλος.

Από τον Μιχαήλ Γκρίλλα Σμήναρχο ε.α.

Αφορμή γι’ αυτό το κείμενο απετέλεσε το περιστατικό που έγινε την 29-01-2017 την 11η περίπου ώρα όταν, μια Τουρκική πυραυλάκατος με επιβάτες σύσσωμη τη Στρατιωτική Ηγεσία των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ) συνοδευόμενη από δύο ταχύπλοα σκάφη με Τούρκους κομάντος, προσέγγισαν την περιοχή των Ιμίων όπου, παρέμειναν σε αυτήν δέκα περίπου λεπτά παρατηρώντας από κοντά τις δύο βραχονησίδες με προκλητικό θα έλεγα τρόπο.